แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของประเทศไทย สำหรับนักท่องเที่ยวชาวมาเลเซียโดยใช้ส่วนประสมทางการตลาด (8 P’s)
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยวเชิงอาหารของประเทศไทย, นักท่องเที่ยวมาเลเซีย, ส่วนประสมทางการตลาดบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของประเทศไทยสำหรับนักท่องเที่ยวชาวมาเลเซียโดยใช้ส่วนประสมทางการตลาด (8 P’s) ดำเนินการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวมาเลเซียที่เคยเดินทางมาท่องเที่ยวประเทศไทยและเคยรับประทานอาหารไทย จำนวน 400 คน จากการศึกษาพบว่า มากกว่า 50% ของนักท่องเที่ยวเป็นเพศชาย มีอายุยู่ระหว่างอายุ 31 – 40 ปี อาชีพเป็นพนักงานบริษัทเอกชน รายได้เฉลี่ยต่อเดือนระหว่าง 4,001 – 6000 ริงกิต ระดับการศึกษาระดับปริญญาตรี เคยมาประเทศไทยมากกว่า 5 ครั้ง เดินทางกับเพื่อน/แฟน พบวาในภาพรวมนัก ทองเที่ยวมีความคิดเห็นเกี่ยวกับสวนประสมทางการตลาด (8 P’s) อยู่ในระดับมาก และในภาพรวมลักษณะทางประชากรศาสตร์ของนักท่องเที่ยวชาวมาเลเซียที่แตกต่างกัน จะส่งผลต่อส่วนประสมทางการตลาด (8 P’s) ในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของประเทศไทยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐาน
เอกสารอ้างอิง
กุลกัญญา ณ ป้อมเพ็ชร์. (2560). ภาพลักษณ์อาหารไทยในสายตาชาวต่างชาติ: รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์.คณะการบริหารและจัดการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ฐานเศรษฐกิจดิจิทัล. (2565, พฤษภาคม 6). ไทย ติดอันดับ 4 จุดหมายการท่องเที่ยวที่ต่างชาติอยากมา มากที่สุดในโลก. ฐานเศรษฐกิจ. https://shorturl.asia/xjLUC
นันทิรัตน์ สีทอนสุด. (2556). ความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีผลต่อการบริโภคอาหาร ในร้านอาหารแผงลอยริมบาทวิถีในเขตกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง].
นิติพล ภูตะโชติ. (2558). ส่วนประสมทางการตลาดของอุตสาหกรรมบริการ. คณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
แนวหน้า. (2561, พฤษภาคม 9). ไทยรั้งอันดับ 2 โลก! ประเทศนอกอิสลามแต่เป็นมิตรกับนักท่องเที่ยว มุสลิมที่สุด. https://shorturl.asia/ySxY8
เบญญาภา อยู่โพธิ์ทอง. (2557). พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวนานาชาติ เกี่ยวกับอาหารไทยริมบาทวิถี กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
พิมพ์ระวี โรจน์รุ่งสัตย์. (2556). ความสำคัญและกิจกรรมสื่อสารเรียนรู้จากการท่องเที่ยว “อาหาร” สำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มตลาดผู้หญิงชาวต่างประเทศของไทย. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย, 8(1), 61-72. https://shorturl.asia/ChFse
พิสมัย จัตุรัตน์, และ ชวลีย์ ณ กลาง. (2565). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในชุมชนของกรุงเทพมหานคร. วารสารดุสิตธานี, 16(2), 50-64. https://shorturl.asia/YdEXT
ภัทรพร พันธุรี. (2558). การจัดกิจกรรมการทองเที่ยวเชิงอาหารโดยผานประสบการณ์ของ นักท่องเที่ยวในประเทศไทย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].
ภูริ ชุณห์ขจร, และ ชวลีย์ ณ ถลาง. (2564). องค์ประกอบการท่องเที่ยวเชิงอาหารและส่วนประสมทางการตลาดบริการของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ชายฝั่งทะเลตะวันตก. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(1), 66-82. https://shorturl.asia/hWRzV
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. (2564). สรุปสถานการณ์เศรษฐกิจการค้าภูมิภาค รายสัปดาห์. http://www.tpso.moc.go.th/th/node/11052
สำนักเลขาธิการอาเซียนแห่งชาติ. (2561). ประธานอาเซียน 2562: โอกาสไทยและอาเซียน กับการส่งเสริมท่องเที่ยวฮาลาล. https://shorturl.asia/xUa7b
Bltbangkok. (2019). ท่องเที่ยวไทยบูม รับนทท. 38 ล้านคน กวาดรายได้เป็นอันดับ 4 ของโลก. https://www.bltbangkok.com/poll/4619
Hall, C. M. (2003). Food Tourism Around the World: Development, Management and Markets (Hall, C.M., Sharples, E., Mitchell, R., Cambourne, B., & Macionis, N., Eds.). Butterworth-Heine mann.
Khaosod Online. (2566, กันยายน 16). อาหารไทยผงาด "ผัดกะเพรา" คว้าแชมป์อันดับ 1 อาหารจานผัดที่ดีที่สุดในโลก. ข่าวสด. https://shorturl.asia/xqhn3
Long, L. M. (2004). Culinary Tourism. The University Press of Kentucky. https://www.jstor.org/stable/j.ctt2tv6bk
World Tourism Organization. (2012). Affiliate Members Global Report, Volume 4 - Global Report on Food Tourism, United Nations World Tourism Organization. https://doi.org/10.18111/9789284414819
Urry, J. (2002). The Tourism Gaze: Leisure and Travel in Contemporary Societies (2nd ed.). Sage.
Vungsai, C. (2017). Food Will Keep Us Alive. https://shorturl.asia/TG43o
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารบริหารธุรกิจและการจัดการปริทัศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์จะเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารธุรกิจปริทัศน์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ และคณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
