การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษา ในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตย ประชาชนลาว
คำสำคัญ:
โรงเรียน, ประเทศลาว, การบริหารงานวิชาการบทคัดย่อ
การบริหารงานวิชาการในโรงเรียนมัธยมศึกษามีบทบาทสำคัญต่อการยกระดับคุณภาพการศึกษา ทั้งด้านการเรียนการสอน การพัฒนาหลักสูตร การนิเทศ การประเมินผล และการประกันคุณภาพการศึกษา การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยแบ่งการดำเนินการออกเป็น 4 ระยะ ได้แก่ การศึกษาองค์ประกอบสำคัญ การสำรวจสภาพปัจจุบันและปัญหา การพัฒนารูปแบบ และการประเมินรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญ
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบการบริหารงานวิชาการมี 7 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตร การนิเทศการศึกษา การพัฒนาการเรียนการสอน การวัดและประเมินผล การอบรมทางวิชาการ การพัฒนาสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษา และการประกันคุณภาพการศึกษา สภาพการบริหารงานวิชาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.86, S.D. = 0.39) แต่ยังพบปัญหาในหลายด้าน เช่น การขาดการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย การนิเทศไม่ต่อเนื่อง การจัดการเรียนการสอนไม่เป็นไปตามหลักสูตร การขาดการวิเคราะห์ศักยภาพผู้เรียน การขาดการสนับสนุนการวิจัยในชั้นเรียน และการขาดเทคโนโลยีที่ทันสมัย
รูปแบบการบริหารที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ 45 กระบวนการบริหาร 101 ตัวชี้วัด และ 42 เงื่อนไขความสำเร็จ ผลการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญพบว่ารูปแบบที่พัฒนามีความเหมาะสม ถูกต้อง เป็นประโยชน์ และมีความเป็นไปได้สูง โดยลำดับค่าคะแนนเฉลี่ยคือ ด้านความเป็นประโยชน์ (4.54) ด้านความถูกต้อง (4.51) ด้านความเหมาะสม (4.43) และด้านความเป็นไปได้ (4.38) แสดงให้เห็นว่ารูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรไทย.
กระทรวงศึกษาธิการและกีฬาลาว. (2015). แผนพัฒนาการศึกษา 5 ปี ครั้งที่ 8; 2016–2020. นครหลวงเวียงจันทน์: โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา.
กระทรวงศึกษาธิการและกีฬาลาว. (2556). มาตรฐานคุณภาพการศึกษาสำหรับชั้นมัธยมศึกษา. เวียงจันทน์: โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา.
กระทรวงศึกษาธิการและกีฬาลาว. (2556). หลักการคุ้มครองโรงเรียนมัธยมศึกษา. เวียงจันทน์: โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา.
กษม โสมศรีแพง. (2554). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างพลังอำนาจการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก (วิทยานิพนธ์ กศ.ด.). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กัมพล ขันทะวงษ์. (2555). แนวทางการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สหวิทยาเขตปราสาทพญาไผ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 (วิทยานิพนธ์ กศ.ด.). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กิติมา ปรีดีดิลก. (2532). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อักษรพิพัฒน์.
เกษม วัฒชัย. (2546). ธรรมาภิบาลกับบทบาทของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดเล็ก เขตพื้นที่การศึกษาลำพูน เขต 1 (วิทยานิพนธ์ สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ไกรเลิศ โพธิ์นอก. (2542). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
คณะโฆษณาอบรมศูนย์กลางพรรค. (2011). เอกสารเผยแผ่อธิบายเนื้อในมติกองประชุมใหญ่ ครั้งที่ 9 ของพรรคประชาชนปฏิวัติลาว. นครหลวงเวียงจันทน์: โรงพิมพ์แห่งรัฐ.
คัมภีร์ สุดแท้. (2553). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก (วิทยานิพนธ์ ค.ด.). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จอมพงศ์ มงคลวนิช. (2556). การบริหารองค์การและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนกนารถ ชื่นเชย. (2550). รูปแบบการจัดการศึกษาต่อเนื่องในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน (วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สาขาการศึกษาผู้ใหญ่). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชมชื่น, ป. (2555). รูปแบบการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของชุมชนที่มีประสิทธิผลในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ ปรัชญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2556). การพัฒนาหลักสูตร: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัท วีพรินท์.
ชุมศักดิ์ อินทร์รักษ์. (2545). การบริหารงานวิชาการ. ปัตตานี: ภาควิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
ณัฐศักดิ์ จันทร์ผล. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาที่เน้นการกระจายอำนาจ (วิทยานิพนธ์ ปร.ด.). มหาวิทยาลัยสยาม.
เตือนใจ รักษาพงศ์. (2551). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้เพื่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (วิทยานิพนธ์ กศ.ด.). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ทิศนา แขมมณี. (2550). ศิลปะการสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเพ็ง กุละนาม. (2550). รูปแบบการบริหารงานวิชาการโรงเรียนจัดการศึกษาภาคบังคับ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสกลนคร เขต 2 (วิทยานิพนธ์ ค.ม.). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มาลี สืบกระแส. (2552). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา (วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยสยาม.
Ashworth, A., & Harvey, R. C. (1994). Assessing quality in further and higher education. London: Jessica Kingsley Publishers.
Austin, G. E., & Reynolds, D. (1990). Managing for improved school effectiveness: An international survey. School Organisation, 10(2/3), 167-178.
Bardo, J. W., & Hartman, J. J. (1982). Urban sociology: A systematic introduction. Itasca, IL: F. E. Peacock.
Campbell, R. F., Bridges, E. M., & Nystrand, R. O. (1977). Introduction to educational administration. Boston, MA: Allyn & Bacon.
Faber, C. F., & Shearon, G. F. (1970). Elementary School Administration: Theory and Practice. New York, NY: Holt, Rinehart and Winston.
Good, T. L. (2005). 21st Century Education: A Reference Handbook. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2005). Educational administration: Theory, research, and practice (7th ed.). Boston, MA: McGraw-Hill.
Kimbrough, R. B., & Nunnery, M. Y. (1998). Educational administration: An introduction (4th ed.). New York, NY: Macmillan.
Majchrzak, A. (1984). Methods for policy research (Vol. 3, Applied Social Research Methods Series). New Buch/Thousand Oaks/London: SAGE Publications.
Miller, J. G. (1965). Living systems: Basic concepts. Behavioral Science, 10(3), 193–231. https://doi.org/10.1002/bs.3830100302
Procter, P., & Paul, P. (1978). Longman dictionary of contemporary English. London: Longman.
Raj, M. (1996). Encyclopaedic of psychology and education. New Delhi: Anmol Publications.
Sergiovanni, T. J., Burlingame, M., Coombs, F., & Thurston, P. W. (1980). Educational governance and administration (2nd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Soliman, I., & Soliman, H. (1997). Academic workload and quality. Assessment & Evaluation in Higher Education, 22(2), 135–157. https://doi.org/10.1080/0260293970220203
Stoner, J. A. F., & Wankel, C. (1986). Management (3rd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
ThinkExist. (2008). Quotations by author. Retrieved [วันเข้าถึง], from https://thinkexist.com/
Tosi, H. L., & Carroll, S. J. (1982). Management. New York, NY: John Wiley & Sons.
Wiler, J. (1967). The nature and development of models in educational research. New York, NY: McGraw-Hill.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
