Causal Relationship Model Affecting the Success of Canned Fruit Manufacturing Business in Thailand
Keywords:
Success of Canned Fruit Business, Marketing Strategies, Management Strategies and InnovationsAbstract
This research aimed to 1) study the causal factors of marketing strategies, management strategies, innovation and organizational management that influence the success of canned fruit businesses in Thailand, and 2) study the guidelines for enhancing the success of canned fruit businesses in Thailand. This research is mixed-method research between quantitative and qualitative methods. The quantitative research sampled 340 canned fruit business operators in Thailand. The sample size was set at 20 times the observed variable. The stratified random sampling was used to collect data. The data was analyzed using structural equation modeling. For the qualitative research, in-depth interviews were conducted with 13 officers from the Department of Export Promotion and representatives of canned fruit business operators in Thailand. The data were analyzed using content analysis. The results of the research found that 1) the marketing strategy had the highest overall influence on the success of canned fruit businesses in Thailand, followed by management strategies and innovation, respectively. 2) the guidelines for enhancing the success of canned fruit businesses in Thailand, the marketing strategy is a newly developed model called “MOIS Model” which is a model for entrepreneurs to use as a guideline for enhancing the success of canned fruit businesses in Thailand that focuses on finance. Stakeholder satisfaction, internal management processes and learning and development.
References
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2567). ฐานข้อมูลทะเบียนธุรกิจ: ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมผลิตผลไม้กระป๋อง. กรุงเทพฯ: กระทรวงพาณิชย์.
กัลยารัตน์ หัสไรค์. (2565). กลยุทธ์การตลาดออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชน (รายงานการวิจัย/วิทยานิพนธ์). [สถาบันและรายละเอียดสิ่งพิมพ์].
ครอนบาค, ลี เจ. (Cronbach, L. J.). (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
จอห์น บราวน์ (Brown, T. A.). (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York, NY: Guilford Press.
ดอกจันทร์ คำมีรัตน์. (2552). หลักการบริหารจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ดำรง ทวีแสงสกุลไทย. (2564). นวัตกรรม: สิ่งใหม่ที่ขายได้. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
เดนซิน, นอร์แมน เค. (Denzin, N. K.). (1978). The research act: A theoretical introduction to sociological methods (2nd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
ถนัด เดชทรัพย์. (2550). การบริหารทรัพยากรเพื่อพัฒนาองค์การ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้า จำกัด (มหาชน). (2566). รายงานภาวะอุตสาหกรรมสับปะรดและผักผลไม้กระป๋อง ไตรมาส 1/2566.
ธิดา พาหอม. (2561). การจัดการเชิงกลยุทธ์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
นนทกร อาจวิชัย. (2561). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์ที่มีผลต่อความสำเร็จของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในจังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นฤชยา สาตแฟง. (2567). แนวโน้มสับปะรดกระป๋องไทยภายใต้การแข่งขันและภาวะแห้งแล้ง.
นันนัลลี, จัมส์ ซี., และ เบิร์นสตีน, ไอรา เอช. (Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H.). (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
นิตย์ สัมมาพันธ์. (2560). การพัฒนาประสิทธิภาพการทำงานขององค์กรในภาครัฐไทย (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยบูรพา.
บริษัท แองก้า แบงค็อก จำกัด. (2567). กลยุทธ์ทางการตลาดคืออะไรและสำคัญอย่างไร.
กาญจนา อินทรักษณ์. (2562). ตัวชี้วัดความสำเร็จขององค์กร.
พวงรัตน์ เกษรแพทย์. (2560). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อความสำเร็จขององค์กร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2562). การบริหารจัดการองค์การยุคใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพร สอนไชยา. (2560). ประสิทธิภาพและประสิทธิผลของการปฏิบัติงานในองค์กรธุรกิจเอกชน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สมใจ ลักษณะ. (2560). กรอบการวัดความสำเร็จขององค์กรภาครัฐและเอกชน.
สมยศ นาวีการ. (2558). การบริหารจัดการ: แนวคิดและกระบวนการ (น. 18). กรุงเทพฯ: [ไม่ปรากฏสำนักพิมพ์].
สมยศ นาวีการ. (2562). การบริหารจัดการ: แนวคิด ทฤษฎี และการประยุกต์ใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2563). รายงานสถานภาพนวัตกรรมของประเทศไทย 2563. กรุงเทพฯ: ผู้จัดพิมพ์.
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2562). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ …). กรุงเทพฯ: [สำนักพิมพ์].
