การศึกษาข้อผิดพลาดและการเรียนรู้การใช้คำไม่แท้ “了” ของผู้เรียนภาษาจีนชาวไทยที่มีระดับความรู้ทางภาษาต่างกัน Error Analysis and Acquisition Research on the Chinese Particle “了” among Thai Chinese Learners of Different Proficiency Levels
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในด้านการสอนภาษาจีนในฐานะภาษาต่างประเทศการใช้ “了” ถือเป็นความท้าทายอย่างหนึ่งสำหรับผู้ที่เรียนภาษาจีน เนื่องจากเป็นคำที่มีความหมายและมีหลักการใช้ที่หลากหลาย จึงทำให้เกิดความผิดพลาดในการใช้ที่ค่อนข้างสูงสำหรับผู้เรียนชาวต่างชาติ เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพของผู้เรียนชาวไทยในเรื่องการใช้ “了” ในภาษาจีน งานวิจัยนี้จึงได้ใช้คลังข้อมูลของมหาวิทยาลัยซุนยัดเซ็นโดยทำการสุ่มตัวอย่างบทความของผู้เรียนภาษาจีนชาวไทยทั้งความรู้ภาษาจีนระดับต้น ระดับกลาง และระดับสูง ระดับละ 30 บทความ ทำการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดด้านโครงสร้างประโยคการใช้ “了1” และ “了2” ของผู้เรียนภาษาจีนชาวไทยในแต่ละระดับ โดยใช้ทฤษฎีสมมติฐานว่าด้วยการเรียนรู้ภาษาตามลำดับขั้นและทฤษฎีที่เกี่ยวกับการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดมาสนับสนุน เพื่อให้ได้รู้ลำดับขั้นการเรียนรู้ทางภาษาและข้อผิดพลาดในการเรียนรู้โครงสร้างประโยคต่างๆ ของ “了1” และ “了2” จากการวิจัยพบว่าอัตราข้อผิดพลาดโดยรวมของการใช้ “了1” จะค่อยๆ ลดลงตามระดับการเรียนรู้ที่เพิ่มสูงขึ้น ในขณะที่อัตราข้อผิดพลาดของการใช้ “了2” ของระดับสูงกลับมีอัตราเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับระดับกลาง แสดงถึงปรากฏการณ์สะท้อนกลับในเชิงลบ นอกจากนี้ ความถี่ในการใช้ “了1” และ “了2” ของผู้เรียนมีแนวโน้มการใช้งานที่เพิ่มขึ้นตามระดับการเรียนรู้ที่เพิ่มสูงขึ้น จากการศึกษาอัตราข้อผิดพลาดของโครงสร้างประโยคในรูปแบบต่างๆ เรียงลำดับการเรียนรู้จากยากไปง่ายดังต่อไปนี้ โครงสร้างประโยค “了1” ระดับต้น: L1-3=L1-4>L1-6>L1-1 >L1-5>L1-2; ระดับกลาง: L1-3>L1-1>L1-4>L1-5>L1-2=L1-6; ระดับสูง: L1-3>1-6 >L1-1>L1-5>L1-2=L1-4 โครงสร้างประโยค “了2” ระดับต้น: L2-3>L2-2>L2-1; ระดับกลาง: L2-1>L2-2=L2-3; ระดับสูง: L2-1>L2-3>L2-2 จากผลการวิจัยนี้ทำให้รู้ถึงลำดับการเรียนรู้ทางภาษาและข้อผิดพลาดในการใช้โครงสร้างประโยค “了1” และ “了2” ของผู้เรียนชาวไทยที่มีระดับความรู้ภาษาจีนที่ต่างกัน จึงเสนอแนะว่า ควรจัดการเรียนการสอนให้เฉพาะเจาะจงกับโครงสร้างประโยคที่แตกต่างกัน อาจเน้นการสอนแบบเฉพาะบุคคล การสอนที่มีบริบทและสถานการณ์ประกอบได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลงานทางวิชาการที่ลงตีพิมพ์ในวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนหรือผู้แปลผลงานนั้น หากนำลงในวารสารจีนศึกษาเป็นครั้งแรก เจ้าของผลงานสามารถนำไปตีพิมพ์ซ้ำในวารสารหรือหนังสืออื่นได้โดยมิต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า แต่หากผลงานที่ได้รับพิจารณานำลงในวารสารจีนศึกษา เป็นผลงานที่เคยตีพิมพ์ที่อื่นมาก่อนเจ้าของผลงานต้องจัดการเรื่องปัญหาลิขสิทธิ์กับแหล่งพิมพ์แรกเอง หากเกิดปัญหาทางกฎหมาย ถือว่าไม่อยู่ในความรับผิดชอบของวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งนี้ ความคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่เกี่ยวกับกองบรรณาธิการวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
陈楚芬.(2005). 面向泰国汉语教学的现代汉语“了”的考察.博士学位论文，南京师范大学.
丁桂贤.(1990). 关于外国人学习汉语助词“了”的几个问题.湖南师范大学社会科学学报，02,99-103.
邓芸芸.(2013). 中高级阶段泰国学生使用“了”的偏误研究 [硕士学位论文].广西大学.
房玉清.(1992). 动态助词“了”“着”“过”的语义特征及其用法比较.汉语学习，01,14-20
黄伯荣，廖旭东.(2011). 《现代汉语》（增订六版）下册.高等教育出版社.
贺龙菲.(2015). 泰国留学生语气词“了”习得偏误研究 [硕士学位论文].暨南大学.
吕叔湘.(1980). 《现代汉语八百词》.商务印书馆.
刘月华.(1983). 《实用现代汉语语法》.外语教学与研究出版社.
刘勋宁.(2002). 现代汉语句尾“了”的语法意义及其解说.世界汉语教学，03,70-79.
刘敏 & 陈晨.(2012). 泰国留学生汉语“了”的习得考察. 海外华文教育，03,302-309.
李晓琪.(2005). 《现代汉语虚词讲义》.北京大学出版社.
鲁健骥.(1992). 偏误分析与对外汉语教学.语言文字应用，01,69-73.
孙德坤.(1993). 外国学生现代汉语“了·le”的习得过程初步分析.语言教学与研究，02,65-75.
孙德金.(1999). 《外国学生汉语体标记“了”“着”“过”习得情况考察》. 北京语言文化大学.
王美娟.(2017). 泰国留学生“了”的习得研究 [硕士学位论文].广西民族大学.
谢安安.(2015). 汉语“了”和泰语“แล้ว”的对比分析.北京大学中国语言文学系，01,171-193.
玄美兰.(2004). 日本学生汉语习得“了”字句偏误分析 [硕士学位论文].延边大学.
朱德熙.(1982). 《语法讲义》.商务印书馆.
赵立江.(1997). 留学生“了”的习得过程考察与分析.语言教学与研究，2,112-124.
Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Oxford Pergamon Press.
Lightbown, P. M., & Spada, N. (1993). How Languages are Learned (1st ed.). Oxford University Press.
Suchachip. (2005). A COMPARATIVE STUDY OF “LE” IN MANDARIN AND “LEEW” IN THAI [Master Thesis].
Chulalongkorn University.
