การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพในโลกไซเบอร์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย 2) พัฒนาแนวทางส่งเสริมการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย 3) การทดลองใช้รูปแบบการมีคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษา วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย 4) ประเมินรูปแบบการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย กลุ่มเป้าหมาย นักศึกษาปริญญาโท สาขาการพัฒนาหลักสูตรและวิทยาการการเรียนรู้ จำนวน 25 คน เครื่องมือที่ใช้ เป็นแบบสอบถามสภาพปัจจุบันการพัฒนารูปแบบแนวทางส่งเสริมการมีคุณธรรม จริยธรรม แบบประเมิน ความสอดคล้องของรูปแบบ
ผลการวิจัยพบว่า
- ผลการศึกษาสภาพปัจจุบันการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย อยู่ในระดับมาก (
= 4.11, S.D. = 0.56)
- ผลการพัฒนาแนวทางส่งเสริมการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.32, S.D. = 0.61)
- ผลการทดลองใช้รูปแบบการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.33, S.D. = 0.62)
- ผลการประเมินรูปแบบการมีคุณธรรม จริยธรรมและจรรยาบรรณของนักศึกษา มีความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความมีประโยชน์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.36, S.D. = 0.63)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
จิตโศภิน เคนจันทึก. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อยกระดับเป็นโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นของสถานศึกษาสังกัดเทศบาล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2566). สมรรถนะดิจิทัล: ทักษะเพื่อการเรียนรู้อย่างยั่งยืน ตามเป้าหมายของ การประชุมเอเปคด้านการศึกษา 2022. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 18(24), มกราคม – มิถุนายน; 70-85.
บุญชม ศรีสะอาด.(2545). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
พระศรีรัตน์ สิริรตโน (ศรีสง่า). (2560). การพัฒนาทักษะชีวิตตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของนักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัตนาภรณ์ พรประศาสน์สุข และคณะ. (2566). จรรยาบรรณวิชาชีพกับการเปลี่ยนแปลงในโลก. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, (19)1; 53-67.
วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย. (2567). มคอ.3 รายวิชารายวิชาคุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณวิชาชีพครู. สาขาการพัฒนาหลักสูตและวิทยาการเรียนรู้ คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์.
สายเพ็ญ บุญทองแก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะอาชีพ สำหรับเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฏร์ธานี เขต 2. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, (7)9; 97-110.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ฮิวจ์ เดลานี. (2562). การศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 25 กันยายน 2567 จาก https://www.unicef.org/thailand/th/stories/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.