ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ของครูกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
คำสำคัญ:
ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จ, ปัญญาประดิษฐ์, จริยธรรมปัญญาประดิษฐ์, การจัดการเรียนรู้บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบระดับปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จ
และระดับการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ของครูกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จ และการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ และ 3) เพื่อศึกษาปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จต่อการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นครูกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จำนวน 294 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จและระดับการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ของครูอยู่ในระดับสูง โดยเจเนอเรชันมีความแตกต่างในการรับรู้ต่อปัจจัยด้านความรู้และทักษะทางปัญญาประดิษฐ์ของครู และการนำปัญญาประดิษฐ์และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ ขณะที่กลุ่มสาระการเรียนรู้ความแตกต่างในการรับรู้ต่อปัจจัยด้านความรู้และทักษะทางปัญญาประดิษฐ์ของครูเท่านั้น 2) ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ของครู (r = 0.431–0.725, p < 0.01) และ3) การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณระบุตัวพยากรณ์หลัก 3 ประการ ได้แก่ ความรู้และทักษะทางปัญญาประดิษฐ์ของครู การสนับสนุนจากผู้บริหาร และทัศนคติของครู ซึ่งร่วมกันสามารถอธิบายการนำปัญญาประดิษฐ์ และจริยธรรมปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้อย่างประสบความสำเร็จได้ร้อยละ 98.7
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กลัญญู เพชราภรณ์. (2563). วิทยาการจัดการเรียนรู้. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2562). การจัดการเรียนรู้. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฆนัท ธาตุทอง. (2559). หลักการจัดการเรียนรู้. เพชรเกษมการพิมพ์.
ณัฐพล แจ้งอักษร. (2563). บทบาทของการรับรู้ประโยชน์ของเทคโนโลยีที่มีต่อความสัมพันธ์ระหว่างการยอมรับและพฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีของนักศึกษาครู: การเปรียบเทียบอิทธิพลส่งผ่านและอิทธิพลกำกับ. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 33(1).
ณัฐรดา เหมือนเดช. (2566). ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการนำเทคโนโลยี AI มาประยุกต์ใช้ในงานด้านบัญชีของนักบัญชีในกรุงเทพมหานคร: กรณีศึกษา ChatGPT [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนชาติ นุ่มนนท์. (2567). Generative AI เทคโนโลยีเปลี่ยนชีวิต. แสงดาว.
นันทนัช สุขแก้ว. (2562). ทักษะครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2. ใน การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 12 มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
นิชวรรณ นิลสุข. (2563). ความสามารถด้านดิจิทัลของครูโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดชุมพร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บุปผา หลงมีหนา. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับนวัตกรรมทางการศึกษาของครูมัธยมศึกษา จังหวัดนครนายก [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ปณพัตร์ พงษ์พุทธรักษ์, กรองทิพย์ นาควิเชตร, สงวนพงศ์ ชวนชม, และ อลงกต ยะไวทย์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการเรียนการสอนของครูโรงเรียนประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 13(1), 201–214.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568–2569. (2567, 13 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา, 141(ตอนพิเศษ 309 ง), 11–13.
ปราโมทย์ ลือนาม. (2554). แนวความคิดและวิวัฒนาการของแบบจำลองการยอมรับการใช้เทคโนโลยี. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 9(1), 9–17.
พีรพัฒ โชคสุวัฒนสกุล, ปิยะบุตร บุญอร่ามเรือง, พัฒนาพร โกวพัฒนกิจ, ชวิน อุ่นภัทร, ฐิติรัตน์ ทิพย์สัมฤทธิ์กุล, และ เยาวลักษณ์ ชาติบัญชาชัย. (2565). Thailand Artificial Intelligence Guidelines 1.0: แนวปฏิบัติเกี่ยวกับมาตรฐานการใช้ปัญญาประดิษฐ์. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2567, จาก https://www.law.chula.ac.th/event/20152
มนฤดี ช่วงฉ่ำ, ปิ่นกนก วงศ์ปิ่นเพ็ชร์, และ ชนัดดา เพ็ชรประยูร. (2564). พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อประสิทธิภาพการสอนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 5: ความหมายและปัจจัยเงื่อนไข. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 15(3), 104–123.
