ความสามารถในการเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยวภาษาฝรั่งเศสของนักศึกษาสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และบริการโดยใช้คลังข้อมูล (The Ability to Write Travel Itinerary in French Using Corpus-based Approach by Tourism Industry and Hospitality Management Students)
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
มิ.ย. 27, 2019
คำสำคัญ:
ความสามารถในการเขียน การเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยวภาษาฝรั่งเศส คลังข้อมูลภาษา แบบฝึกทักษะการเขียน
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนภาษาฝรั่งเศสเพื่อการท่องเที่ยว มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาความสามารถในการเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยวประเทศไทยเป็นภาษาฝรั่งเศสของนักศึกษาสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการก่อนและหลังการเรียนรู้โดยใช้คลังข้อมูล และ 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้การเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยวประเทศไทยเป็นภาษาฝรั่งเศสโดยใช้คลังข้อมูล
ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาภาษาฝรั่งเศสสำหรับธุรกิจท่องเที่ยว ในปีการศึกษา 2560 จำนวน 50 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแบบทดสอบก่อนเรียน แบบฝึกทักษะการเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยว แบบบันทึกการเรียนรู้ แบบทดสอบหลังเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าที (T-test) ค่าเฉลี่ย ( ) และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถในการเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยวประเทศไทยเป็นภาษาฝรั่งเศสของนักศึกษาก่อนและหลังการเรียนรู้มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ .05 และ 2) ความพึงพอใจของนักศึกษา ที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้การเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยวภาษาฝรั่งเศสอยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
Download data is not yet available.
Article Details
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กรณ์กวินท์ จิรไชยกาญจน์. (2553). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวชาวยุโรปตะวันตกต่อการตัดสินใจเดินทางท่องเที่ยวประเทศไทย. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
จาริณี จันทร์ศรี. (2551). การพัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่นชั้นปีที่ 3 โดยใช้แนวคิดการสอนเขียนแบบเน้นจองร์. กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. สืบค้น 9 มิถุนายน 2561, จาก https://161.246.14.22/research/index.php/research/2551/Income2551/---3
ฉันทัช วรรณถนอม. (2554). การวางแผนและการจัดนำเที่ยว. กรุงเทพฯ: สามลดา.
ดนยา ด่านสวัสดิ์. (2560). การวิเคราะห์โครงสร้างภาษาสำหรับการเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยว
ภาษาฝรั่งเศส. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ทิศนา แขมมณี. (2551). ลีลาการเรียนรู้-ลีลาการสอน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบลลันดา, เจมส์ และ แบรนต์, รอน. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21 (21st Century Skills: Rethinking How Students Learn วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์, ผู้แปล) กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิลด์ส.
ภัทรกมล รักสวน. (2559). การพัฒนาคู่มือและนวัตกรรมภาษาอังกฤษที่ใช้แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารเพื่อพัฒนาทักษะการฟัง-พูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตอำเภอแม่ริม จ.เชียงใหม่. (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัย
ราชภัฏเชียงใหม่. สืบค้น 19 เมษายน 2561, จาก https://www.research.cmru.ac.th/research59/ris/view.php?no=734
มณฑนกร เจริญรักษา. (2552). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รังสิมา นิลรัต. (2552). การใช้คลังข้อมูลภาษาเพื่อช่วยในการแปล: กรณีศึกษาคลังข้อมูลภาษาเกี่ยวกับกีฬามวยสากล. The Journal, 5(2), 137-157.
วิโรจน์ อรุณมานะกุล. (2545). ภาษาศาสตร์คลังข้อมูล. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สกุล จริยาแจ่มสิทธิ์ และประสบชัย พสุนนท์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือก
ท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(1), 105-114.
สุชาติ ทวีพรปฐมกุล. (2556). กว่าจะเป็นหัวหน้าทัวร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพรรษา ทิพย์เที่ยงแท้. (2557). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนเพื่อการสื่อสารโดยใช้ข้อมูลท้องถิ่นชะอำ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อพันตรี พูลพุทธา. (2554). ผลการใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การวิเคราะห์หาคุณภาพข้อสอบรายข้อรายวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา. (รายงานการวิจัย). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
อภิรดี สาริกา. (2555). การพัฒนาแบบฝึกการเขียนย่อความสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4.
(ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อังคณา ทองพูน พัฒนศร. (2560). การพัฒนารายการคำศัพท์วิชาการทางภาษาอังกฤษธุรกิจ โดยใช้วิธีการด้านภาษาศาสตร์คลังข้อมูล. มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 34(2), บทคัดย่อ. สืบค้น 9 มิถุนายน 2561, จาก https://www.tcithaijo.org/index.php/Huso/article/view/100956
Carmen, M. I. (2009). The Importance planning of public relations in tourist organizations’ communication. Management, 12(2), 239-248.
Gunter, M. et al. (1990). Instruction: A Model Approach. Massachusetts: Allynn and Bacon.
Legendre, R. (1993). Dictionnaire Actuel de l’Education. Québec: Guérin.
Lehmann, D. (1993). Objectifs Spécifiques en Langue Etrangère. Paris: Hachette.
Leplat, J. (2001). « Les compétences collectives » in Les compétences en ergonomie. Toulouse: Edition Universitaires de Dijon.
Mascolo, M. F. (2009). Beyond Student-Centered and Teaching-Centered Pedagogy: Teaching and Learning as Guided Participation. Pedagogy and the Human
Sciences, 1(1), 3-27. Retrieved May 27, 2018, from https:// www.scholarworks.merrimack.edu/phs/vol1/iss1/6.
National Council of Teachers of English. (2009). Literacy learning in the 21st century: A policy brief produced by the National Council of Teachers of English. Council Chronicle, 18(3), 15-16.
Neo M. & Kian K. N. T. (2003). Developing a Student-Centered Learning Environment in the Malaysian Classroom - A Multimedia Learning Experience. TOJET, (2), 13-21. Retrieved May 27, 2018, from
https://www.pdfs.semanticscholar.org/1feo/76375439a42b50faa21215aa382b91085e96.pdf
Richer, J.J. (2008). Le français sur objectifs spécifiques (F.O.S.): une didactique spécialisée?, Synergies Chine, (3), 15-30. Retrieved April 14, 2018, from https://gerflint.fr>Base>Chine3>richer
River, W. M. (1968). Teaching foreign language skills. Chicago: The University of Chicago Press.
Thorndike, E.L. (1966). Human Learning. Cambridge: M.I.T Press.
Vetulani, G, (2000). Quelques exemples d’analyse des corpus en vue de la traduction. Studia Romanica Posnaniensia, 25(26), 318-325.
World Travel & Tourism Council. (2018). Travel & Tourism Economic Impact 2018
Thailand. Travel & Tourism Economic Impact, Retrieved May 30, 2018, from https://www.wttc.org
จาริณี จันทร์ศรี. (2551). การพัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่นชั้นปีที่ 3 โดยใช้แนวคิดการสอนเขียนแบบเน้นจองร์. กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. สืบค้น 9 มิถุนายน 2561, จาก https://161.246.14.22/research/index.php/research/2551/Income2551/---3
ฉันทัช วรรณถนอม. (2554). การวางแผนและการจัดนำเที่ยว. กรุงเทพฯ: สามลดา.
ดนยา ด่านสวัสดิ์. (2560). การวิเคราะห์โครงสร้างภาษาสำหรับการเขียนโปรแกรมการท่องเที่ยว
ภาษาฝรั่งเศส. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ทิศนา แขมมณี. (2551). ลีลาการเรียนรู้-ลีลาการสอน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบลลันดา, เจมส์ และ แบรนต์, รอน. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21 (21st Century Skills: Rethinking How Students Learn วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์, ผู้แปล) กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิลด์ส.
