A Study of the Influence of Online Media Perception on Travel Decisions in Mae Ramat District Tak Province
Keywords:
Perception, Online Media, Decision Making, Travel, Mae Ramat DistrictAbstract
This study employed quantitative research. The purpose of the research aimed to investigate the level of perception tourists have regarding tourism information obtained through online media which had a relationship and influenced on travel decision making in Mae Ramat District, Tak Province. Questionnaires were used as a research tool. The population of the research comprised tourists travelling in Mae Ramat. The sample consisted of 338 tourists which were selected by purposive sampling. Descriptive statistics which used to analyze data consisted of frequency distribution, percentage, arithmetic mean, standard deviation while Pearson's Correlation and Multiple Regression Analysis were used in inferential statistics.
The results showed that information perception via online media consisted of Live broadcast (Live), Slide Show (Photo), Motion Picture (VDO) and Storytelling (Content). Moreover, there was a positive relationship with travel decision making at statistical significance 0.05 and 0.01, while only the variable of information perception through motion pictures (VDO) significantly influenced travel decision making in Mae Ramat District at a statistical level of 0.01. However, the perception of tourism information through live broadcast, slide show and storytelling were statistically non-significant. The researchers suggested that creating perceptions of tourism information should focus more on communicating through various forms of online channels.
References
จุฑาธิปต์ จันทร์เอียด, อังสุมาลิน จำนงชอบ และ ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2561). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ในพื้นที่อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลา นครินทร์, 10(2), 156-187.
ใจชนก ภาคอัต. (2555). การรับรู้และการมีส่วนร่วมของบุคลากรสถาบันบัณฑิตพัฒน บริหารศาสตร์ในการพัฒนาคุณภาพสถาบันสู่ความเป็นเลิศตามเกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ณัฐชา พุทธารักษ์สกุล. (2560). พฤติกรรมการท่องเที่ยว พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ และการใช้ประโยชน์และความพึงพอใจในสื่อสังคมออนไลน์เพื่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวกลุ่ม เจเนอเรชั่นซี. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
ดวงใจ จิวะคุณานันท์. (2561). อิทธิพลของ Reviewer ในสื่อออนไลน์กับการตัดสินใจเลือกเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดที่เป็นจุดหมายปลายทางในประเทศไทย. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ติกาหลัง สุขกุล และ มนต์ ขอเจริญ. (2560). การสื่อสารภายใน การสื่อสารการตลาด และการตลาดเชิงประสบการณ์ เพื่อการสื่อสารแบรนด์ และการรับรู้ของผู้บริโภคที่มีต่อพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สุพรรณบุรี และมิวเซียมสยาม. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 11(2), 457–493.
ถิตรัตน์ พิมพ์พาภรณ์ และ วีระยุทธ พิมพาภรณ์. (2565). พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตและการรับรู้ข้อมูลการท่องเที่ยวจากสื่อดิจิทัลต่อความตั้งใจเดินทางท่องเที่ยว ในบทบาทของความเชื่อมั่นในข้อมูลทางอินเทอร์เน็ต. วารสารสหวิทยาการทางสังคม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 5(1), 50-60.
ธัญวลัย หงส์ทอง. (2561). กลยุทธ์การตลาดเชิงประสบการณ์การท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกสถานที่ท่องเที่ยว ของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในจังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าอิสระ (บธ.ม.) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ).
ปิยะพร ธรรมชาติ และ สวัสดิ์ วรรณรัตน์. (2563). อิทธิพลของการบอกต่อผ่านอินเทอร์เน็ต (eWOM) และแรงจูงใจในการท่องเที่ยวต่อทัศนคติการเดินทางของนักท่องเที่ยวสูงอายุคนไทย. วารสารสมาคมนักวิจัย, 25(1), 128-153.
พิมพา หิรัญกิตติ. (2552). การวิจัยการตลาด. กรุงเทพฯ: บริษัท ธรรมสาร จำกัด.
มาริษา สุจิตวนิช และ ดวงใจ คงคาหลวง. (2563). แนวทางการสื่อสารการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในกลุ่มเจเนอเรชันเน็ต. วารสารวิชาการร้อยแก่นสาร, 5(2), 152-166.
ศุศราภรณ์ แต่งตั้งลำ (2564). สื่อออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกการท่องเที่ยวเชิงอาหารในประเทศไทย. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 5(1), 37–56.
สุทิน ชนะบุญ. (2560). สถิติและการวิเคราะห์ข้อมูลในงานวิจัยเบื้องต้น. สืบค้นจาก
http://www.kkpho.go.th/km/index.php/2017-08-10-06-3701/category/2-r2r-5.
สุวารินทร์ อินใส และ ณัฏฐกฤษฏิ์ เอกวรรณัง. (2565). อิทธิพลของสื่อประชาสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการเดินทางไปท่องเที่ยวหมู่บ้านช้าง บ้านตากลาง จังหวัดสุรินทร์ของผู้มาเยือนชาวไทย. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 6(2), 137–150.
อุบลวรรณ สุวรรณภูสิทธิ์ และ อำพล ชะโยมชัย. (2566). อิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่มีต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ของนักท่องเที่ยวไทย. วารสารวิทยาการจัดการและการบัญชี, 2(1), 1-17.
Ana Maria Munar and Jens Kr. Steen Jacobsen. (2014). Motivations for sharing tourism experiences through social media. Tourism Management, 43, 46-54.
Bartz, A.E. (1999). Basics Statistical Concepts. 4th ed. New Jersey: Prentice Hall.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques. (3rd ed), New York: John Wiley and Sons.
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research Methods in Education (6th ed.). London and New York, NY: Routledge Falmer.
Foxall, G. R., Goldsmith, R. E. & Brown, S. 1998. Consumer Psychology for Marketing. London and New York: Thomson.
Guralnik, David B. (1986). Webster’s New World Dictionary of America Language. Second Edition. Cleveland, Ohio: Prentice-Hall Press.
Hair, J., Black, W., Babin, B., Anderson, R., & Tatham, R. (2006). Multivariate Data Analysis (6th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
Ma, W., & Chan, A. (2014). Knowledge sharing and social media: Altruism, perceived online attachment motivation, and perceived online relationship commitment. Computers in Human Behavior, 39, 51–58.
Magasic, M. and Gretzel, U. (2020). Travel connectivity. SAGE Journals, 20(1), 3-26.
Schermerhorn J.R., Jr. (2005). Management. New York: McGraw-Hill.
Shimp, T. A. (2010). Integrated Marketing Communication in Advertising and Promotion. (8th ed.). SW: Cengage Learning.
Traveloka TH. (2567). 25 ที่เที่ยวตากจังหวัดแห่งภูเขาและน้ำตกที่สายรักธรรมชาติต้องมาให้ได้. สืบค้นจากhttps://www.traveloka.com/th-th/explore/destination/25-places-to-travel-tak/51773
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
