การสร้างเมืองท่องเที่ยว “คันโคมะจิซทึคุริ” (観光まちづくり) เพื่อพัฒนาท้องถิ่น สู่ความยั่งยืนทางด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม
关键词:
เมืองท่องเที่ยว, คันโคมะจิซทึคุริ, การท่องเที่ยว, ความยั่งยืน摘要
การท่องเที่ยวนำไปสู่การพัฒนาความยั่งยืนของท้องถิ่นในมิติต่าง ๆ อาทิ ด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และสิ่งแวดล้อม โดยการอาศัยทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่นในการสร้างกิจกรรมทางการท่องเที่ยว เพื่อดึงดูดใจให้นักท่องเที่ยวตัดสินใจเลือกเดินทางมาเยือนพื้นที่ของตน แต่อย่างไรก็ตามการท่องเที่ยวนอกจากจะสร้างผลบวกให้กับท้องถิ่นในมิติต่าง ๆ แล้วในขณะเดียวกันก็อาจสร้างผลกระทบให้กับท้องถิ่นในมิติต่าง ๆ ได้เช่นเดียวกัน แนวคิดการสร้างเมืองท่องเที่ยว “คันโคมะจิซทึคุริ” (観光まちづくり) จึงถูกนำมาใช้เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนา ปรับปรุง และป้องกัน ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจากการพัฒนาการท่องเที่ยว ซึ่งมีหลักการและแนวทางในการปฏิบัติเพื่อพัฒนาท้องถิ่นให้เกิดความยั่งยืนในทุกมิติที่กล่าวมาในข้างต้น ภายใต้การบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมของผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ตลอดจนการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุดทางการท่องเที่ยว และให้ความสำคัญต่อการสร้างความพึงพอใจให้แก่บุคคลที่เกี่ยวข้องที่ได้รับผลกระทบทางการท่องเที่ยว เพื่อลดปัญหาความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นจากการพัฒนาการท่องเที่ยว
参考
การท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์
องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
กฤษณา บัวเข็มทอง. (2547). สังคมชนบทสู่สังคมเมือง, 1 พฤศจิกายน 2561.
http://readingthai.wisc.edu/Volume2/8immigration.pdf
คินโยบิ (นามแฝง). (2562). คาบาตะ เมื่อชีวิตและสายน้ำมาบรรจบกันที่ฮาริเอะ, 1 พฤศจิกายน 2561.
https://anngle.org/th/j-culture/kabata.html
งามนิจ กุลกัน. (2556). การจัดการองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมท้องถิ่นของตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสาร
กระแสวัฒนธรรม, 14(28), 18-30.
ภัทรา แจ้งใจเจริญ. (2558). การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมกรณีศึกษาชุมชนโอหงิมาจิ หมู่บ้านชิราคาว่าโก จังหวัดกิฝุ ประเทศ
ญี่ปุ่น. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2556). การจัดการด้านการตลาดท่องเที่ยวอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ : เพรส แอนด์ ดีไซน์.
พิมพ์ระวี โรจน์รุ่งสัตย์. (2556). การท่องเที่ยวชุมชน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ศูนย์การวิจัยด้านการตลาดท่องเที่ยว. (2561). การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน, 7 พฤษภาคม 2562.
http://www.tatreviewmagazine.com/article/cbt-thailand/
阿比留勝利. (2003). 求められる地域性と国際性が融合する観光まちづくり. North East Think Tank of Japan, 43(4), 13-
観光まちづくり推進協議会. (2004). 東京都観光まちづくり基本方針. 東京都: 観光まちづくり推進協議会.
観光まちづくり研究会. (2000). 観光まちづくりガイドブック 財. 大阪: アジア太平 洋観光交流センター.
日本観光協会. (2001). 21 世紀 “世界の交流舞台”を築く”を築 く観光地づくりの手 法―優秀観光地づくり 賞. 東京都:
受賞観光地に学ぶ.
日本観光協会. (2003). 新世紀の観光地域づくりの手法. 東京都: 日本観光協会.
野原卓. (2008). 観光まちづくりを取り巻く現状と可能性. 季刊まちづくり. 大学院 都市イノベーション研究院都市イノ
ベーション部門横浜国立大学, 19(2), 30-37.
##submission.downloads##
已出版
##submission.howToCite##
期
栏目
##submission.license##
All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.
The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.
