Empowering Government Agencies to Support Digital Government: A Case Study of Chiang Mai Provincial Administrative Organizations
Keywords:
Digital Government, Government Agencies, Electronic Organizations, Provincial Administrative Organizations, PotentialAbstract
The objective of this research was to analyze key factors influencing the capabilities of government agencies in transitioning to digital government for provincial administration in Chiang Mai Province. This research employed quantitative methodology. The sample group consisted of 340 personnel working in provincial administration offices in Chiang Mai Province. The sample size was determined using the criterion of 20 times the number of observed variables. Proportional stratified random sampling was used for data collection via questionnaires, and the data was analyzed using Structural Equation Modeling (SEM). The research findings revealed that personnel's technological capabilities had the greatest overall influence on government agencies' potential to become electronic organizations, followed by technological infrastructure, government support, and personnel training and development, respectively. When considering only direct effects, it was found that government agencies' potential to become electronic organizations was most directly influenced by personnel's technological capabilities, followed by personnel training and development.
References
กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร.
จารุวรรณ ประวันเน. (2563). กระบวนการเปลี่ยนแปลงสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ: กรณีศึกษาเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 13(3), 267–284.
ณัฐกริช เปาอินทร์. (2562). แนวทางการยกระดับความเป็นรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทย. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(3), 127–156.
ทนงศักดิ์ เหมือนเตย. (2563). รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ไทย: ความหมายที่เปลี่ยนแปลงและพัฒนาการ. อินทนิลทักษิณสาร, 15(2), 129–152.
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2568). จังหวัดเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2568, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/จังหวัดเชียงใหม่
สถาบันพัฒนาบุคลากรภาครัฐด้านดิจิทัล. (2567). ศูนย์รวมหลักสูตรกลางเพื่อการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลสำหรับบุคลากรภาครัฐ. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://tdga.dga.or.th/knowledge/digital-government-skills
สมหญิง หุ่นเจริญ. (2563). การพัฒนาขีดความสามารถเชิงดิจิทัลภาครัฐด้านการยกระดับศักยภาพบุคลากรภาครัฐ. วารสารตรวจบัญชีสหกรณ์, 1(1), 178–181.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2567). แนวทางการพัฒนาบุคลากรภาครัฐ พ.ศ. 2566–2570. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2568, จาก https://www2.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/circular/01_elmaenwthaang_qr_code_khuumuue.pdf
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2561). ขับเคลื่อนอนาคตภายใต้บทบาทใหม่ที่สำคัญ เปลี่ยนผ่านภาครัฐสู่ยุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2568, จาก https://www.dga.or.th/wp-content/uploads/2018/11/file_74d73af09053ed5071f9aa5c539ba74c.pdf
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2564). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2563–2565. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2568, จาก https://cio.mhesi.go.th/node/3136
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). ภาครัฐกับการก้าวเข้าสู่รัฐบาลดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2568, จาก http://web.krisdika.go.th/data/outsitedata/ManagementSystem/pdf/digital01.pdf
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Cohen, W. M., & Levinthal, D. A. (1990). Absorptive capacity: A new perspective on learning and innovation. Administrative Science Quarterly, 35(1), 128–152.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
DeLone, W. H., & McLean, E. R. (2003). The DeLone and McLean model of information systems success: A ten-year update. Journal of Management Information Systems, 19(4), 9–30.
Heeks, R. (2006). Implementing and managing e-government: An international text. SAGE Publications.
Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business School Press.
Layne, K., & Lee, J. (2001). Developing fully functional e-government: A four-stage model. Government Information Quarterly, 18(2), 122–136.
Lipsky, M. (1980). Street-level bureaucracy: Dilemmas of the individual in public services. Russell Sage Foundation.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. Routledge.
Stefanovic, D., Marjanovic, U., Delić, M., Ćulibrk, D., & Lalić, B. (2016). Assessing the success of e-government systems: An employee perspective. Information & Management, 53(6), 717–726.
Swanson, R. A., & Holton, E. F. (2009). Foundations of human resource development (2nd ed.). Berrett-Koehler.
Tornatzky, L. G., & Fleischer, M. (1990). The processes of technological innovation. Lexington Books.
Venkatesh, V., & Bala, H. (2008). Technology Acceptance Model 3 and a research agenda on interventions. Decision Sciences, 39(2), 273–315.
von Bertalanffy, L. (1968). General system theory: Foundations, development. George Braziller.
West, D. M. (2004). E-government and the transformation of service delivery and citizen attitudes. Public Administration Review, 64(1), 15–27.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