อรวรรณ สุทธิพงศ์สกุล และ สมชาย เล็กเจริญ. (2563). กลยุทธ์การบริหารจัดการองค์กรสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อัครเดช ไม้จันทร์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มอุตสาหกรรมติดตั้งเครื่องจักรสายการผลิตในจังหวัดสงขลา (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Adam, S., & Mahadi, B. (2016). Entrepreneurial strategy-making mode and organisational performance of Internet business in Malaysia. Journal of Global Business and Social Entrepreneurship (GBSE), 2(4), 85–97. https://gbse.com.my/GBSE_V2N4/GBSE_V2N4-8.pdf
Alfoqahaa, S. (2019). Critical success factors for small and medium-sized enterprises in Palestine. International Journal of Business and Social Science, 10(5), 1–12.
April, W. I. (2019). Factors affecting success and failure of SMEs in Khomas region, Namibia. Journal of Small Business and Entrepreneurship Development, 7(2), 40–56.
Bakiev, E. (2022). Organizational management, innovation, strategic management and firm performance: A causal analysis. Journal of Management and Strategy, 13(4), 1–15.
Boal, K., & Hooijberg, R. (2019). Strategic leadership and organizational transformation.
Cope, K. (2018). Business growth metrics: Cash, profit, assets, growth, and people.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE.
Crossan, M. M., & Apaydin, M. (2010). A multi‐dimensional framework of organizational innovation: A systematic review of the literature. Journal of Management Studies, 47(6), 1154–1191. https://doi.org/10.1111/j.1467-6486.2009.00880.x
Damanpour, F. (1991). Organizational innovation: A meta-analysis of effects of determinants and moderators. Academy of Management Journal, 34(3), 555–590. https://doi.org/10.2307/256406
Damanpour, F., & Gopalakrishnan, S. (2001). The dynamics of the adoption of product and process innovations in organizations. Journal of Management Studies, 38(1), 45–65. https://doi.org/10.1111/1467-6486.00227
Drucker, P. F. (1985). Innovation and entrepreneurship: Practice and principles. New York, NY: Harper & Row.
Edoun, E. I., & Mbohwa, C. (2018). Factors influencing success and failure of SMEs in Tembisa, South Africa. Journal of Economics and Behavioral Studies, 10(6), 156–167.
Gulick, L. (2017). Papers on the science of administration. New York: Institute of Public Administration.
Gunaratne, G. (2020). Factors influencing the growth of small businesses in Sri Lanka. Asian Journal of Management, 11(2), 155–162.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Andover, UK: Cengage.
Hall, B. H., & Rosenberg, N. (Eds.). (2010). Handbook of the economics of innovation (Vols. 1–2). Amsterdam: North-Holland.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2020). The balanced scorecard: Translating strategy into action. Boston, MA: Harvard Business School Press.
Khan, K., Turner, J. R., & Maqsood, T. (2020). Success factors in public sector projects in Pakistan. International Journal of Managing Projects in Business, 13(4), 789–814.
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). New York, NY: Guilford Press.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Newbury Park, CA: SAGE.
Melati, B. A., Moeins, A., & Tukiran, M. (2021). The relationship among marketing strategy, management innovation and strategic management at PT Citra Abadi. Academy of Strategic Management Journal, 20(2), 1–9.
OECD/Eurostat. (2018). Oslo Manual 2018: Guidelines for collecting, reporting and using data on innovation (4th ed.). Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264304604-en
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2016). Management (13th ed.). Boston, MA: Pearson Education.
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2016). Management (13th ed.). Pearson.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). New York, NY: Free Press.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
Salleh, S. M., Zahari, A. S. M., Said, N. S. M., & Ali, S. R. O. (2021). The influence of marketing strategy on management innovation. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 11(3), 914–926.
Schumpeter, J. A. (2008). The theory of economic development: An inquiry into profits, capital, credit, interest, and the business cycle (R. Opie, Trans.). New Brunswick, NJ: Transaction. (Original work published 1934)
Tidd, J., & Bessant, J. (2018). Managing innovation: Integrating technological, market and organizational change (6th ed.). Chichester: Wiley.
Tuan, T. A., Liem, D. T., Long, H. D., Minh, T. A., Trieu, P. T. H., & Hai, D. T. (2021). Human resource management practices, managerial capability, strategic management and organizational performance in public sector. Cogent Business & Management, 8(1), 1938937.
Wolf, E. J., Harrington, K. M., Clark, S. L., & Miller, M. W. (2013). Sample size requirements for structural equation models: An evaluation of power, bias, and solution propriety. Educational and Psychological Measurement, 73(6), 913–934. https://doi.org/10.1177/0013164413495237
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
