การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็น ของ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย
คำสำคัญ:
การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม, สมรรถนะ, ธุรกิจค้าปลีก, Human Resource Business Partnerบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาสมรรถนะที่จำเป็นของ Human Resource Business Partner ธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย (2) เพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม เพื่อพัฒนาสมรรถนะ Human Resource Business Partner ธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย (3) เพื่อประเมินหลักสูตรฝึกอบรม เพื่อพัฒนาสมรรถนะ Human Resource Business Partner ธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย มีวิธีดำเนินการ 3 ขั้นตอนดังนี้ (1) ศึกษาสมรรถนะของ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย โดยการศึกษาค้นคว้าข้อมูล และวิเคราะห์ สังเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อสร้างแบบสอบถามในการใช้สัมภาษณ์เชิงลึกและทำสนทนาแบบกลุ่มเพื่อหาสมรรถนะที่จำเป็นของ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยหลังจากนั้นจึงให้ผู้เชี่ยวชาญด้านทรัพยากรมนุษย์ตรวจสอบและให้ความคิดเห็นเพื่อนำข้อมูลมาทำการวิเคราะห์เนื้อหาและกำหนดสมรรถนะที่จำเป็นของ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยและจัดทำหลักสูตรพัฒนาสมรรถนะ Human Resource Business Partner ต่อไป (2) เพื่อพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม เพื่อพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นของ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยโดยทำการสร้างหรือพัฒนารูปแบบขึ้นมาก่อนตามสมมติฐาน (Hypothesis Model) จากแนวคิด ทฤษฎี และผลการวิจัยที่เกี่ยวข้องและข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์จากผู้ให้ข้อมูลเชิงประจักษ์ และ (3) การประเมินชุดหลักสูตรฝึกอบรมการพัฒนาสมรรถนะ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยโดยวิธีการ (1) การสอบถามความคิดเห็นของผู้เรียนต่อระบบการฝึกอบรมเรื่องหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อพัฒนาสมรรถนะ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทย (2) การประเมินหลักสูตรเชิงคุณภาพเพื่อทำการประเมินความรู้ ความสามารถและสมรรถนะที่เพิ่มขึ้น เพื่อนำไปใช้ และสรุปความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบการพัฒนาหลักสูตรที่เหมาะสมต่อไป เป็นการวัดผลสัมฤทธิ์ทางการอบรม สำหรับเปรียบเทียบผลการอบรมการฝึกอบรม เรื่องการพัฒนาสมรรถนะ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยก่อนและหลังการทดลองใช้หลักสูตร และประเมินผลหลักสูตรโดยการนำหลักสูตรไปทดลองใช้กับพนักงานตำแหน่ง Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกจำนวน 9 คน โดยใช้การทดลองแบบกลุ่มตัวอย่างเดียวทดสอบก่อนและหลังการทดลอง พบว่า ค่าเฉลี่ยสมรรถนะที่จำเป็นของ Human Resource Business Partner ของธุรกิจค้าปลีกในประเทศไทยหลังทดลองมีคะแนนสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งในภาพรวมและของแต่ละบุคคล
เอกสารอ้างอิง
เกียรติ บุญยโพ. (2562). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคใหม่. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 1(1), 165-170.
ชาลินี เกษรพิกุล. (2555). การพัฒนาหลักสูตรฝกอบรมเพื่อพัฒนาสมรรถนะครูภาษาไทยดานการสอนคิดวิเคราะห. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิรนเอเชีย, 2(2), 200-208.
เฉลิม จักรชุม. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของครูด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการจัดการเรียนรู้. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 11(2), 129-143.
พัชนี กุลฑานันท์ พิสิฐ เมธาภัทร ไพโรจน์ สถิรยากร และมนต์ชัย เทียนทอง. (2554). การพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมครูแบบผสมผสานในการทำวิจัยในชั้นเรียน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 5(2), 97-115.
ปภาดา เสนาะพิน. (2557). การพัฒนารูปแบบการจัดการฝึกอบรมเสริมสร้างสมรรถนะการเป็นผู้บริหารมืออาชีพสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 7(3), 544-558.
เอกสิทธิ์ สนามทอง. (2562). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ : แนวทางพัฒนาสู่ความสำเร็จขององค์การ. วารสารเกษมบัณฑิต, 20(1), 64-77.
Anutragulchai, S., Siwarom, M. and Ladawan, T. (2016). The casual model of structural relationship among competencies of human resource managers affecting the effectiveness of Regional Sales and Customer Services 2, TOT Public Company. Journal of Graduate Studies Valaya Alongkron Rajabhat University, 11(3), 208-220.
Conner, J., and Ulrich, D. (1996). Human resource roles: creating value, not rhetoric. Human Resource Planning, 19(3), 38 -47.
Heldeborn, J. (2009). Creating value through HR Strategy. Retrieved December from http:// www2.deloitte.com/ content/ dam/Deloitte/de/ Documents/ human-capital/creating-value-throughhr.pdf.
Nadler, L. and Nadler, Z. (1989). Developing Human Resource. San Francisco: Jossey-Bass, pp. 141-207.
Punnitamai, W. (2010). Roles, competencies, and professionalism of Thai HR practitioners: Silent crises amid stubborn traditionalism. NIDA Development Journal, 50(3), 43-74.
Ulrich, D.(1996). Human Resource Champions : the Next Agenda for Adding Value and Delivering Results. Boston : Harvard Business School Press.
Ulrich, D. (2006). Human Resource Champions: The Next Agenda for Adding Value and delivering Results. Boston: Harvard Business School Press.3
Ulrich, D., Younger, J., Brockbank, W., & Ulrich, M. (2013). The state of the HR profession. Human Resource Management. 52(3), 457-471.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
