ศาสตร์การแปลในทัศนะของอ็องตวน แบร์มาน

Main Article Content

อาทิตย์ วงษ์สง่า

บทคัดย่อ

ในวงวิชาการด้านการแปลศึกษาของฝรั่งเศส อ็องตวน แบร์มาน (Antoine Berman) ถือได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกทางทฤษฎีที่สำคัญคนหนึ่งในการสถาปนาการแปลให้เป็น “ศาสตร์” ซึ่งประกอบด้วยองค์ความรู้และวิธีวิทยาเป็นการเฉพาะ และแตกต่างจากกระบวนทัศน์วิธีวิทยาทางภาษาศาสตร์ซึ่งพิจารณาว่าการแปลเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาวิเคราะห์กระบวนการถ่ายภาษาที่กระทำขึ้นระหว่างภาษาสองภาษา อ็องตวน แบร์มาน พิจารณาว่าทฤษฎีการแปลแบบยึดความหมายที่ ดานิกา เซเลสโกวิชต์ (Danica Seleskovitch) และมารีอานน์ เลเดแรร์ (Marianne Lederer) ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นศาสตร์เอกเทศจากภาษาศาสตร์และใช้เป็นทฤษฎีหลักในการเรียนการสอนของสถาบันชั้นสูงด้านการล่ามและการแปล (École Supérieure d’Interprètes et de Traducteurs (E.S.I.T)) ณ กรุงปารีส นั้นยังมีพื้นฐานแนวคิดมาจากทฤษฎีภาษาศาสตร์ซึ่งให้ความสำคัญกับการค้นหาคำศัพท์สำนวนเทียบเคียงเพื่อถ่ายทอดความหมายไปยังผู้อ่านบทแปลโดยมองข้ามอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของภาษาต้นฉบับไป แนวคิดญาณวิทยาทางการแปลของ อ็องตวน แบร์มานจึงมุ่งเน้นไปที่การใคร่ครวญและพิจารณาการแปลในฐานะที่เป็นการปะทะสังสันทน์ทางวัฒนธรรมของชนต่างภาษา มิใช่กระบวนการสลับภาษาที่กระทำกันได้โดยอัตโนมัติด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ การศึกษาการแปลจึงควรมีรากฐานมาจากการเคารพวัฒนธรรมที่ปรากฏอยู่ในต้นฉบับ โดยเฉพาะวัฒนธรรมทางภาษา บทแปลเองก็ควรมีความแปลกแปร่งไปตามรูปแบบและแนวคิดในการเขียนของผู้ประพันธ์ต้นฉบับ มิใช่ลื่นไหลเป็นธรรมชาติและเข้าใจได้ง่ายประหนึ่งว่าผู้ประพันธ์นั้นเป็นคนที่อยู่ในชาติพันธุ์และวัฒนธรรมเดียวกันกับผู้อ่านบทแปล

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จิระพรรษ์ บุณยเกียรติ, นพพร ประชากุล, สดชื่น ชัยประสาธน์, และวัลยา เรืองสุนทร. (2540). ศาสตร์การแปล รวมบทความเชิงทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมบัติ พรศิริเจริญพันธ์. (2559). เฮอร์เมนูติกส์: ศาสตร์แห่งการตีความและศิลปะแห่งการเข้าใจ. นนทบุรี: โรงพิมพ์วัชรินทร์ พี.พี.
Arlt, R. (1981). Les sept fous [Los siete locos] (A. Berman, & I. G. Berman, Trans.). Paris: Belfond.
Benjamin, W. (2000). La tâche du traducteur (M. Gandillac, Trans.). In Œuvres 1 (pp. 244-262). Paris: Folio-Gallimard.
Berman, A. (1984). L’épreuve de l’étranger. Culture et traduction dans l’Allemagne romantique. Paris: Gallimard.
______. (1986). L’essence platonicienne de la traduction. Revue d’esthétique, 12, 63-73.
______. (1995a). Pour une critique des traductions : John Donne. Paris : Gallimard.
______. (1995b). Traduction spécialisée et traduction littéraire. In La traduction littéraire, scientifique et technique (pp. 9-15). Paris: La Tilu.
______. (1999). La traduction et la lettre ou l’auberge du lointain. Paris: Éditions du Seuil.
______. (2001). Au début était le traducteur. TTR : traduction, terminologie, rédaction, 14(2), 15-18.
Ballard, M. (Ed.). (2006). Qu’est-ce que la traductologie ?. Arras: Artois Presses Université.
Harris, B. (1998). What I really meant by “Translatology”. TTR : traduction, terminologie, rédaction, 1(2), 91-96.
Levinas, E. (1990). Totalité et infini, essai sur extériorité. Paris: Librairie générale française.
Lévi-Strauss, C. (1958). Anthropologie structurale. Paris: Plon.
Mounin, G. (1963). Les problèmes théoriques de la traduction. Paris: Éditions Gallimard.
Oustinoff, M. (2003). La traduction. Paris: Presses Universitaires de France.
Robinson, D. (1997). What is translation? Centrifugal theories, critical interventions. London: the Kent State University Press.
Schleiermacher, F. (1999). Des différentes méthodes du traduire et autre texte, (A. Berman, & C. Berner, Trans.). Paris : Édition du Seuil.