แนวทางส่งเสริมความร่วมมือธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยกับองค์การภาครัฐและเอกชนในระดับท้องถิ่นที่มีต่อโอกาสในการเข้าสู่ตลาดทางตอนใต้ของจีน

ผู้แต่ง

  • พัชรา โพชะนิกร คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
  • ชุติระ ระบอบ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
  • พรรณราย แสงวิเชียร คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
  • Zhao Jingyan คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ

คำสำคัญ:

ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม, เครือข่ายองค์การภาครัฐและเอกชนในระดับท้องถิ่น, ตลาดทางตอนใต้ของจีน, กลยุทธ์เข้าสู่ตลาดจีน

บทคัดย่อ

จีนให้ความสำคัญกับการขยายเส้นทางการค้าสู่ตอนใต้ นับเป็นโอกาสของผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่จะต้องพัฒนาศักยภาพสู่ตลาดตอนใต้ของจีน งานวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1. ศึกษาปัญหาอุปสรรคธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยเข้าสู่ตลาดทางตอนใต้ของจีน 2.  ศึกษาลักษณะความร่วมมือระหว่างธุรกิจกับเครือข่ายภาครัฐและเอกชน และ 3. วิเคราะห์โอกาสของธุรกิจผ่านเครือข่ายภาครัฐและเอกชนระดับท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่าง ผู้บริหารที่เกี่ยวข้องกับการค้าทางตอนใต้ของจีน โดยสัมภาษณ์ผู้บริหาร 14 คน และใช้แบบสอบถามผู้ประกอบการ 30 คน รวม 44 คน สถิติที่ใช้ การวิเคราะห์เนื้อหา และสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาสำคัญที่ธุรกิจของไทยประสบมากที่สุดคือ พิธีการศุลกากร การสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐและการตลาด ลักษณะความร่วมมือของเครือข่าย คือ ภาครัฐเป็นผู้นำ รูปแบบที่พึงประสงค์คือ ภาคธุรกิจนำและกระจายอำนาจให้ท้องถิ่น โอกาสของธุรกิจเข้าสู่ตลาดตอนใต้ของจีน ได้แก่ ให้ความสำคัญกับเครือข่าย ข้อเสนอแนะ ส่งเสริมการเข้าร่วมเป็นสมาชิก ให้ความรู้เกี่ยวกับตลาดจีน และศึกษาข้อมูลด้านโลจิสติกส์การขนส่งสินค้าชายแดนและผ่านแดน

เอกสารอ้างอิง

กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ. (2563). ความสัมพันธ์ไทย-จีน. กระทรวงการต่างประเทศ.

กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2563). เส้นทาง R3A: ไทย-ลาว-จีน ทางสายไหม สู่การนำเข้า-ส่งออกสินค้าการเกษตร และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. กระทรวงพาณิชย์.

จิตนิภา หัวงเชิดชูวงศ์. (2556). การส่งเสริมสินค้า/บริการของไทยที่มีศักยภาพเข้าสู่ตลาดจีน โดยโครงการส่งเสริมผู้ประกอบการไทยไปดำเนินธุรกิจในต่างประเทศ. กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ, สำนักบริการส่งออก. https://www.ditp.go.th/contents_attach/78325/78325.pdf

ชิตวร วราศิริพงศ์. (2559). วัฒนธรรมการค้าจีน: การศึกษาที่มาของแนวคิดและวิธีการปฏิบัติตนในการเจรจาธุรกิจกับชาวจีน. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 35(2), 211-236.

ชุติระ ระบอบ, พรรณราย แสงวิเชียร, สุพิศพรรณ วัจนเทพินทร์, แววมยุรา คำสุข, อดุลย์ นงภา, และ Yan, Z. J. (2557). การวิเคราะห์ความต้องการกำลังคนด้านธุรกิจจีนของสถานประกอบการเพื่อรองรับการเปิดเขตการค้าเสรี อาเซียนและจีน. วารสารธุรกิจปริทัศน์. 6(1), 103-121. https://has.hcu.ac.th/jspui/handle/123456789/2040

ณัฐธิดา เย็นบำรุง. (2564). การพัฒนาเมืองชายแดนไทย สู่โอกาสทางเศรษฐกิจจากจีน. ใน งานสัมมนายุทธศาสตร์ไทย- จีน ครั้งที่ 10 (น. 194-204). สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.), มหาวิทยาลัยหัวเฉียวแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (Huaqiao University, HQU), สถาบัน China Society for Southeast Asian Studies (CSSAS).

ธวัชชัย เศรษฐจินดา. (2560-2561). รายงานการวิจัยเรื่อง แนวทางการส่งเสริมความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในการเพิ่มศักยภาพของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในประเทศไทย. วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร, สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ.

นรชาติ วัง. (2561). บทบาทรัฐบาลท้องถิ่นของสาธารณรัฐประชาชนจีนในยุคปัจจุบัน: กรณีศึกษามณฑลยูนนาน. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 11(3), 23-38. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/colakkujournals/article/view/147034

ปวีณา ลี้ตระกูล. (2564). การวิเคราะห์ศักยภาพ และความสามารถในการแข่งขันทางการค้าของประเทศไทยกับประเทศจีนตอนใต้: กรณีศึกษากลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนบน 2 (เชียงราย พะเยา แพร่ น่าน). วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 12(1), 131-146.

