คติความเชื่อว่าด้วย “จื่อกู” ในฐานะ “เทพห้องส้วม” กับมุมมองความไม่เท่าเทียมทางสังคม Beliefs on “Zigu” as the “Toilet Deity” and Perspectives on Social Inequality
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการศึกษาตำนานเรื่องเล่า “จื่อกู” ที่ต่อมาได้รับการบูชาในฐานะ “เทพห้องส้วม” พบว่า การปรุงแต่งความเชื่อเกี่ยวกับผีสางเทวดาของจีนยังคงยึดโยงกับระบบชายเป็นใหญ่ ศักดิ์และสิทธิ์ของเมียหลวงมีมากกว่าเมียน้อย ซึ่งทั้งหมดนี้ ได้สะท้อนถึงความไม่เท่าเทียมกันทางสังคมที่สืบทอดมาอย่างต่อเนื่อง
“เทพห้องส้วม” เป็นหนึ่งในวัฒนธรรมความเชื่อของชาวจีน ปรากฏหลักฐานแน่ชัดในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ หรือเมื่อราว 1,600 ปีมาแล้ว หนังสืออี้ย่วนของหลิวจิ้งซู บทว่าด้วย “เทพจื่อกู” ได้เชื่อมโยงท่านกับห้องส้วมไว้ด้วยกัน ทำให้ “จื่อกู” ได้รับการบูชาในฐานะ “เทพห้องส้วม” อย่างไรก็ดี ภาพลักษณ์ของจื่อกูที่ปรากฏในงานประพันธ์ของหลิวจิ้งซูยังคงความดุร้าย คล้ายว่าเป็น “ผี” มากกว่า “เทพเจ้า” การปรุงแต่งในยุคหลังส่งผลถึงภาพลักษณ์ที่ดีขึ้น กระทั่งมีการระบุถึงการได้รับสถาปนาเป็นเทพเจ้าอย่างชัดเจนในสมัยราชวงศ์ถัง
หัวใจของเรื่องเล่าที่ทำให้ภาพลักษณ์ของจื่อกูดูน่าสงสารคือ ชะตากรรมของผู้เป็นเมียน้อยที่ถูกเมียหลวงกดขี่ กลั่นแกล้ง จนต้องฆ่าตัวตายที่ห้องส้วม เพื่อหนีความทุกข์ ความทรมาน หากพิจารณาพร้อมกับสภาพสังคมในยุคสมัยนั้นจะพบว่า เมียหลวงมักมีนิสัยที่หึงหวง อิจฉาริษยา ก้าวร้าว และไม่เกรงกลัวผู้เป็นสามี ซึ่งชะตากรรมของเมียน้อยส่วนใหญ่จึงตกระกําลําบาก เสมือนแรงงานทาสในครัวเรือน ดังที่จื่อกูถูกใช้ให้ไปล้างส้วมเป็นต้น เรื่องดังกล่าวจึงเป็นกระจกที่สะท้อนความเป็นจริงของสังคมยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ ความโหดร้ายที่สตรีไร้ทางสู้อย่างเมียน้อยต้องเลือกวิธีการฆ่าตัวตาย เพื่อไปสู่การหลุดพ้นของชะตากรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลงานทางวิชาการที่ลงตีพิมพ์ในวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนหรือผู้แปลผลงานนั้น หากนำลงในวารสารจีนศึกษาเป็นครั้งแรก เจ้าของผลงานสามารถนำไปตีพิมพ์ซ้ำในวารสารหรือหนังสืออื่นได้โดยมิต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า แต่หากผลงานที่ได้รับพิจารณานำลงในวารสารจีนศึกษา เป็นผลงานที่เคยตีพิมพ์ที่อื่นมาก่อนเจ้าของผลงานต้องจัดการเรื่องปัญหาลิขสิทธิ์กับแหล่งพิมพ์แรกเอง หากเกิดปัญหาทางกฎหมาย ถือว่าไม่อยู่ในความรับผิดชอบของวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งนี้ ความคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่เกี่ยวกับกองบรรณาธิการวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
สุวรรณา สถาอานันท์.2562. หลุนอี่ว์: ขงจื่อสนทนา. กรุงเทพฯ : โอเพ่น โซไซตี้.
鲍家麟.1995.中国妇女史论集(四集).台北:稻香出版社.
常建华.2020.中国古代女性婚姻家庭.北京:中国工人出版社.
陈鼓应.1999.庄子今注今译.北京:中华书局.
