การพัฒนาผลสัมฤทธิ์โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบัวแดงวิทยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 2) เพื่อศึกษาค่าดัชนีประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง 3) เพื่อเปรียบเทียบ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนของผู้เรียน ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง และ 4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบการเรียนการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบัวแดงวิทยา กลุ่มเป้าหมายที่ศึกษาคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบัวแดงวิทยา ทั้งหมด จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่า Z (Wilcoxon-signed rank test) ผลการศึกษา พบว่า 1. ผลการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของการพัฒนาผลสัมฤทธิ์โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบัวแดงวิทยา ด้วยกระบวนการ E-PLC มีประสิทธิภาพด้านกระบวนการ (E1) คิดเป็นร้อยละ 81.67 และมีประสิทธิภาพด้านผลลัพธ์ (E2) คิดเป็นร้อยละ 88.89 สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้ 80/80 หรือ E1/E2 เท่ากับ 81.67/88.89 2. ผลการวิเคราะห์ดัชนีประสิทธิผลของการพัฒนาผลสัมฤทธิ์โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบัวแดงวิทยา ด้วยกระบวนการ E-PLC พบว่า ค่าดัชนีประสิทธิผล (E.I.) มีค่าเท่ากับ 0.65 หรือมีความก้าวหน้าทางด้านการเรียนคิดเป็นร้อยละ 65 ซึ่งมีค่าดัชนีประสิทธิผลสูงกว่าที่เกณฑ์กำหนด 0.50 3. ผลการวิเคราะห์ทักษะการทำงานเป็นกลุ่มของนักเรียน ที่เรียนโดยใช้การพัฒนาผลสัมฤทธิ์โดยใช้รูปแบบปฏิบัติของเดวีส์ เรื่อง การขยายพันธุ์พืชโดยวิธีการตอนกิ่ง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหนองบัวแดงวิทยา ด้วยกระบวนการ E-PLC พบว่า มีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียน มีคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 13.17 และหลังเรียนมี คะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 26.67 และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียน ผลปรากฏว่า คะแนนสอบหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
• บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ต่อ 1 เรื่อง จากภายในและภายนอกวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
• การตีพิมพ์และเผยแพร่ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซียนี้ เนื้อหาบทความ ทรรศนะและข้อคิดเห็นใด ๆ ในวารสารถือว่าเป็นของผู้เขียน โดยเฉพาะทางกองบรรณาธิการวารสาร หรือวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 พร้อมกฏกระทรวงที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร : องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กาญจนา ไชยพันธุ์. (2553). กระบวนการกลุ่ม. พิมพลักษณ์, กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
กาญจนา วัฒายุ. (2550). การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ : ธนพรการพิมพ์.
เกวลี ผังดี และ พิมพ์รดา ครองยุติ. (2556). ความพึงพอใจที่มีต่อการจัดการเรียนการสอน ในหลักสูตร ของภาควิชาสถิติ คณะวิทยาศาสตร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต. สาขาสถิติมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กฤษฎา บุญหมื่น. (2555). ประโยชน์ของแผนการจัดการเรียนรู้. สืบค้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2565 จาก: http//blogspot.com.
จารุวรรณ ทูลธรรม และกิตติ ทูลธรรม. (2559). การจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบสาธิตเพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทักษะทางการปฏิบัติในเรื่องการใช้งานออสซิลโลสโคป ระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น. วารสาร มทร.อีสาน ฉบับมนุษย์ศาสตร์และสังคม, 3(2); 45-54.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). ระบบสื่อการสอน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2551). การพัฒนาหลักสูตร. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชวลิต ชูกำแพง. (2553). การวิจัยหลักสูตรและการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.
ทวีป ศิริรัศมี. (2537), เอกสารการประชุมปฏิบัติการเกี่ยวกับการวิจัยการศึกษาครั้งที่ 5 เรื่อง การนำผลวิจัยไปใช้ในการจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ: กองวิจัยการศึกษา กรมวิซาการกระทรวงศึกษาธิการ.
ทวีศักดิ์ ไชยมาโย. (2557). คู่มือปฏิบัติการจัดทำแผนการสอน. นครพนม : สวัณพา.
ทิพาวดี เมฆสวรรค์. (2558). การส่งเสริมประสิทธิภาพในระบบราชการ. กรุงเทพฯ: สานักพิมพ์.
สุมาลี ทองคํา.(2562).การจัดการเรียนรู้แบบสาธิตเพื่อพัฒนาทักษะการปฏิบัติท่ารํามือและทำให้ถูกต้องตามแบบแผน
ท่ารํานาฏศิลป์ไทย ของ นักศึกษาระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) วิทยาลัยเทคโนโลยีอรรถวิทยพณิชยการ. งานวิจัยฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่ง ของการพัฒนาทางการศึกษา วิทยาลัยเทคโนโลยีอรรถวิทยพณิชยการ กรุงเทพมหานคร.