ผู้จัดการออนไลน์. (2567). ปิดยอดค้าชายแดนผ่านแดนปี 66 มูลค่า 1.7 ล้านล้าน ส่งไปจีนพุ่ง 44%. https://mgronline.com/business/detail/9670000008328

พัชร์ นิยมศิลป์. (2567). ระเบียงเศรษฐกิจอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง. สถาบันพระปกเกล้า.

พิชญ์อาภา พิศุทธ์เศรณี. (2567). ความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง. สถาบันพระปกเกล้า.

ภาสกร โทณะวณิก. (2559). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ ศึกษาภาวะการค้าชายแดนไทย-จีนตอนใต้ ด้านงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. http://www.cmruir.cmru.ac.th/bitstream/123456789/404/1/Cover.pdf

มนสิชา จันทวิมล. (2561). มาตรการการนำเข้าสินค้าผ่านช่องทางพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ข้ามพรมแดนในประเทศจีน: โอกาสและปัญหาสำหรับผู้ประกอบการไทย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศูนย์ข้อมูลเพื่อธุรกิจไทยในจีน. (2564). ไทยกับจีน สถิติการค้าไทย-จีน. สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงปักกิ่ง. https://thaibizchina.com/cat_figure_publication/thai-chinese

สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา. (2561). การพัฒนาการค้าระหว่างประเทศเพื่อขับเคลื่อนประเทศกำลังพัฒนาสู่เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน กรณีศึกษากลุ่มประเทศ GMS กลุ่มประเทศอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (Greater Mekong Subregion: GMS). สหมิตรพริ้นติ้ง แอนด์ พับลิสชิ่ง.

สาธิยา เขื่อนคำ. (2562). ผู้ค้าจีนรุ่นใหม่กับการขยายอิทธิพลทางการค้าอีคอมเมิร์ซ : กรณีผู้ค้าจีนรายย่อยในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารพัฒนาสังคม, 21(2), 119-139. https://gsdms.nida.ac.th/images/jsd/Y21_2/7_Satiya.pdf

สำนักข่าวรอยเตอร์. (2567). จีนกำลังเสียแชมป์ประชากรเยอะที่สุดในโลก. ไทยพีบีเอส (Thai PBS). https://www.thaipbs.or.th/news/content/323636

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2558). การค้าชายแดนและการค้าผ่านแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน ปี 2558. สำนักยุทธศาสตร์และการวางแผนพัฒนาพื้นที่.

สำนักงานพาณิชย์ในต่างประเทศ ณ กรุงปักกิ่ง. (2560). ทำธุรกิจกับคนจีนต้องรู้. สถานกงสุลใหญ่ ณ เมืองชิงต่าว. https://shorturl.asia/suZo8

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครคุนหมิง. (2555). “โลจิสติกส์ไทย-ยูนนาน” กับโอกาสเจาะตลาดจีนตะวันตก. สถานกงสุลใหญ่ ณ นครคุนหมิง. https://www.ditp.go.th/contents_attach/69296/55002266.pdf

สำนักงานส่งเสริมการค้าในต่างประเทศ ณ นครเฉิงตู (ผู้แปล). (2566). 4 อันดับสินค้าไทยที่มีศักยภาพในมณฑลเสฉวนและมหานครฉงชิ่ง. กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ, กระทรวงพาณิชย์. https://www.ditp.go.th/post/151115

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2554). แผนการส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2555-2559) บทสรุปผู้บริหาร. https://shorturl.asia/3bsvS

สิริรัฐ สุกันธา. (2559). การบริหารจัดการการค้าชายแดนในเขตภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานรินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่, 8(1), 221-244.

สุรศักดิ์ นานานุกูล. (2555). การสร้างเครือข่ายทางธุรกิจ (Business to Business Networking): ทางอยู่รอดของธุรกิจขนาดย่อม. การสัมมนาเศรษฐกิจการเกษตรและการค้าสินค้าเกษตรและผลิตภัณฑ์ไทย-จีน ครั้งที่ 2 ณ นครคุนหมิง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน.

Jindong, W. & Fang, Y. (2009). Usage of etiquette in business negotiation. Xian Dai Qi Ye Wen Hua, 5, 47. [In Chinese]

Li, Y. (2011). Strategy of face saving in international business communication. Tian Xia Shang Dao, 90-91. [In Chinese]

Mark, L., & John, L. G. (2007). China now doing business in the world’s most dynamic market. McGraw-Hill.

Pengfei, X. (2006). Etiquette of business negotiation. Shang Chang Xian Dai Hua, 9, 171. [In Chinese]

Yanhua, Q. (2011). Importance of language arts in business negotiation. Jian Nan Wen Xue, 10, 336. [In Chinese]

Zhengrong, Q. (2011). Comparison and analyzing in face saving of Chinese and western culture. Xin Zhou Shi Fan Xue Yuan Xue Bao, 1, 74-78. [In Chinese]

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-15

รูปแบบการอ้างอิง

โพชะนิกร พ., ระบอบ ช., แสงวิเชียร . พ., & Jingyan, Z. (2025). แนวทางส่งเสริมความร่วมมือธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมของไทยกับองค์การภาครัฐและเอกชนในระดับท้องถิ่นที่มีต่อโอกาสในการเข้าสู่ตลาดทางตอนใต้ของจีน. วารสารบริหารธุรกิจและการจัดการปริทัศน์, 17(2), 252–270. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/276640

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย