โอกาสและข้อจำกัดของการท่องเที่ยวเชิงศาสนา(วัด)ในยุคไทยแลนด์ 4.0
关键词:
โอกาสและข้อจำกัด, การท่องเที่ยวเชิงศาสนา, ไทยแลนด์ 4.0摘要
บทความนี้เป็นบทความวิชาการ มีจุดมุ่งหมายเพื่อสังเคราะห์โอกาสและข้อจำกัดของการท่องเที่ยวเชิงศาสนา(วัด)ในยุคไทยแลนด์ 4.0 เพื่อนำมาพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงศาสนาให้สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยวในยุคไทยแลนด์ 4.0 และสอดรับกับเอกลักษณ์ความเป็นไทยที่โดดเด่นและมีคุณภาพระดับโลก จากการสังเคราะห์พบว่าการพัฒนาควรมุ่งเน้นดังนี้ 1) ควรจะต้องมีการจัดทำมาตรฐานของวัดสำหรับการท่องเที่ยวเชิงศาสนา 2) จัดทำคู่มือรวมการท่องเที่ยววัดเชื่อมโยงภายในจังหวัดเดียวกันเลือกวัดที่มีความสำคัญ มีอัตลักษณ์และโดดเด่น 3) วัดจำเป็นต้องมีการพัฒนาปรับเปลี่ยนตัวเองให้ทุกมิติ เพื่อสร้างโอกาสในการเข้าถึงและเป็นที่รู้จัก 4) รัฐบาลและภาคส่วนที่เกี่ยวข้องตลอดจนภาคีเครือข่ายควรให้ความสำคัญในการลงทุนพัฒนา ส่งเสริมเทคโนโลยีสารสนเทศสมัยใหม่และระบบโครงสร้างพื้นฐาน 5) ภาครัฐบาลและภาคเอกชนควรร่วมมือกันสร้างสรรค์การท่องเที่ยวเชิงศาสนาให้เชื่อมโยงอย่างเป็นองค์รวม ซึ่งการขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงศาสนาด้วยเทคโนโลยี ความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมนั้น จะช่วยสร้างเม็ดเงินให้เพิ่มมากขึ้นและยังช่วยยกระดับจิตใจ ความรู้ และปัญญา
参考
กรมการศาสนา. (2559). ร่วมสวดมนต์ข้ามปี 18 ล้านคน ททท.รุกหนักเที่ยวเชิงศาสนา. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2562, เว็บไซต์: http://www.dra.go.th/th/cmsdetail-17-19-1-2161.html
ณัฐพงศ์ เลิศวุฒิรักษ์. (2561). ปัจจัยหลักที่ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวสมัยใหม่. สืบค้นเมื่อ10 กุมภาพันธ์ 2562, เว็บไซต์: https://www.marketingoops.com/exclusive/insider-exclusive/factors-affecting-chinese-tourist-behavior/
ไทยพีบีเอส. (2561). ผลสำรวจพบคนไม่นับถือศาสนากว่า 1,100 ล้านคนทั่วโลก. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2562, เว็บไซต์: https://news.thaipbs.or.th/content/269750
ธนาคารกรุงเทพ. (ม.ป.ป). รู้จักกับ Thailand 4.0 แบบเข้าใจง่าย อ่านรอบเดียว เล่าได้เป็นช่องเป็นฉาก.สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์: http://www.bangkokbanksme.com/article/10053
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บริษัท เพรสแอนด์ดีไซน์จำกัด.
บัญชา พงษ์พานิช. (2559). การท่องเที่ยวเชิงศาสนาและจิตใจ. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์:
https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7789
แผนพัฒนาการท่องเที่ยวฉบับที่ 2 (2560-2564). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนาการท่องเที่ยวฉบับที่ 2. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์: https://secretary.mots.go.th/ewtadmin/ewt/policy/download/article/article_20170509151402.pdf
พรรณ์ธิดา เหล่าพวงศักดิ์. (2559). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงศาสนา เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มประชาคมเกษียณ จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 10(21), มกราคม – เมษายน 2559.
รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว. (2559). การท่องเที่ยวเชิงศาสนาและจิตใจ. ฉบับที่ 4 เมษายน - มิถุนายน 2559. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์: https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7789
วิกิพีเดีย. (2562). การท่องเที่ยวในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์:
https://th.wikipedia.org/wiki/การท่องเที่ยวในประเทศไทย
ศิวนิต อรรถวุฒิกุล นรินทร์ สังข์รักษา สมชาย ลักขณานุรักษ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของจังหวัดราชบุรี. Veridian E-Journal, Silpakorn University. ฉบับภาษาไทย สาขามนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 พฤษภาคม – สิงหาคม 2560.
สุรศักดิ์ ศิลาวรรณา. (2550). การท่องเที่ยวและการเผยแพร่พระพุทธศาสนาบทบาทของวัดในเขตกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา วัดบวรนิเวศวิหารและวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม. วิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์: http://service.nso.go.th/nso/g_data23/stat_23/toc_3/3.2.1-2.xls
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2560). การสร้างเศรษฐกิจไทยสู่เศรษฐกิจแบบหลั่นล้า หรือ หลั่นล้าอีโคโนมี. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2562,
เว็บไซต์: https://www.isranews.org/isranews/56567-eco26.html
BLT Bangkok. (2016). เทรนท่องเที่ยวแห่งอนาคต. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2562, เว็บไซต์:
BLT Bangkok. (2019). ท่องเที่ยวไทยบูมรับนทท. 38 ล้านคน กวาดรายได้เป็นอันดับ 4 ของโลก. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน2562, เว็บไซต์: http://www.bltbangkok.com/CoverStory/
Dickman, S. (1996). Tourism: An Introductory Text. (2nd ed). Sydney: Hodder Education.
Line today. (2019). ท่องเที่ยวไทยทำรายได้พุ่งติดอันดับ 1 ของเอเซียที่ 4 ของโลก. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2562, เว็บไซต์: https://today.line.me/th/pc/article
##submission.downloads##
已出版
##submission.howToCite##
期
栏目
##submission.license##
All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.
The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.
