การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมในการเรียนการสอนภาษาจีนออนไลน์ : กรณีศึกษานักศึกษาไทย ณ มหาวิทยาลัยครูปักกิ่ง CROSS-CULTURAL COMMUNICATION IN ONLINE CHINESE LANGUAGE CLASSES: A QUALITATIVE STUDY OF THAI STUDENTS AT BEIJING NORMAL UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มุ่งศึกษาประสบการณ์การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมของนักศึกษานานาชาติชาวไทยจำนวน 9 คน ซึ่งลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาจีนแบบออนไลน์ของมหาวิทยาลัย Beijing Normal University ในช่วงการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 โดยใช้มิติทางวัฒนธรรมของ Hofstede จำนวน 4 มิติ ได้แก่ ระยะห่างอำนาจ (Power Distance) การหลีกเลี่ยงความไม่แน่นอน (Uncertainty Avoidance) ปัจเจกนิยม-ส่วนรวม (Individualism vs. Collectivism) และความเป็นชาย-ความเป็นหญิง (Masculinity vs. Femininity) เป็นกรอบวิเคราะห์ การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงประเด็น (thematic analysis) ผลการวิจัยพบว่า ความคล้ายคลึงทางวัฒนธรรมระหว่างประเทศไทยและประเทศจีน โดยเฉพาะค่านิยมด้านความเคารพต่อผู้มีอำนาจและการธำรงไว้ซึ่ง ความกลมเกลียวทางสังคม ช่วยลดการเกิดความขัดแย้งในการสื่อสารที่แสดงออกอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ค่านิยมดังกล่าวในขณะเดียวกันยังส่งผลให้ผู้เรียนมีแนวโน้มลดทอนความกล้าในการแสดงความเห็นต่างหรือการขอคำชี้แจงอย่างเปิดเผย นอกจากนี้ สภาพแวดล้อมการเรียนออนไลน์ซึ่งมีข้อจำกัดด้านสัญญาณการสื่อสารที่ไม่ใช้ถ้อยคำ (เช่น สีหน้า ท่าทาง และน้ำเสียง) รวมถึงลักษณะการตอบสนองที่ล่าช้า ได้ยิ่งเพิ่มความท้าทายด้านการสื่อสารให้เด่นชัดมากขึ้น งานวิจัยนี้จึงมีส่วนช่วยเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างมิติทางวัฒนธรรมกับบริบทการเรียนรู้แบบดิจิทัล และนำเสนอข้อเสนอเชิงปฏิบัติสำหรับผู้สอนภาษาจีนแก่ผู้เรียนต่างชาติ เพื่อพัฒนาห้องเรียนออนไลน์ให้มีความไวต่อความแตกต่างทางวัฒนธรรมและเอื้อต่อการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลงานทางวิชาการที่ลงตีพิมพ์ในวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนหรือผู้แปลผลงานนั้น หากนำลงในวารสารจีนศึกษาเป็นครั้งแรก เจ้าของผลงานสามารถนำไปตีพิมพ์ซ้ำในวารสารหรือหนังสืออื่นได้โดยมิต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า แต่หากผลงานที่ได้รับพิจารณานำลงในวารสารจีนศึกษา เป็นผลงานที่เคยตีพิมพ์ที่อื่นมาก่อนเจ้าของผลงานต้องจัดการเรื่องปัญหาลิขสิทธิ์กับแหล่งพิมพ์แรกเอง หากเกิดปัญหาทางกฎหมาย ถือว่าไม่อยู่ในความรับผิดชอบของวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งนี้ ความคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่เกี่ยวกับกองบรรณาธิการวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
Brewer, P., & Venaik, S. (2014). The ecological fallacy in national culture research. Organization Studies, 35(7), 1063-1086.
Chen, G. M. (2018). Intercultural communication competence: Summary and critique. Communication Yearbook, 41(1), 241-267.
Chen, X., & Wang, L. (2021). International students’ experiences of online learning during COVID-19: A case study in China. Asia Pacific Education Review, 22(4), 693-706.
Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (4th ed.). Sage.
Fang, T. (2003). A critique of Hofstede’s fifth national culture dimension. International Journal of Cross Cultural Management, 3(3), 347-368.
Hofstede, G. (1980). Culture’s consequences: International differences in work-related values. Sage.
Hofstede, G. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, institutions and organizations across nations (2nd ed.). Sage.
Hofstede, G., Hofstede, G. J., & Minkov, M. (2010). Cultures and organizations: Software of the mind (3rd ed.). McGraw-Hill.
Jia, Y., & Li, H. (1997). Cultural communication and language teaching. Higher Education Press.
Jiang, Y., & Dewaele, J. M. (2022). Online foreign language classroom communication during COVID-19: The role of cultural dimensions. System, 107, Article 102819.
Joy, S., & Kolb, D. A. (2009). Are there cultural differences in learning style? International Journal of Intercultural Relations, 33(1), 69-85.
Komin, S. (1990). Psychology of the Thai people: Values and behavioral patterns. National Institute of Development Administration.
Li, J., & Zhu, H. (2023). International students’ experiences of online Chinese language learning during the pandemic. Chinese Journal of Applied Linguistics, 46(1), 78-95.
Luo, Y., & Yang, Y. (2021). Thai students’ motivations for studying in China: A mixed-methods study. Journal of Studies in International Education, 25(3), 283-301.
McSweeney, B. (2002). Hofstede’s model of national cultural differences and their consequences: A triumph of faith—a failure of analysis. Human Relations, 55(1), 89-118.
Minkov, M., & Hofstede, G. (2011). The evolution of Hofstede’s doctrine. Cross Cultural Management, 18(1), 10-20.
Moorhouse, B. L., Li, Y., & Walsh, S. (2021). E-classroom interactional competencies: Mediating and assisting language learning during synchronous online lessons. RELC Journal, 54(1), 114-128.
Phantharakphong, P., & Pothitha, S. (2014). Development of English reading comprehension by using concept maps. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 116, 497-501.
Phuong-Mai, N., Terlouw, C., & Pilot, A. (2005). Cooperative learning vs Confucian heritage culture’s collectivism: Confrontation to reveal some cultural conflicts and mismatch. Asia Europe Journal, 3(3), 403-419.
Signorini, P., Wiesemes, R., & Murphy, R. (2009). Developing alternative frameworks for exploring intercultural learning: A critique of Hofstede’s cultural difference model. Teaching in Higher Education, 14(3), 253-264.
Wang, C., & Chen, L. (2020). Online learning experiences of international students during COVID-19. International Journal of Educational Research Open, 1, Article 100037.
Wang, Y., & Lin, J. (2022). Southeast Asian students in Chinese universities: Cultural adaptation and identity negotiation. Journal of International Students, 12(2), 456-475.
Zu, X. (2017). Intercultural communication and Chinese language education. Foreign Language Education and Research, 38(1), 33-40.