รังสรรค์ โฉมยา. (2549). สเกลคู่: มิติใหม่ในการใช้แบบวัดมาตราส่วนประมาณค่าแบบลิเคิร์ท. เทคโนโลยีสื่อสารการศึกษา, 13(1), 145–151.
โรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย. (2559). ธรรมนูญการศึกษาแห่งสถาบันสวนกุหลาบ. โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). คู่มือการใช้ AI สำหรับครู นักเรียน โรงเรียน และผู้ปกครองในประเทศไทย พ.ศ. 2568.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). เอกสารแนวปฏิบัติจริยธรรมด้านปัญญาประดิษฐ์ Thailand AI Ethics Guideline. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2567, จาก https://bact.cc/f/2022/11/202012-thailand-ai-ethics-guideline-mdes.pdf
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2564). ปัญญาประดิษฐ์ในการให้บริการของภาครัฐ. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2567, จาก https://www.etda.or.th/th/Useful-Resource/KnowledgeSharing/Articles/AI-in-Government-Services.aspx
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2562). AI เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์สำหรับการบริหารงานและการบริการภาครัฐ. สืบค้นเมื่อ 29 กันยายน 2567, จาก https://www.dga.or.th/document-sharing/dga-e-book/79539/
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2565). แนวปฏิบัติจริยธรรมด้านปัญญาประดิษฐ์. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2567, จาก https://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/ori/docs/20220831-aw-book-ai-ethics-guideline.pdf
สำนักบริหารและพัฒนาองค์ความรู้. (2567). AI in Education: ยุคแห่งการศึกษาก้าวไกล เพราะเอไอเกื้อหนุน. The Knowledge, 34, 18–21.
Buabeng-Andoh, C. (2019). Factors that influence teachers’ pedagogical use of ICT in secondary schools: A case of Ghana. Contemporary Educational Technology, 10, 272–288.
Chang, L. (1993, April 13–15). Using confirmatory factor analysis of multitrait–multimethod data to assess the psychometrical equivalence of 4-point and 6-point Likert-type scales. Proceedings of the Annual Meeting of the National Council on Measurement in Education, Atlanta, GA.
Davis, F. D. (1985). A technology acceptance model for empirically testing new end-user information systems: Theory and results [Doctoral dissertation, Massachusetts Institute of Technology].
Duraiappah, A. K. (2023, August 31). Empowering teaching and learning through AI [Webinar]. Equitable Education Fund. https://www.youtube.com/watch?v=fyfnSGwjTIk
Gupta, K., & Bhaskar, P. (2020). Inhibiting and motivating factors influencing teachers’ adoption of AI-based teaching and learning solutions: Prioritization using analytic hierarchy process. Journal of Information Technology Education: Research, 19.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Nilsson, N. J. (1998). Artificial intelligence: A new synthesis. https://dl.acm.org/doi/book/10.5555/2974990
OECD. (2019). Recommendation of the council on artificial intelligence. https://legalinstruments.oecd.org/en/instruments/oecd-legal-0449
Peng, R., Abdul Razak, R., & Halili, S. H. (2023). Factors influencing in-service teachers’ technology integration model: Innovative strategies for educational technology. PLOS ONE, 18, e0286112. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0286112
UNESCO. (2021). Recommendation on the ethics of artificial intelligence. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000381137
Zhang, J., Chen, Z., Ma, J., & Liu, Z. (2021). Investigating the influencing factors of teachers’ information and communications technology-integrated teaching behaviors toward “learner-centered” reform using structural equation modeling. Sustainability, 13, 12614. https://doi.org/10.3390/su132212614
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
