A Study of the Current State of Instructional Management under the Basic Education Curriculum at Ban Thung Sala School, Kanchanaburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the state of instructional management based on the Basic Education Curriculum at Ban Thung Sala School, Kanchanaburi Province, in five aspects: curriculum, teachers, the teaching and learning process, measurement and evaluation, and supporting factors; and 2) compare the state of instructional management based on the Basic Education Curriculum at Ban Thung Sala School, the population consisted of 70 personnel and students of Ban Thung Sala School. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire. The data were analyzed using the mean,
standard deviation, independent-samples t test, one-way analysis of variance (One-Way ANOVA), and Scheffé's post hoc test for pairwise comparisons.
The research results revealed that: 1) The current state of instructional management based on the Basic Education Curriculum at Ban Thung Sala School, Kanchanaburi Province, was found to be at a high level both overall and in each individual aspect. There were no statistically significant differences in the attitudes toward the current state of instructional management based on the Basic Education Curriculum at Ban Thung Sala School, Kanchanaburi Province between school personnel and students, or between male and female students, either overall or in any individual aspect. And 2) Students at different grade levels differed significantly in their attitudes toward the state of instructional management based on the Basic Education Curriculum at Ban Thung Sala School, Kanchanaburi Province in the overall dimension at the .05 level of statistical significance. When each aspect was considered separately, statistically significant differences at the .05 level were found in instructional management, curriculum, teachers, the teaching and learning process, and supporting factors. However, no statistically significant difference was found in the aspect of measurement and evaluation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
License Terms & Conditions
-
Peer Review Process: All submitted manuscripts must undergo a double-blind peer review process by at least three qualified reviewers in the relevant field before publication.
-
Originality: Submitted manuscripts must be original work, must not have been previously published in any other journal, and must not be currently under consideration elsewhere.
-
Copyright Policy: Upon acceptance for publication, the copyright of the article belongs to the Journal of Asian Graduate College. Reproduction, adaptation, or commercial use of any part requires prior written permission.
-
Disclaimer: Statements, opinions, and results expressed in published articles are solely those of the individual author(s) and do not necessarily reflect the official views of the editorial board or Asian Graduate College.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.
บุญญฤทธิ์ จันทรี, และวัชรินทร์ ศรีรักษา. (2559). สภาพการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ของกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา โรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 10(1), 34–39. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDGKKUJ/article/view/87926?utm_source=chatgpt.com
ภูกิจ กุละปาลานนท์, สมบัติ นพรัก, สันติ บูรณะชาติ, และสุนทร คล้ายอ่ำ. (2567). รูปแบบการจัดการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานระดับประถมศึกษาสู่คุณภาพมาตรฐานระดับสากล. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(4), 51–64. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSSP/article/view/272638
ยุพิน พันธุ์ดิษฐ์, นิลมณี พิทักษ์, และสิทธิพล อาจอินทร์. (2554). สภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ของครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา, 5(1), 110–116. https://doi.org/ 10.14457/KKU.the.2011.98
ศุภณิจ กุลศิริ, อรุณี วิริยะจิตรา, เฉลียวศรี พิบูลชล, สมสรร วงษ์อยู่น้อย, และอดิศา เตียว. (2553). การประเมินผลการใช้หลักสูตรและกระบวนการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(ฉบับพิเศษ 1), 191–200. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/swurd/article/view/2700
Fullan, M., & Pomfret, A. (1977). Research on curriculum and instruction implementation. Review of Educational Research, 47(2), 335–397. https://doi.org/10.3102/00346543047002335
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.
Joyce, B., Weil, M., & Calhoun, E. (2009). Models of teaching (8th ed.). Pearson Education.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 5–55. https://archive.org/details/likert-1932-a-technique-for-the-measurement-of-attitudes
UNESCO. (2024). Global education monitoring report 2024: Education leadership and management. UNESCO. https://www.unesco.org/
