การเพิ่มศักยภาพหน่วยงานภาครัฐเพื่อรองรับการเป็นรัฐบาลดิจิทัล: กรณีศึกษา ราชการส่วนภูมิภาคจังหวัดเชียงใหม่
คำสำคัญ:
รัฐบาลดิจิทัล, หน่วยงานภาครัฐ, องค์กรอิเล็กทรอนิกส์, ราชการส่วนภูมิภาค, ศักยภาพบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบสำคัญที่มีอิทธิพลต่อศักยภาพของหน่วยงานภาครัฐในการเข้าสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัลของราชการส่วนภูมิภาคในจังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ บุคลากรที่ปฏิบัติงานในสังกัดส่วนราชการบริหารส่วนภูมิภาค จังหวัดเชียงใหม่ รวม 340 คน ขนาดของกลุ่มตัวอย่างกำหนดโดยใช้เกณฑ์ 20 เท่าของตัวแปรสังเกต ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิแบบมีสัดส่วน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า ศักยภาพของบุคลากรด้านเทคโนโลยี มีอิทธิพลโดยรวมต่อศักยภาพของหน่วยงานภาครัฐในการเป็นองค์กรอิเล็กทรอนิกส์ มากที่สุด รองลงมาคือ โครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยี การสนับสนุนจากรัฐบาล และการฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากร ตามลำดับ เมื่อพิจารณาเฉพาะอิทธิพลทางตรง พบว่า ศักยภาพของหน่วยงานภาครัฐในการเป็นองค์กรอิเล็กทรอนิกส์ ได้รับอิทธิพลทางตรงจาก ศักยภาพของบุคลากรด้านเทคโนโลยี มากที่สุด รองลงมาคือ การฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
จารุวรรณ ประวันเน. (2563). กระบวนการเปลี่ยนแปลงสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ: กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 13(3), 267–284.
ณัฐกริช เปาอินทร์. (2562). แนวทางการยกระดับความเป็นรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทย. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(3), 127–156.
ทนงศักดิ์ เหมือนเตย. (2563). รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ไทย: ความหมายที่เปลี่ยนแปลงและพัฒนาการ. อินทนิลทักษิณสาร, 15(2), 129–152.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2568). จังหวัดเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2568, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/จังหวัดเชียงใหม่
สถาบันพัฒนาบุคลากรภาครัฐด้านดิจิทัล. (2567). ศูนย์รวมหลักสูตรกลางเพื่อการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลสำหรับบุคลากรภาครัฐ. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://tdga.dga.or.th/knowledge/digital-government-skills
สมหญิง หุ่นเจริญ. (2563). การพัฒนาขีดความสามารถเชิงดิจิทัลภาครัฐด้านการยกระดับศักยภาพบุคลากรภาครัฐ. วารสารตรวจบัญชีสหกรณ์, 1(1), 178–181.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2567). แนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://www2.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/circular/01_elmaenwthaang_qr_code_khuumuue.pdf
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2561). ขับเคลื่อนอนาคตภายใต้บทบาทใหม่ที่สำคัญ เปลี่ยนผ่านภาครัฐสู่ยุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2568, จาก https://www.dga.or.th/wp-content/uploads/2018/11/file_74d73af09053ed5071f9aa5c539ba74c.pdf
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2564). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2563–2565. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2568, จาก https://cio.mhesi.go.th/node/3136
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). ภาครัฐกับการก้าวเข้าสู่รัฐบาลดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2568, จาก http://web.krisdika.go.th/data/outsitedata/ManagementSystem/pdf/digital01.pdf
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Cohen, W. M., & Levinthal, D. A. (1990). Absorptive capacity: A new perspective on learning and innovation. Administrative Science Quarterly, 35(1), 128–152.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
DeLone, W. H., & McLean, E. R. (2003). The DeLone and McLean model of information systems success: A ten-year update. Journal of Management Information Systems, 19(4), 9–30.
Heeks, R. (2006). Implementing and managing e-government: An international text. SAGE Publications.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business School Press.
Layne, K., & Lee, J. (2001). Developing fully functional e-government: A four-stage model. Government Information Quarterly, 18(2), 122–136.
Lipsky, M. (1980). Street-level bureaucracy: Dilemmas of the individual in public services. Russell Sage Foundation.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. Routledge.
Stefanovic, D., Marjanovic, U., Delić, M., Ćulibrk, D., & Lalić, B. (2016). Assessing the success of e-government systems: An employee perspective. Information & Management, 53(6), 717–726.
Swanson, R. A., & Holton, E. F. (2009). Foundations of human resource development (2nd ed.). Berrett-Koehler.
Tornatzky, L. G., & Fleischer, M. (1990). The processes of technological innovation. Lexington Books.
Venkatesh, V., & Bala, H. (2008). Technology Acceptance Model 3 and a research agenda on interventions. Decision Sciences, 39(2), 273–315.
von Bertalanffy, L. (1968). General system theory: Foundations, development. George Braziller.
West, D. M. (2004). E-government and the transformation of service delivery and citizen attitudes. Public Administration Review, 64(1), 15–27.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
