Enhancing Capabilities and Sustainability for Medium and Small-Sized Fertilizers Business Group in Thailand
Keywords:
Sustainable Competitiveness Enhancement, Transformational Leadership, Entrepreneurial Focus, and Organizational Environmental ManagementAbstract
This research aimed to 1) study the causal factors of transformational leadership, entrepreneurial orientation, and organizational environment management that influence the sustainable competitiveness of SMEs in Thailand, and 2) propose guidelines for sustainable competitiveness enhancement of SMEs in Thailand. The quantitative research used 340 representatives of SMEs in the executive level and above. The sample size was set at 20 times the observed variable. The stratified random sampling was used to collect data. The data were analyzed using structural equation modeling. For the qualitative research, in-depth interviews were conducted with representatives from 3 associations, entrepreneurs in the SMEs, and entrepreneurs in the SMEs, totaling 13 people. The data were analyzed using content analysis. The results of the research found that 1) transformational leadership had the highest overall influence on sustainable competitiveness enhancement, followed by entrepreneurial orientation and organizational environment management, respectively. 2) The guidelines for sustainable competitiveness enhancement of SMEs in Thailand are a newly developed model called the “T3E Model” that focuses on creating added value for the business. Recurring Income Generation and Low Operating Cost
References
เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2562). การสนทนากลุ่ม: เทคนิคการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพที่มีประสิทธิภาพ. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 12(1), 17–30.
เรวัตน์ ชาตรีวิศิษฎ์. (2553). การจัดการเชิงกลยุทธ. กรุงเทพมหานคร: อินเฮาส์ โนว์เลจ.
เสนาะ ติเยาว์. (2546). หลักการบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณะสุข. (2566). ประชากรทะเบียนราษฎร์ จำแนกรายเพศ ปีงบประมาณ 2566 กรุงเทพมหานคร. เข้าถึงได้จาก ระบบสารสนเทศสนับสนุนด้านการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม.
จักร ติงศภัทิย์. (2553). กลยุทธ์: การสร้างและการนําไปปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่9). กรุงเทพมหานคร: ธรรกมลการพิมพ์.
ณัฐวุฒิ เหมาะประมาณ, ระชานนท์ ทวีผล, และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2567). กลยุทธ์การพัฒนารูปแบบนวัตกรรมการบริการเพื่อสร้างความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจโรงแรม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 380–400.
นฤมล จิตรเอื้อ, และ ประสพชัย พสุนนท์. (2561). การใช้เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลงานวิจัยเพื่อการศึกษาการดำเนินการ ที่เป็นเลิศของสถานศึกษา. ฉบับภาษาไทย มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(2), 2118–2135.
วันชัย มีชาติ. (2557). การบริหารองค์การ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริรัตน์ เช็งเส็ง, ขวัญนรี กล้าปราบโจร, ฐิติพร พระโพธิ์, สร้อยเพชร ลิสนิ, และ บุตรศรินทร์ แสงสว่าง. (2562). แนวทางการสร้างความสามารถในการแข่งขันอย่างยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชนจังหวัดกาญจนบุรี. การประชุมวิชาการและนําเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 10, 10(1), 524–535.
สุวัฒน์ ศิรินิรันดร์ , และ ภาวนา สายชู. (2552). คู่มือสำรับนักบริหารและนักศึกษาปริญญาโท. กรุงเทพมหานคร: ออฟเซ็ท.
อรุณี อ่อนสวัสดิ์. (2551). ระเบียบวิธีวิจัย. พิษณุโลก :คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อวยชัย รางชัยกุล. (2566). ภาวะผู้นําเชิงคุณธรรม: กระบวนการขับเคลื่อนองค์กรไปสู่เป้าหมายอย่างยั่งยืน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(2), 136–148.
Abagail McWilliam, และ Donald Siegel. (2001). Corporate Social Responsibility: A Theory of the Firm Perspective. Academy of Management Review, 26(1), 117–127.
Alan Breyman. (2016). Social Research Methods. Oxford: Oxford University Press.
Arthur A Thompson, และ Alonzo J Strickland. (2003). Strategic Management: Concepts and Cases. McGraw-Hill/Irwin.
Bruce Kogut, และ Udo Zander. (1992). Knowledge of the firm, combinative capabilities, and the replication of technology. Organization Science, 3(3), 383–397.
Candida Brush, Anne de Bruin, และ Friederike Welter. (2008). A Gender-Aware Framework for Women's Entrepreneurship. International Journal of Gender and Entrepreneurship, 1(1), 8–24.
Management Journal, 7, 311–324.
Franz Faul, Edgar Erdfelder, Albert-Georg Lang, และ Axel Buchner. (2007). G*Power 3: a flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav Res Methods, 39(2), 175–191.
Fred Edward Fiedler. (1967). A Theory of Leadership Effectiveness. McGraw Hill Text.
Geert Hofstede. (1984). Culture's Consequences: International Differences in Work-Related Values. London: Sage Publication.
Gifford III Pinchot. (1985). Intrapreneuring: Why You Don't Have to Leave the Corporation to Become an Entrepreneur. Harper & Row.
Hajar Alhosseiny. (2023). How Do Porter’s Business-Level Strategies Affect Competitive Advantage in the Food and Beverage Industries? Journal of Entrepreneurship Education, 26(1), 1–13.
Joseph A Schumpeter. (1942). Capitalism, Socialism, and Democracy. New York: Harper & Brothers.
Joseph Franklin Hair, William Black, Barry J Babin, และ Rolph E Anderson. (2010).
M Patton. (1990). Qualitative evaluation and research methods. Beverly Hills: Sage.
Noel M Tichy. (1997). The leadership engine: how winning companies build leaders at every level. New York: HarperBusiness.
Thomas Carlyle. (1849). On Heroes, Hero-Worship, and The Heroic in History. London: Chapman & Hall.
Vikas Chaudhary. (2023). Role of Strategy Management and Competitive Advantage on Organizational Performance of Industries in Haryana. Manav Rachna University.
William D Bygrave, และ Andrew Zacharakis. (2010). Entrepreneurship, 2nd Edition. John Wiley & Sons.
Yafang Tsai. (2011). Relationship between Organizational Culture, Leadership Behavior and Job Satisfaction. BMC Health Services Research, 11(98), 1–15.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
