เครื่องเบญจรงค์ในภาคใต้: กรณีศึกษา “ศรีวิชัยเบญจรงค์” จังหวัดนครศรีธรรมราช
บทคัดย่อ
จากการศึกษาเครื่องเบญจรงค์ในภาคใต้: กรณีศึกษา “ศรีวิชัยเบญจรงค์” จังหวัดนครศรีธรรมราช พบว่า หัตถกรรมการทำเครื่องเบญจรงค์ในจังหวัดนครศรีธรรมราชมีที่มาจากทักษะ ประสบการณ์ เป็นคนงานอยู่ในโรงงานผลิตเครื่องเบญจรงค์ที่ชุมชนดอนไก่ดี อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ดังนั้นรูปแบบผลิตภัณฑ์และลวดลาย มี 12 ลาย ประกอบด้วย 1) ลายดอกพิกุลตะขอ 2) ลายดอกไม้ผสม 3) ลายดอกไม้แขก 4) ลายดอกบัว 5) ลายดอกบัวชมพูตะขอ 6) ลายพุดตาน 7) ลายหยดเทียน 8) ลายมะลิ 9) ลายเทพพนม 10) พุ่มข้าวบิณฑ์ 11) ลายจักรี และ 12) ลายดอกชบา การใช้สีต่าง ๆ ควบคู่กับน้ำทองหรือใช้ตั้งแต่สีเดียวกับสีทอง และมีการสีใช้สีหลัก คือ สีเขียวเข้ม สีเขียวอ่อน สีขาวแดงส้ม สีชมพู สีเหลือง สีน้ำเงิน สีน้ำเงินดำ สีดำ และสีฟ้า ผลิตภัณฑ์ทั่วไปมีลักษณะและลวดลายตามอย่างลวดลายที่ผลิตในชุมชนบ้านดอนไก่ดี แต่ขาดสิ่งที่บ่งบอกความเป็นเอกลักษณ์ภาคใต้
เอกสารอ้างอิง
จรูญ โกมุทรัตนานนท์. สารานุกรมเครื่องปั้นดินเผา. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ แกรมมี่, 2539.
ชเนตตี ขุขันธ์. “เครื่องถ้วยเบญจรงค์ประยุกต์.” ในกินรี, 71-74. กรุงเทพฯ: พิมพลักษณ์, 2545.
พฤทธิ์ ศุภเศรษฐสิริ. (2557). “เครื่องเบญจรงค์ไทยปัจจุบัน: กรณีศึกษาเครื่องเบญจรงค์หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ในเขตจังหวัดสมุทรสาคร.” วารสารมนุษยศาสตร์, 21(1), 2557, (21).
วิภาวดี เรืองขนาบ. สัมภาษณ์. เจ้าของกิจการศรีวิชัยเบญจรงค์. 22 มีนาคม 2564.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดนครศรีธรรมราช. ม.ป.ป., ประวัติความเป็นมา จังหวัดนครศรีธรรมราช, สืบค้นเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2562, จาก https://www.nakhonsithammarat.go.th/web_52/
history.php
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทา เป็นวารสารในรูปแบบเปิด (Open Access) ผู้ใช้ทั่วไปหรือระบบสารสนเทศของหน่วยงาน ฐานข้อมูลอัตโนมัติ ระบบห้องสมุดอัตโนมัติ สามารถเข้าถึง ดาวน์โหลด เอกสารไฟล์บทความบนเว็บไซต์วารสาร โดยไม่มีค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทาทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรอนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยอยู่ภายใต้เงื่อนไข สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอน (Creative Commons License: CC) และ ต้องแสดงที่มาจากวารสาร – ไม่ใช้เพื่อการค้า – ห้ามแก้ไขดัดแปลง, Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในราชวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
