การพัฒนาอุตสาหกรรมไปสู่ยุค 4.0

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการพัฒนาอุตสาหกรรมไปสู่ยุค 4.0 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศไทยตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อุตสาหกรรม 4.0 เป็นตัวแบบทางเศรษฐศาสตร์ที่มีจุดมุ่งหมายปลดล๊อคประเทศจากสิ่งท้าทายหลายประการอันเป็นผลมาจากตัวแบบการพัฒนาเศรษฐกิจในอดีตที่ผ่านมาที่ในระยะแรกมุ่งเน้นการให้ความสำคัญทางด้านเกษตรกรรม มาเป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมเบา และการพัฒนาที่เน้นอุตสาหกรรมที่มีอนาคตสดใส หรือ
อุตสาหกรรมหนัก สิ่งที่ถือว่าเป็นกับดักของประเทศ ได้แก่ กับดักรายได้ปานกลาง ความไม่เท่าเทียมกันและความไม่สมดุล วัตถุประสงค์ที่สำคัญของการเปลี่ยนถ่ายมี 4 ประการ ได้แก่ ประการแรก ความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ เป็นการสร้างความเจริญทางเศรษฐกิจบนฐานแห่งการสร้างคุณค่าที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม เทคโนโลยี และความคิดสร้างสรรค์ ประการที่สอง สังคมมีความอยู่ดีกินดี เป็นการสร้างสังคมที่เคลื่อนไปข้างหน้าโดยไม่ละทิ้งคนอื่นไว้เบื้องหลัง การเพิ่มขึ้นในคุณค่าความเป็นมนุษย์ เป็นการเปลี่ยนถ่ายคนไทยไปสู่ การพัฒนาศักยภาพของคนไทยในศตวรรษที่ 21 การปกป้องรักษาสิ่งแวดล้อม เพื่อให้สังคมน่าอยู่และเป็นสังคมที่มีคาร์บอนต่ำ สรุปว่าการพัฒนาอุตสาหกรรมของไทยไปสู่การเป็นประเทศไทย 4.0 เป็นตัวแบบของการเปลี่ยนแปลงการจัดการระบบเศรษฐกิจของประเทศอันเป็นการวางรากฐานการพัฒนาในระยะยาว เป็นจุดเริ่มต้นในการขับเคลื่อนไปสู่การเป็นประเทศที่มั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน นั่นเอง การเปลี่ยนถ่ายเข้าสู่ยุคอุตสาหกรรม 4.0 จะต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนาคนเป็นสำคัญ เนื่องจากเป็นผู้ใช้เทคโนโลยีโดยจะต้องแรงงานที่มีความรู้ความสามารถ ความเป็นสากล มีความคิดสร้างสรรค์ สามารถเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้รวดเร็ว มีความสามารถในการคิดค้นนวัตกรรมที่เชื่อมโยงกับการใช้เทคโนโลยีมากขึ้น การปรับเปลี่ยนประเทศไทยไปสู่ยุคอุตสาหกรรม 4.0 จึงจะประสบความสำเร็จตามเป้าหมายที่กำหนดไว้