การศึกษาผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการสืบเสาะและการสะท้อนคิด ด้วยสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลที่ส่งเสริมการให้เหตุผลเชิงสถิติ เรื่อง ค่ากลางของข้อมูล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
คำสำคัญ:
การสืบเสาะ, การสะท้อนคิด, สื่อเทคโนโลยีดิจิทัล, การให้เหตุผลเชิงสถิติ, ค่ากลางของข้อมูลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการให้เหตุผลเชิงสถิติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หลังเรียนรู้ผ่านกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการสืบเสาะและการสะท้อนคิดด้วยสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลและ 2) ศึกษาแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการสืบเสาะและการสะท้อนคิดด้วยสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลที่ส่งเสริมการให้เหตุผลเชิงสถิติ เรื่อง ค่ากลางของข้อมูล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 26 คน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ (1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่เน้นการสืบเสาะและการสะท้อนคิดด้วยสื่อเทคโนโลยีดิจิทัล จำนวน 9 แผน และ (2) แบบทดสอบวัดการให้เหตุผลเชิงสถิติ
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีระดับการให้เหตุผลเชิงสถิติอยู่ในระดับดีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 61.54 และร้อยละของค่าเฉลี่ยของคะแนนแบบทดสอบวัดการให้เหตุผลเชิงสถิติเท่ากับ 70.31 และ 2) แนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการสืบเสาะและการสะท้อนคิดด้วยสื่อเทคโนโลยีดิจิทัลที่ส่งเสริมการให้เหตุผลเชิงสถิติ เรื่อง ค่ากลางของข้อมูล ได้แก่ การยกตัวอย่างสถานการณ์พร้อมใช้คำถามกระตุ้นให้นักเรียนสืบค้น สำรวจข้อมูลหรือข้อสรุปทางสถิติ โดยใช้วิธีการสืบเสาะด้านเนื้อหา มีการบูรณาการการใช้สื่อเทคโนโลยีดิจิทัล และสะท้อนคิดผ่านการตอบคำถาม การอภิปรายกลุ่ม การทำแบบฝึกทักษะและการแสดงความคิดเห็นผ่านสื่อเทคโนโลยี มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทักษะการให้เหตุผลเชิงสถิติของนักเรียน ครูผู้สอนจึงควรวางแผนการเรียนการสอนอย่างเหมาะสม สร้างกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้นักเรียนได้คิด วิเคราะห์ และแสดงความคิดเห็น เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะทางคณิตศาสตร์อย่างแท้จริง
เอกสารอ้างอิง
กนกนุช ชื่นเลิศสกุล. (2544). การเรียนรู้โดยผ่านการสะท้อนคิด การศึกษาและการปฏิบัติการพยาบาลในคลินิก. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 9(2), 35–48.
กันตพร ขาวแพร. (2561). การศึกษาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องสถิติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการสืบเสาะหาความรู้. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and Arts), 12(2), 55–70.
กัญชลิกา แวงวรรณ. (2562). การศึกษาระดับการสะท้อนคิดกับการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
เขมณัฏฐ์ อำนวยวรชัย. (2555). นวัตกรรมการสอนสถิติ. EAU Heritage Journal Science and Technology, 6(2), 39–46.
จุฑาภรณ์ แสนเพ็ชร & นัฐจิรา บุศย์ดี. (2560). การจัดการเรียนการสอนตามสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการให้เหตุผลเชิงสถิติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. The 22nd Annual Meeting in Mathematics (AMM 2017), EDM 11, 1–12.
ชนิกา ชาวงษ์. (2563). การศึกษาความสามารถในการให้เหตุผลเชิงสถิติ โดยการใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทิศนา แขมมณี. (2556). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ถิรดา รัตน์ตยวรา. (2561). การศึกษาความสามารถในการวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ 5E ร่วมกับกิจกรรมสะท้อนคิด (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พิลาลักษณ์ ทองทิพย์. (2550). การศึกษาการให้เหตุผลเชิงสถิติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แพรวนภา เรียงริลา. (2563). การศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวกับการสะท้อนคิด. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 14(2), 1–13.
รามนรี ภูดีบุตร, สมทรง สุวพานิช & นิราศ จันทรจิตร. (2557). การพัฒนากรอบแนวคิดของการคิดเชิงสถิติ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 8(1), 223–238.
เวชฤทธิ์ อังกนะภัทรขจร. (2556). การพัฒนาความสามารถในการให้เหตุผลเชิงสถิติและการเชื่อมโยงคณิตศาสตร์ไปสู่ชีวิตจริงโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับการใช้คำถามในระดับสูงสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 24(2), 15–33.
อุรุพงษ์ โคดี & ปรียา บุญญสิริ. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้คณิตศาสตร์ เรื่องลำดับเลขคณิต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยวิธีการสืบเสาะหาความรู้ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อัมพร ม้าคนอง. (2559). ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Ben-Zvi, D. & Garfield, J. B. (2004). Statistical literacy, reasoning, and thinking: Goals, definitions, and challenges. In D. Ben-Zvi & J. B. Garfield (Eds.), The challenge of developing statistical literacy, reasoning and thinking (pp. 3–15). Springer.
Cobb, P. & McClain, K. (2004). Principles of instructional design for supporting the development of students' statistical reasoning. In D. Ben-Zvi & J. B. Garfield (Eds.), The challenge of developing statistical literacy, reasoning and thinking (pp. 375–395). Springer.
Garfield, J. & Gal, I. (1999). Teaching and assessing statistical reasoning. In L. V. Stiff (Ed.), Developing mathematical reasoning in grades K–12 (pp. 207–210). National Council of Teachers of Mathematics.
McMillan, J. H. & Hearn, J. (2009). Student self-assessment: The key to stronger student motivation and higher achievement. Education Digest, 74(8), 39–44.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
