泰国不同水平汉语学习者汉语虚词“了”的偏误分析及习得研究 Error Analysis and Acquisition Research on the Chinese Particle “了” among Thai Chinese Learners of Different Proficiency Levels
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
在对外汉语教育领域中，“了”一直被视为汉语学习者面临的一大挑战，原因在于其词义和功能的多样性及外国学习者的高偏误使用率。为了提升对泰国学习者教授汉语虚词“了”的效率，本文以中山大学语料库为基础，随机取样初级中级高级汉语水平泰国汉语学习者的作文各30篇，在“习得顺序假说”和“偏误分析”等理论的指导下分析泰国不同水平汉语学习者使用“了1”“了2”各具体语法句型的过程中普遍存在的偏误情况获得泰国不同水平汉语学习者习得“了1”“了2”各具体语法句型的习得顺序及偏误情况。研究发现“了1”的总体偏误率随着学习等级的提高而逐渐降低，然而，“了2”的偏误率在高级水平时较中级水平有所上升，显示出一种反弹现象。此外，学习者对“了1”和“了2”的使用频次整体呈现随学习水平提高而增加的趋势。 根据各语法句型的偏误率得出习得由难到易的顺序，了1句型，初级：L1-3=L1-4＞L1-6＞L1-1 ＞L1-5＞L1-2；中级：L1-3＞L1-1＞L1-4＞L1-5＞L1-2=L1-6；高级：L1-3＞L1-6＞L1-1＞L1-5 ＞L1-2=L1-4。了2句型，初级：L2-3＞L2-2＞L2-1；中级：L2-1＞L2-2=L2-3；高级：L2-1＞L2-3＞L2-2。本文根据泰国不同水平汉语学习者“了1”“了2”各句型的习得顺序及偏误情况认为 我们在教学中可以针对不同水平不同句型做个性化教学及注重情景化教学等。
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ผลงานทางวิชาการที่ลงตีพิมพ์ในวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนหรือผู้แปลผลงานนั้น หากนำลงในวารสารจีนศึกษาเป็นครั้งแรก เจ้าของผลงานสามารถนำไปตีพิมพ์ซ้ำในวารสารหรือหนังสืออื่นได้โดยมิต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า แต่หากผลงานที่ได้รับพิจารณานำลงในวารสารจีนศึกษา เป็นผลงานที่เคยตีพิมพ์ที่อื่นมาก่อนเจ้าของผลงานต้องจัดการเรื่องปัญหาลิขสิทธิ์กับแหล่งพิมพ์แรกเอง หากเกิดปัญหาทางกฎหมาย ถือว่าไม่อยู่ในความรับผิดชอบของวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งนี้ ความคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่เกี่ยวกับกองบรรณาธิการวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
参考
陈楚芬.(2005). 面向泰国汉语教学的现代汉语“了”的考察.博士学位论文，南京师范大学.
丁桂贤.(1990). 关于外国人学习汉语助词“了”的几个问题.湖南师范大学社会科学学报，02,99-103.
邓芸芸.(2013). 中高级阶段泰国学生使用“了”的偏误研究 [硕士学位论文].广西大学.
房玉清.(1992). 动态助词“了”“着”“过”的语义特征及其用法比较.汉语学习，01,14-20
黄伯荣，廖旭东.(2011). 《现代汉语》（增订六版）下册.高等教育出版社.
贺龙菲.(2015). 泰国留学生语气词“了”习得偏误研究 [硕士学位论文].暨南大学.
吕叔湘.(1980). 《现代汉语八百词》.商务印书馆.
刘月华.(1983). 《实用现代汉语语法》.外语教学与研究出版社.
刘勋宁.(2002). 现代汉语句尾“了”的语法意义及其解说.世界汉语教学，03,70-79.
刘敏 & 陈晨.(2012). 泰国留学生汉语“了”的习得考察. 海外华文教育，03,302-309.
李晓琪.(2005). 《现代汉语虚词讲义》.北京大学出版社.
鲁健骥.(1992). 偏误分析与对外汉语教学.语言文字应用，01,69-73.
孙德坤.(1993). 外国学生现代汉语“了·le”的习得过程初步分析.语言教学与研究，02,65-75.
孙德金.(1999). 《外国学生汉语体标记“了”“着”“过”习得情况考察》. 北京语言文化大学.
王美娟.(2017). 泰国留学生“了”的习得研究 [硕士学位论文].广西民族大学.
谢安安.(2015). 汉语“了”和泰语“แล้ว”的对比分析.北京大学中国语言文学系，01,171-193.
玄美兰.(2004). 日本学生汉语习得“了”字句偏误分析 [硕士学位论文].延边大学.
朱德熙.(1982). 《语法讲义》.商务印书馆.
赵立江.(1997). 留学生“了”的习得过程考察与分析.语言教学与研究，2,112-124.
Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Oxford Pergamon Press.
Lightbown, P. M., & Spada, N. (1993). How Languages are Learned (1st ed.). Oxford University Press.
Suchachip. (2005). A COMPARATIVE STUDY OF “LE” IN MANDARIN AND “LEEW” IN THAI [Master Thesis].
Chulalongkorn University.