ภัทรกมล รักสวน. (2559). การพัฒนาคู่มือและนวัตกรรมภาษาอังกฤษที่ใช้แนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารเพื่อพัฒนาทักษะการฟัง-พูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตอำเภอแม่ริม จ.เชียงใหม่. (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัย
ราชภัฏเชียงใหม่. สืบค้น 19 เมษายน 2561, จาก https://www.research.cmru.ac.th/research59/ris/view.php?no=734
มณฑนกร เจริญรักษา. (2552). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รังสิมา นิลรัต. (2552). การใช้คลังข้อมูลภาษาเพื่อช่วยในการแปล: กรณีศึกษาคลังข้อมูลภาษาเกี่ยวกับกีฬามวยสากล. The Journal, 5(2), 137-157.
วิโรจน์ อรุณมานะกุล. (2545). ภาษาศาสตร์คลังข้อมูล. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สกุล จริยาแจ่มสิทธิ์ และประสบชัย พสุนนท์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือก
ท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 10(1), 105-114.
สุชาติ ทวีพรปฐมกุล. (2556). กว่าจะเป็นหัวหน้าทัวร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพรรษา ทิพย์เที่ยงแท้. (2557). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนเพื่อการสื่อสารโดยใช้ข้อมูลท้องถิ่นชะอำ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อพันตรี พูลพุทธา. (2554). ผลการใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การวิเคราะห์หาคุณภาพข้อสอบรายข้อรายวิชาการวัดและประเมินผลการศึกษา. (รายงานการวิจัย). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
อภิรดี สาริกา. (2555). การพัฒนาแบบฝึกการเขียนย่อความสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4.
(ปริญญานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อังคณา ทองพูน พัฒนศร. (2560). การพัฒนารายการคำศัพท์วิชาการทางภาษาอังกฤษธุรกิจ โดยใช้วิธีการด้านภาษาศาสตร์คลังข้อมูล. มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 34(2), บทคัดย่อ. สืบค้น 9 มิถุนายน 2561, จาก https://www.tcithaijo.org/index.php/Huso/article/view/100956
Carmen, M. I. (2009). The Importance planning of public relations in tourist organizations’ communication. Management, 12(2), 239-248.
Gunter, M. et al. (1990). Instruction: A Model Approach. Massachusetts: Allynn and Bacon.
Legendre, R. (1993). Dictionnaire Actuel de l’Education. Québec: Guérin.
Lehmann, D. (1993). Objectifs Spécifiques en Langue Etrangère. Paris: Hachette.
Leplat, J. (2001). « Les compétences collectives » in Les compétences en ergonomie. Toulouse: Edition Universitaires de Dijon.
Mascolo, M. F. (2009). Beyond Student-Centered and Teaching-Centered Pedagogy: Teaching and Learning as Guided Participation. Pedagogy and the Human
Sciences, 1(1), 3-27. Retrieved May 27, 2018, from https:// www.scholarworks.merrimack.edu/phs/vol1/iss1/6.
National Council of Teachers of English. (2009). Literacy learning in the 21st century: A policy brief produced by the National Council of Teachers of English. Council Chronicle, 18(3), 15-16.
Neo M. & Kian K. N. T. (2003). Developing a Student-Centered Learning Environment in the Malaysian Classroom - A Multimedia Learning Experience. TOJET, (2), 13-21. Retrieved May 27, 2018, from
https://www.pdfs.semanticscholar.org/1feo/76375439a42b50faa21215aa382b91085e96.pdf
Richer, J.J. (2008). Le français sur objectifs spécifiques (F.O.S.): une didactique spécialisée?, Synergies Chine, (3), 15-30. Retrieved April 14, 2018, from https://gerflint.fr>Base>Chine3>richer
River, W. M. (1968). Teaching foreign language skills. Chicago: The University of Chicago Press.
Thorndike, E.L. (1966). Human Learning. Cambridge: M.I.T Press.
Vetulani, G, (2000). Quelques exemples d’analyse des corpus en vue de la traduction. Studia Romanica Posnaniensia, 25(26), 318-325.
World Travel & Tourism Council. (2018). Travel & Tourism Economic Impact 2018
Thailand. Travel & Tourism Economic Impact, Retrieved May 30, 2018, from https://www.wttc.org
