การศึกษาการแปลวิเศษณานุประโยคแบบโครงสร้างในภาษาฝรั่งเศสด้วยเครื่องมือแปลภาษา Google Translate
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแปลวิเศษณานุประโยคแสดงความหมายด้วยโครงสร้างในภาษาฝรั่งเศสมาเป็นภาษาไทยผ่านเครื่องมือแปลภาษา Google Translate ฐานข้อมูลที่ใช้ในการศึกษารวบรวมมาจากหนังสือไวยากรณ์ภาษาฝรั่งเศสจำนวน 347 ประโยค จากหนังสือ 13 เล่ม ประกอบด้วยวิเศษณานุประโยคแบบโครงสร้างแสดงความหมายของเวลา (temps) สาเหตุ (cause) ความขัดแย้ง (opposition) เงื่อนไขหรือการสมมติ (condition ou hypothèse) วัตถุประสงค์ (but) และวิธีการหรือท่าทาง (moyen ou manière) จากการศึกษาแสดงให้เห็นว่า Google Translate แปลวิเศษณานุประโยคเป็นภาษาไทยโดยใส่คำเชื่อมหรือคำ บุพบท (ร้อยละ 58.79) และไม่ใส่คำเชื่อม (ร้อยละ 41.21) และบ่อยครั้งที่ให้ความหมายไม่ตรงกับภาษาต้นทาง ส่วนกรณีที่ไม่ใส่คำเชื่อมหรือคำ บุพบทมักจะมีลักษณะเป็นการแปลในลักษณะคำต่อคำ
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมล เกตุพันธ์ และวราภรณ์ ศรีเพ็ชรพันธุ์ (2559). “ทัศนคติ พฤติกรรมและปัญหาการใช้ “กูเกิ้ล ทรานสเลท” (Google Translate) ของนักศึกษาวิชาเอกภาษาอังกฤษ”. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่. 8(1), 79-96.
กำชัย ทองหล่อ. (2530). หลักภาษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บำรุงสาสน์.
ปัญญา บริสุทธิ์. (2542). ทฤษฎีและวิธีปฎิบัติในการแปล. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
ณัฏฐิรา ทับทิม. (2563). ความสามารถในการแปลความหมายระดับข้อความของ Google Translate ระบบ Neural Machine Translation จากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 21(1), 90-113.
นพพร ประชากุล. (2532). การแปล : ทฤษฎีและวิธีปฏิบัติ. วารสารสมาคมครูภาษาฝรั่งเศสแห่งประเทศไทยฯ. 45(12).
นวพรรณ พันธุเมธา. (2554). ไวยากรณ์ไทย (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลิศ วงศ์พรม และถาวร ทิศทองคำ. (2561). การแปลในยุคใหม่กับการปรับตัวของผู้เรียน ผู้สอน และนักแปล. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 13 วันที่ 20 ธันวาคม 2561 ณ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, หน้า 1-10 สืบค้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2564, จาก http://dspace.spu.ac.th/handle/123456789/5887
วัลยา วิวัฒน์ศร. (2547). การแปลวรรณกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาส โพธิแพทย์. (2561). ภาษาไทยในมุมมองแบบลักษณ์ภาษา. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อังคณา ทองพูน พัฒนศร. (2560). การวิเคราะห์คุณภาพของงานแปลที่ผลิตโดยกูเกิ้ลทรานสเลทจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ. การประชุมวิชาการระดับนานาชาติ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ครั้งที่ 15 ระหว่างวันที่ 11-12 พฤศจิกายน 2562 ณ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, หน้า 237-249 สืบค้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2564, จาก https://hs.kku.ac.th/ichuso/2017/Panel_5.pdf
อุปกิตศิลปสาร, พระยา. (2544). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพาณิช.
Akyuz, A. (2001). Exercices de grammaire en contexte : Niveau avancé. Paris : Hachette.
Béchade, H.-D. (1994). Grammaire française. Paris : PUF (Presses Universitaires de France).
Bourmayan, A. (2017). Grammaire essentielle du français B2. Paris : Didier.
Charaudeau, P. (1992). Grammaire du sens et de l’expression. Paris : Hachette.
Chollet, I et Robert, J.-M. (2009). Précis de grammaire. Paris : CLE International.
Delatour, Y et al. (2004). Nouvelle Grammaire du Français. Paris : Hachette.
Dubois, J et al. (2007). Grand dictionnaire linguistique & Sciences du langage. Paris : Larousse.
Garagnon, A.-M. et Calas, F. (2002). La phrase complexe : de l’analyse logique à l’analyse structurale. Paris : Hachette.
Grégoire, M. et al. (2013). Grammaire progressive du français, Niveau intermédiaire, 3e Édition. Paris : CLE International.
Grégoire, M. et Kostucki, A. (2018). Grammaire progressive du français, Niveau perfectionnement. Paris : CLE International.
Hamon, A. (1983). Grammaire pratique. Paris : Hachette.
Harald, W. (1989). Grammaire textuelle du français. Paris : Didier.
Larousse de la grammaire. (1983). Paris : Larousse.
Le, Q. V., & Schuster, M. (2016, September 27). A Neural Network for Machine Translation, at Production Scale. Retrieved July 28, 2021, from https://research.googleblog.com/2016/09/a-neural-network-for-machine.html
Leca-Mercier, F. (2019). 35 questions de grammaire française. Paris : ARMAND COLIN.
Mauger, G. (1968). Grammaire pratique du français d’aujourd’hui : langue parlée, langue écrite. Paris : Hachette.
Poisson-Quinton, S., Mimran, R. et Maheo-Le Coadic, M. (2002). Grammaire expliquée du français. Paris : CLE International.
Riegel, M., Pellat, J.-P. et Rioul, R. (1994). Grammaire méthodique du français. Paris : Presses Universitaires de France.
Sensine, H. (1981). L’emploi des temps en français. Paris : Editions ROUDIL.
Wagner, R. L. et Pinchon, J. (1962). Grammaire du français classique et moderne. Poitiers: Hachette.
