แนวคิดวิเคราะห์โครงสร้างอำนาจท้องถิ่นในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • Natchanuch Pichitthanarat อาจารย์ประจำสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี

คำสำคัญ:

โครงสร้างอำนาจท้องถิ่น, แนวคิดชนชั้นนำ, แนวคิดระบบอุปถัมภ์, แนวคิดเกี่ยวกับการสะสมทุนเบื้องต้น, แนวคิดเกี่ยวกับโครสร้างอำนาจรัฐ , แนวคิดเรื่องอุดมการณ์และการครองอำนาจนำ

บทคัดย่อ

การศึกษาโครงสร้างอำนาจท้องถิ่นในประเทศไทย มีพัฒนาการในการนำแนวคิดวิเคราะห์มาเป็นเครื่องมือในการศึกษาหลากหลายแนววิเคราะห์ โดยแนวคิดที่มีบทบาทมากที่สุดคือ แนวคิดชนชั้นนำและแนวคิดระบบอุปถัมภ์ นอกเหนือจากนี้มีการนำแนวคิดวิเคราะห์อื่นมาร่วมศึกษาด้วย อาทิ แนวคิดพหุนิยม แนวคิดพหุภาคี แนวคิดระบบเครือญาติ แนวคิดระบบชนชั้น และแนวคิดเรื่องกลุ่มการเมืองหรือฝักฝ่าย ทั้งนี้เพื่อให้เห็นถึงสภาพโครงสร้างอำนาจท้องถิ่นที่ชัดเจน แนวคิดที่ควรคำนึงถึงในการนำมาศึกษาประกอบได้แก่ แนวคิดเกี่ยวกับการสะสมทุนเบื้องต้น แนวคิดเกี่ยวกับโครสร้างอำนาจรัฐ และแนวคิดเรื่องอุดมการณ์และการครองอำนาจนำ

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2527). จิตสำนึกของชาวนา : ทฤษฎีและแนวคิดวิเคราะห์แบบเศรษฐศาสตร์การเมือง. กรุงเทพฯ: เจ้าพระยาการพิมพ์.

กาญจนา แก้วเทพ และสมสุข หินวิมาน. (2553). สายธารแห่งนักคิด เศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

เก่งกิจ กิตติเรียงลาภ. (2550). Hegemony โดยสังเขป และวาทกรรมของแนวชุมชน. วันที่ค้นข้อมูล 6 ธันวาคม 2557, เข้าถึงได้จาก http://www.prachatai.com/journal/2007/02/11572.

เกษียร เตชะพีระ. (2550). อำนาจนำ (hegemony). ใน มติชนรายวัน. 12 ตุลาคม 2550. ปีที่ 30 ฉบับที่ 10807. หน้า 6.

จามจุรี เมธีวงศ์. (สมศักดิ์ สามัคคีธรรม). (2541). แนวคิดพหุภาคีกับการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับแรงงาน. ใน วารสารร่มพฤกษ์. ปีที่ 16 เล่มที่ 3. หน้า 25-55.

จุมพล หนิมพานิช. (2529). ชนชั้นนำทางการเมืองไทยกับการกำหนดนโยบาย: ศึกษาเฉพาะกรณีการผลิต และจำหน่ายน้ำตาลทราย 2522-2525. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขารัฐศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยยนต์ ประดิษฐศิลป์ และชัยณรงค์ เครือนวน. (2552). การสะสมทุนและโครงสร้างอำนาจขั้วเดียวในจังหวัดชลบุรี. ม.ป.ท.

ชัยยนต์ ประดิษฐศิลป์ และ โอฬาร ถิ่นบางเตียว. (2549). บทบาททางการเมืองของเจ้าพ่อท้องถิ่นในกระแสโลกาภิวัตน์ : กรณีศึกษาจังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออก. ชุด งานวิจัยภายใต้โครงการเมธีวิจัยอาวุโส สกว. ศ.ดร.ผาสุก พงษ์ไพจิตร เรื่องโครงสร้างและพลวัตรของทุนไทยหลังวิกฤตเศรษฐกิจ.

ชัยอนันต์ สมุทวณิช. (2557). การปฏิรูปโครงสร้างอำนาจรัฐ. วันที่ค้นข้อมูล 19 ตุลาคม 2557, เข้าถึงได้จาก http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9570000120327.

ธนณัฏฐ์ ศรีโอษฐ์ . (2556). พลวัตของเครือข่ายอำนาจท้องถิ่นในจังหวัดชลบุรีในยุคของการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาไทยศึกษา, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.

นาตาชา วศินดิลก. (2540). โครงสร้างอำนาจในชุมชนกับการเมืองท้องถิ่น : ศึกษากรณีเมืองพัทยา. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการปกครอง, บัณฑิตวิทยาลัย, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เบญจวรรณ บุญโทแสง. (2550). พัฒนาการการปรับตัวทางการเมืองของกลุ่มอํานาจท้องถิ่นภายหลังการผนวกดินแดนของสยาม (พ.ศ. 2442-2547) : กรณีศึกษาตระกูล ณ เชียงใหม์. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการเมืองและการปกครอง, คณะรัฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ประวีณ แจ่มศักดิ์. (2536) . พฤติกรรมการเลือกตั้งในระบบอุปถัมภ์ : การวิเคราะห์เชิงภูมิภาคเปรียบเทียบ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขารัฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ผาสุก พงษ์ไพจิตร. (บรรณาธิการ) (2550). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงสร้างและพลวัตทุนไทยหลังวิกฤตเศรษฐกิจ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2533). โครงสร้างอำนาจและชนชั้นนำในชนบทไทย กรณีศึกษาหมู่บ้านดั้งเดิมและหมู่บ้านที่กำลังเปลี่ยนแปลง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

_______. (2552). โครงสร้างอำนาจท้องถิ่นความขัดแย้งและการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

ไพฑูรย์ เครือแก้ว. (2515). ลักษณะสังคมไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เลี่ยงเชียงจงเจริญ.

ระดม วงษ์น้อม. (2527). แนวความคิดเรื่องชนชั้นนำและการศึกษาโครงสร้างอำนาจชุมชน. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศรีสมภพ จิตร์ภิรมย์ศรี. (2529). ชนชั้นนำและโครงสร้างอำนาจชุมชนและทัศนคติทางการเมือง : ศึกษาเฉพาะกรณีสองหมู่บ้านในทุ่งกุลาร้องไห้. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.

สถิตย์ นิยมญาติ. (2524). สังคมวิทยาการเมือง. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2527). สังคมวิทยาการเมือง : หลักการและการประยุกต์. กรุงเทพฯ: เจ้าพระยาการพิมพ์.

สุเทพ สุนทรเภสัช. (2511). สังคมวิทยาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: แผนกสังคมวิทยา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อมรา พงศาพิชญ์ และปรีชา คุวินทร์พันธ์ (บรรณาธิการ). (2545). ระบบอุปถัมภ์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อนุสรณ์ ธรรมใจ. (2547). พลวัตรเศรษฐกิจ : เศรษฐศาสตร์การเมือง ว่าด้วยทุน และการสะสมทุน. วันที่ค้นข้อมูล 13 กันยายน 2556, เข้าถึงได้จาก http://www.nidambe11.net.

อานันท์ กาญจนพันธ์. (2527). การใช้ที่ดิน : พื้นฐานของความขัดแย้งในหมู่บ้านภาคเหนือ (2516-2524). ใน วารสารสังคมศาสตร์. 7 (เมษายน 2527-ตุลาคม 2528): 81-110.

โอฬาร ถิ่นบางเตียว. (2554). พัฒนาการของโครงสร้างอำนาจท้องถิ่นในภาคตะวันออก : วิเคราะห์ในเชิงเศรษฐศาสตร์การเมือง. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขารัฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

Dye, T. R. (1997). Politics in States and Communities. New Jersey: Prentice – Hall.

Harvey, D. (2004). The 'new' imperialism: accumulation by dispossession. In Socialist Register, 40: 63-87.

Scott, J. C. (1972). Comparative Political Corruption. New York: Prentice – Hall.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-06-29

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