บทบาทของพนักงานอัยการในการอำนวยความยุติธรรม: ความเชื่อมั่น ปัญหา และแนวทางแก้ไข

ผู้แต่ง

  • น้ำแท้ มีบุญสล้าง สำนักงานอัยการสูงสุด
  • ภัทร์ดารัสมิ์ ทองสลวยกร คณะนิติศาสตร์ ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต

คำสำคัญ:

พนักงานอัยการ, สืบสวน, สอบสวน, ความเชื่อมั่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1) ความคิดเห็นต่อปัจจัยสำคัญที่ทำให้สำนักงานอัยการสูงสุดเป็นองค์กรที่ประชาชนให้ความเชื่อมั่นในการอำนวยความยุติธรรมทางอาญาด้านการสอบสวนและการดำเนินคดี 2) สภาพปัญหาและความบกพร่องในการสอบสวน และ 3) แนวทางแก้ไขปัญหาและความบกพร่องในการสืบสวนสอบสวนค้นหาความจริง การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างการวิจัยคือ พนักงานอัยการระดับปฏิบัติงานและระดับบริหาร และเป็นพนักงานอัยการที่ปฏิบัติงานของสำนักงานอัยการภาค 1 - 9 รวม 658 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1) พนักงานอัยการมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยสำคัญที่ทำให้สำนักงานอัยการสูงสุดเป็นองค์กรที่ประชาชนให้ความเชื่อมั่นในการอำนวยความยุติธรรมทางอาญาด้านการสอบสวนและการดำเนินคดีใน โดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด 2) พนักงานอัยการมีความคิดเห็นต่อสภาพปัญหาและความบกพร่องในการสอบสวน (2.1) ประเด็นคดีที่พนักงานอัยการรับผิดชอบการสอบสวนและเข้าร่วมสอบสวนกับพนักงานสอบสวน การเข้าร่วมในการชันสูตรพลิกศพ การเข้าร่วมกับพนักงานสอบสวนในการทำสำนวนการสอบสวน (2.2) ประเด็นการสอบสวนเพื่อช่วยผู้ต้องหาให้รับโทษน้อยลง (2.3) ประเด็นการรวบรวมพยานหลักฐานไม่ครบถ้วน ทั้งสามประเด็น โดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมาก และ (2.4) ประเด็นการตรวจสำนวน การทำความเห็น โดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด และ 3) แนวทางแก้ไขปัญหาและความบกพร่องในการสืบสวนสอบสวนค้นหาความจริง โดยรวมอยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด ผลของการวิจัยนี้ สำนักงานอัยการสูงสุด สามารถนำไปเป็นแนวทางในพัฒนาแผนกสอบสวนและรับสำนวนในสำนักงานคดีทั่วประเทศ และพัฒนาเจ้าพนักงานคดี เพื่อช่วยเหลือพนักงานอัยการในด้านการสอบสวนในชั้นพนักงานอัยการ การดำเนินคดีและการคุ้มครองสิทธิประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพได้รับการยอมรับและเป็นที่เชื่อถือของประชาชน

เอกสารอ้างอิง

ณัฐวุฒิ จำปาโพธิ์. (2562). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการสอบสวนคดีอาญาโดยพนักงานสอบสวนในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต กลุ่มวิชากฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรรมทางอาญา). มหาวิทยาลัยศรีปทุม, กรุงเทพฯ.

ทนงศักดิ์ บัวยิ้ม. (2563). วัฒนธรรมองค์การที่มีผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของข้าราชการฝ่ายอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด. (สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีปทุม, กรุงเทพฯ.

ประกาศ เรื่อง การรับฟังความคิดเห็นร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. หน้า 1-20.

ประกาศคณะกรรมการอัยการ เรื่อง การแบ่งหน่วยงาน และการกำหนดอำนาจและหน้าที่ของหน่วยงานภายในของสำนักงานอัยการสูงสุด พ.ศ. 2563 ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนที่ 73 ก. หน้า 27-96.

พรรณชฎา ศิริวรรณบุศย์. (2559). แนวทางการปฏิรูประบบงานสอบสวนของตำรวจไทย. วารสารสังคมศาสตร์, 46(2), 131-146.

พฤกษา เครือแสง และรัชดาพร หวลอารมณ์. (2559). การพัฒนากระบวนการสอบสวนคดีอาญาของไทย. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 9(1), 133-143.

ภูมินทร์ บุตรอินทร์. (2556). การปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมไทย. กรุงเทพฯ: เป็นไท.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-10-25

รูปแบบการอ้างอิง

มีบุญสล้าง น. ., & ทองสลวยกร ภ. . (2025). บทบาทของพนักงานอัยการในการอำนวยความยุติธรรม: ความเชื่อมั่น ปัญหา และแนวทางแก้ไข . วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 15(3-4), 1326–1338. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/JDAR/article/view/282391

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย