An Effective Supervision Model of Inclusive Education Schools

Authors

  • Pannapon Saralamba Faculty of Education, Naresuan University
  • Chanadda Phuhongthong Faculty of Education, Naresuan University
  • Anucha Kornpuang Faculty of Education, Naresuan University
  • Nat Rattanasirinichakul Faculty of Education, Naresuan University

Keywords:

Educational supervision, Inclusive schools, 2PIDA-OE2R model, Learning ecosystem

Abstract

This article aims to propose an effective educational supervision model for inclusive schools by integrating the PIDRE supervision concept, the SEAT framework for creating a learning ecosystem, and the FAT framework for inclusive education management. The developed model, called 2PIDA-OE2R, consists of eight key steps: Preparation and Planning, Information and Understanding, Doing, Assessment and Reflection, Observation and Data Collection, Evaluation, Reinforcement and Motivation, and Reporting. The model emphasizes collaboration among administrators, teachers, and stakeholders in the supervision process to promote continuous professional development and foster a supportive learning ecosystem for all learners. Its implementation focuses on developing personnel capacity, creating appropriate learning environments, designing flexible curricula and activities, and encouraging stakeholder participation. Educational supervisors play crucial roles as change leaders, network coordinators, professional developers, and evaluators who provide ongoing feedback. The 2PIDA-OE2R model serves as a systematic and sustainable approach to enhancing the quality of inclusive education, addressing the diverse needs of learners, and fostering an equitable and inclusive learning society.

References

เบญจา ชลธาร์นนท์. (2559). คู่มือการบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างซีท (SEAT Framework). สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.

กมลวรรณ ศรีสุข. (2561). การนิเทศการศึกษาเพื่อพัฒนาการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของครูในโรงเรียนเรียนรวม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 16(2), 85–99.

จิราภรณ์ วงศ์ประสิทธิ์. (2565). รูปแบบการนิเทศการสอนเชิงโค้ชชิ่งเพื่อพัฒนาครูในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 12(1), 45–59.

จิราภา เกิดนาค. (2561). กระบวนการนิเทศการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนของครูในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 14(3), 101–118.

จุไรรัตน์ สุดรุ่ง. (2559). การนิเทศภายในโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: แดเน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.

ธนพัฒน์ รัตนศิริ. (2565). การสร้างแรงจูงใจและขวัญกำลังใจในการทำงานของครูผ่านกระบวนการนิเทศแบบมีส่วนร่วม. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 10(2), 33–47.

ธัญญารัตน์ คงทอง. (2565). การนิเทศการสอนเชิงพัฒนาเพื่อส่งเสริมศักยภาพครูในโรงเรียนเรียนรวมระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 11(1), 45–60.*

นิตยา สุวรรณศรี. (2564). การพัฒนาแผนการศึกษาเฉพาะบุคคลของครูในการจัดการเรียนรู้แบบเรียนรวมระดับประถมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 49(3), 203–219.

บุญล้อม อินทร์ศรี. (2563). แนวทางการนิเทศการสอนแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการศึกษา, 9(1), 1–15.

พรรณราย ศรีธนู. (2566). การประเมินผลกระบวนการนิเทศการสอนด้วยแนวคิดการเรียนรู้เพื่อพัฒนา (Learning-Oriented Evaluation). วารสารศึกษาศาสตร์, 15(2), 88–102.

พรรณี บุญญะสิทธิ์. (2564). การนิเทศการศึกษาบนฐานข้อมูล (Data-Driven Supervision) เพื่อยกระดับคุณภาพครูและผู้เรียน. วารสารการบริหารและพัฒนา, 17(1), 52–68.

พิมพ์พรรณ วรชุตินธร. (2563). การจัดการเรียนการสอนแบบเรียนรวม: แนวคิดและการปฏิบัติ. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ภัสสรา นาคบุตร. (2562). การวางแผนการนิเทศการศึกษาเชิงระบบในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์, 13(3), 121–134.*

รัตนาภรณ์ พันธ์ุมี. (2564). การนิเทศแบบเพื่อนครูเพื่อพัฒนาการเรียนการสอนเชิงสะท้อนผลการปฏิบัติ (Reflective Practice). วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 11(2), 56–70.*

วรรณภา พูลสวัสดิ์, พิชญา แสงทอง, และ สุรชัย แสงดี. (2563). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรวมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษา, 8(2), 122–138.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช: การพัฒนาวิชาชีพ ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2558). แนวทางการจัดการเรียนรวมในโรงเรียน: การบริหารจัดการตามกรอบ FAT. กระทรวงศึกษาธิการ.

สุกัญญา แซ่ตั้ง. (2561). การประเมินผลเชิงพัฒนาในกระบวนการนิเทศเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 15(1), 65–80.

สุธาทิพย์ จันทรศิริ. (2562). แนวทางการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะของผู้เรียนที่มีความต้องการพิเศษในศตวรรษที่ 21. วารสารการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น, 12(4), 14–28.

อรพรรณ สุขจิตต์. (2566). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการนิเทศการศึกษาแบบออนไลน์เพื่อพัฒนาครูในยุคหลังโควิด-19. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 41–58.

อัญชลี เพ็ชรสุวรรณ. (2563). การสร้างขวัญและกำลังใจของครูในกระบวนการนิเทศเพื่อพัฒนาวิชาชีพครูอย่างยั่งยืน. วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 7(2), 72–86.

Downloads

Published

2025-10-31

How to Cite

Saralamba, P. ., Phuhongthong, C. ., Kornpuang, A. ., & Rattanasirinichakul, N. . (2025). An Effective Supervision Model of Inclusive Education Schools . The Journal of Development Administration Research, 15(3-4), 2725–2737. retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/JDAR/article/view/279871

Issue

Section

Research Articles