การสร้างมนุษยสัมพันธ์ในองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิด ความหมาย ความสำคัญ ประวัติความเป็นมา องค์ประกอบ ปัจจัย และทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการสร้างมนุษยสัมพันธ์ในองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล โดยการวิจัยเอกสาร ตำรา และแนวคิดทางทฤษฎีด้านมนุษยสัมพันธ์ เนื้อหามุ่งอธิบายธรรมชาติของมนุษย์ในฐานะสัตว์สังคม ความจำเป็นของการอยู่ร่วมกันอย่างเข้าใจและเคารพซึ่งกันและกัน รวมถึงการประยุกต์ใช้หลักมนุษยสัมพันธ์ในชีวิตประจำวันและในองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล เพื่อส่งเสริมความร่วมมือ ความสามัคคี และประสิทธิภาพในการบริหารจัดการศึกษา บทความนี้จะเกิดประโยชน์ต่อ
ผู้ศึกษา ครูและบุคลากรทางการศึกษาและผู้ที่สนใจด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และการบริหารองค์กรทางการศึกษา ทั้งนี้เพื่อนำเสนอองค์ความรู้ และแนวทางการสร้างมนุษย์ในหน่วยงานทางการศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
ชัยพร วิชชาวุธ. (2525). มูลสารจิตวิทยา. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. หน้า 491.
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (2525). กรุงเทพมหานคร : อักษรเจริญทัศน์, หน้า 930.
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (2538). กรุงเทพมหานคร : อักษรเจริญทัศน์.
วิจิตร อาวะกุล. (2542). เทคนิคมนุษยสัมพันธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร : โอ.เอส.พริ้นติ้ง. หน้า 300.
อำนวย แสงสว่าง. (2544).จิตวิทยาอุตสาหกรรม Industrial Psychology. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร :อักษราพิพัฒน์, หน้า 207.
อาภา จันทรสกุล. (2529). ทฤษฏีและวิธีการให้คำ ปรึกษาในโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร :มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Aristotle. (1998). Politics (C. D. C. Reeve, Trans.). Indianapolis, IN: Hackett Publishing Company.
David, Keith. (1977). Human Behavior at Work., New York : Graw-Hill, Co.
Newman, J. W. (1956). Human relations in administration. New York: Prentice-Hall.