陈佳穗.2003.“宋代笔记小说中之‘紫姑神’形象初探”,载《空大人文学报》,第12期.19-36.
陈耀文.2007.天中记(上册).扬州:广陵书社.
翟灏.2012.通俗编.北京:东方出版社.
段成式.2018.酉阳杂俎.北京:团结出版社.
方向东.2019.大戴礼记.南京:江苏人民出版社.
房玄龄.1998.晋书.北京:中华书局.
高连峻.2002.中国婚姻家庭史.长春:吉林教育出版社.
葛兆光.2006.古代中国文化讲义.上海:复旦大学出版社.
郭忠.2015.看不见的正义.北京:中国政法大学出版社.
洪迈.1981.夷坚志.北京:中华书局.
贾二强.2000.神界鬼域:唐代民间信仰透视.西安:陕西人民教育出版社.
李昉.1994.太平御览.石家庄:河北教育出版社.
李素平.2004.女神•女丹•女道.北京:宗教文化出版社.
李学勤.1999.毛诗正义.北京:北京大学出版社.(A)
李学勤.1999.春秋公羊传注疏.北京:北京大学出版社.(B)
李之亮.2011.苏轼文集编年笺注: 诗词附12.成都:巴蜀书社.
刘敬叔.1996.异苑.北京:中华书局.
刘勤.2021.神圣与世俗之间:中国厕神信仰源流考.北京:生活•读书•新知三联书店.
刘餗、李肇.1999.隋唐嘉话・唐国史补.杭州:浙江古籍出版社.
刘文典.1989.淮南鸿烈集解.北京:中华书局.
刘苑如.1999.“《异苑》中的怪异书写与谐谑精神研究:以陈郡谢氏家族的相关记载为主要线索”,载《中国文哲研
究集刊》,第14期.51-92.
鲁迅.1997.古小说钩沉.济南:齐鲁书社.
吕宗力、栾保群.2000.中国民间诸神.石家庄:河北教育出版社.
罗新慧.2023.周代的信仰:天、帝、祖先.上海:上海古籍出版社.
马书田.1997.中国冥界诸神.北京:团结出版社.
倪豪士.2013.王梦鸥教授学术讲座演讲集•2011.台北:国立政治大学中国文学系.
裴瑞琴、王玮玮.2008.“对民间文化紫姑神的初探”,载《民风》,第6期.132-133.
浦慕州.2023.早期中国的鬼.北京:新星出版社.
钱仲联.2000.中国文学大辞典.上海:上海辞书出版社.
卿希泰.1996.中国道教(三).上海:东方出版中心.
商务印书馆辞书研究中心.2000.古今汉语词典.北京:商务印书馆.
沈平山.1987.中国神明概论.台北:新文丰出版股份有限公司.
司马迁.1963.史记.北京:中华书局.
孙晓.2020.中国婚姻史.北京:中国书籍出版社.
田祖海.1997.“论紫姑神的原型与类型”,载《湖北大学学报(哲学社会科学版)》,第1期.42-46.
陶毅、明欣.1994.中国婚姻家庭制度史.北京:东方出版社.
万军杰.2009.“唐代‘妾’的丧葬问题”,载《魏晋南北朝隋唐史资料》,第1期.186-200.
王东明.1993.搜神记四种.西安:陕西旅游出版社.
王景琳、徐匋.1992.中国民间信仰风俗辞典.北京:中国文联出版社.
王逸.2017.楚辞章句.上海:上海古籍出版社.
王月清.1998.“中国佛教善恶报应论初探”,载《南京大学学报 (哲学•人文•社会科学 )》,第1期.60-67.
乌丙安.2014.中国民间信仰.长春:长春出版社.
许慎、段玉裁.1988.说文解字注.上海:上海古籍出版社.
余嘉锡.2015.世说新语笺疏.北京:中华书局.
张世亮、钟肇鹏、周桂钿.2012.春秋繁露.北京:中华书局.
张涛、项永琴.2015.婚姻史话.北京:社会科学文献出版社.
张玉书、陈廷敬.2008.康熙字典.北京:大众文艺出版社.
张鷟、范摅.2012.朝野佥载•云溪友议.上海:上海古籍出版社.
周明.2015.释神校注.成都:巴蜀书社.
周绍良、赵超.2001.唐代墓志彚编续集.上海:上海古籍出版社.
朱天顺.1993.“闽台民间天公信仰”,载《台湾研究集刊》,第1期.56-67,79.
祝瑞开.1999.中国婚姻家庭史.上海:学林出版社.