Preparation of the Community for Local Sustainable Ecotourism: Chiang Mai Province
Keywords:
Community Readiness, Ecotourism, Sustainability, Community Participation, AwarenessAbstract
This research aims to examine the factors affecting community readiness for ecotourism management in Chiang Mai Province. This study employs quantitative research. The sample group consists of 400 tourists visiting Chiang Mai, with the sample size determined by the criterion of 20 times the number of observable variables. Data is collected using questionnaires and analyzed using structural equation modeling. The research findings revealed that the community's readiness for ecotourism management is most directly influenced by community participation, followed by the potential of tourist attractions and awareness of benefits, respectively. Indirectly, the community's readiness is most influenced by management practices, followed by community participation and awareness of benefits. When considering the overall influence, community participation has the greatest impact on the community's readiness for ecotourism management, followed by management practices, the potential of tourist attractions, and awareness of benefits, respectively.
References
กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). เเผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติฉบับ ที่ 2 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
ปริิพรรน์์ แก้้วเนตร พริพิมล ไชยสนิท และชัชชญา ยอดสุวรรณ. (2565). กระบวนการมีส่วนร่วมภาคีการท่องเที่ยวในการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพประเภทน้ำพุร้อน จังหวัดเชียงราย. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 42(5), 71-83.
รัฐนันท์ พงศ์วิริทธิ์ธรและกัญญากาญจน์ ไซเออร์ส. (2559). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่ ตาม ทัศนะของนักท่องเที่ยวเพื่อความยั่งยืน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 10(22), 61-66.
รัตติยา พรมกัลป์. (2562). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของแบบจำลองการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์ ในจังหวัดนครสวรรค์. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วรรณวิมล ภู่นาค. (2557). ศักยภาพชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษาตลาดนํ้าอัมพวา. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 26(1), 63-74.
Berkes, F. (2018). Sacred ecology (4th ed.). Routledge.
Biswas, C., Omar, H., & Rashid-Radha, J. Z. R. R. (2020). The impact of tourist attractions and accessibility on tourists' satisfaction: The moderating role of tourists' age. Geo Journal of Tourism and Geo sites, 32(4), 1202-1208
Bonzanigo, L., Giupponi, C., & Balbi, S. (2016). Sustainable tourism planning and climate change adaptation in the alps: A case study of winter tourism in mountain communities in the dolomites. Journal of Sustainable Tourism, 24(4), 637–652.
Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination in the future. Tourism Management, 21(1), 97-116.
Carmen, M. I. (2009). The importance planning of public relations in tourist organizations’ communication. Management, 12(2), 239–248.
Choibamroong, T. (2014). Agricultural Resources Research for Sustainable Agro-tourism: A Case Study of Surat Thani, Thailand. NIDA Development Journal. 54(3), 202-220.
Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2007). The new public services (Expanded Edition): Serving not steering. New York: M.E.Sharpe.
Donaldson, R. (2007). Tourism in small town South Africa. In Rogerson, C.M. & Visser, G. (eds). Urban tourism in the developing world: New Jersey: The South African Experience.
Jamal, T., & Stronza, A. (2009). Collaboration theory and tourism practice in protected areas: Stakeholders, structuring and sustainability. Journal of Sustainable Tourism, 17(2), 169–189.
Kangsanarak, A. (2001). Model of participative management in effective organization at faculty level in higher education institutions. Doctoral dissertation, Chulalongkorn University.
Manyara, G., & Jones, E. (2007). Community-based tourism enterprises development in Kenya: An exploration of their potential as avenues of poverty reduction. Journal of Sustainable Tourism, 15(6), 628–644.
Mgonja, J.T., Sirima, A. & Mkumbo, P. J. (2015). A review of ecotourism in Tanzania: magnitude, challenges, and prospects for sustainability. Journal of Ecotourism, 14(2-3), 264-277.
Nasir, M., Mohamad, M., Ghani, N., & Afthanorhan, A. (2020). Testing mediation roles of place attachment and tourist satisfaction on destination attractiveness and destination loyalty relationship using phantom approach. Management Science Letters, 10(2), 443-454.
Poungamchum, J., Supaudomlauk, S., & Rangkarat, N. (2013). Developed forms of public participation in forest management: Case study Tha Pa Pao Pladok amphur maeta, Lamphun province. KMUTT Research and Development Journal, 36(2), 71-72.
Pretty, J. (2003). Social capital and the collective management of resources. Science, 302(5652), 1912–1914.
Rapeepat, A. (2004). People participation in developmental work. Bangkok: Health Policy Education Center.
Samaraweera, K. G., & Upekshani, T. G. Y. (2019). An empirical analysis to investigate the influence of 5A’s on domestic tourists’ satisfaction in Hikkaduwa, Sri Lanka. South Eastern University International Arts Research Symposium -2019At: South Eastern University of Sri Lanka.
Saowalakjinda, K. (2012). The participation of the community to manage tourism: A case study amphur Inburi, Sing Buri province. (Master’s thesis). Rajamangala University of Technology Thanyaburi, Pathum Thani.
Scheyvens, R., & Biddulph, R. (2018). Inclusive tourism development. Tourism Geographies, 20(4), 589–609.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner's guide to structural equation modeling (3rd ed.). Routledge/Taylor & Francis Group.
Sharpley, R. (2020). Tourism, sustainable development and the theoretical divide: 20 years on. Journal of Sustainable Tourism, 28(11), 1932–1946.
Sinclair, M. T. (1998). Tourism and economic development: A survey. The Journal of Development Studies, 34(5), 1–51.
Sortrakul, S., & Taweepornprathomkul, S. (2013). Guideline for participatory community tourism management in Songprake sub–district Phang–nga province. Journal of Sports Science and Health, 14(3), 157–171.
Suwan, M. (1995). Ecological and economic development. Bangkok: Odeonstore.
Thitiyaporn, P. (2010). Communication of sustainable tourism community: A study of Khlong Lat Mayom community. Master of Arts, Thammasart University, Bangkok.
Timprasert, Narudom. (2011). People’s participation process based on community rights to preparation the local ordinances sea: A case study of Tha Sala sub district Administration Organization, Nakhon Si Thammarat. Master’s dissertation, National Institute of Development Administration, Bangkok, Thailand.
UNESCO. (2004). Tourism and heritage site management Luang Prabang Lao PDR. Bangkok: Office of the Regional Advisor for Culture in Asia and Pacific.
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. United Nations.
Whyte, W. F. (1991). Participatory action research. London and elsewhere: Sage Publications.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
