A Model for Teachers Instructional Leadership Development in the Digital Era for Secondary Schools in the One District One Quality School Project under the Office of the Basic Education Commission in the Northeast
Keywords:
Teachers Instructional Leadership, Digital Era, Secondary SchoolAbstract
This research aimed to 1) study the components of teachers Instructional leadership, 2) create and develop a model, and 3) examine the effectiveness of the model. The research conducted 3 phases and 7 steps. The population consisted of 22,974 administrators and teachers of secondary schools in the One District, One Quality School Project in the Northeastern region. The sample consisted of 45 administrators and 360 teachers from secondary schools in the One District, One Quality School Project in the Northeastern region, totaling 405 people. The research results found that 1) the components of teacher Instructional leadership in the digital age consisted of 4 components: self and professional development in the digital age, learning management and learner development in the digital age, the integration of technology and digital usage, Innovative Curriculum Design in the Digital Age 2) The Model for Teacher Intructional Leadership Development in the Digital Age consists of 1) Principles 2) Objectives 3) Content 4) Development Process 5) Media and Learning Resources and 6) Measurement and Evaluation. Overall, the average value for accuracy and appropriateness was at the highest level. 3) The effectiveness of the model for developing teachers Instructional leadership in the digital age showed continuous improvement. Overall, the average value of the 8th evaluation (\bar{X} = 4.53) was higher than the 1st evaluation (\bar{X} = 2.39), with an average increase of 2.14 and a percentage of progress of 81.85. When considering the aspects in descending order, it was found that the integration of technology and digital usage improved the most at 88.09 percent, followed by innovative curriculum design in the digital age at 83.73 percent, self and professional development in the digital age at 79.77 percent, and learning management and learner development in the digital age at 77.78 percent.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แนวทางการดำเนินงานโครงการ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
ชาตรี หยั่งรัตน์. (2565). ภาวะผู้นำทางวิชาการของครูในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 15(2), 45–60.
ฐิติมา ไชยมหา. (2556). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูด้านการจัดการเรียนรู้โรงเรียนมัธยมศึกษา
สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ค.ด.สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ณัฐพล วรรณศรี. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการสำหรับครูผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษระดับ
มัธยมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ค.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ถนอมพร (ตันพิพัฒน์) เลาหจรัสแสง. (2561). นวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาในยุคการ
เรียนรู้ 4.0. เชียงใหม่: ตองสาม ดีไซน์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปิยณัฐ วงศ์เครือศร. (2562). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้ครูในการจัดการเรียนรู้ยุคไทยแลนด์ 4.0 ในโรงเรียน
ประถมศึกษา สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 11. วิทยานิพนธ์ ค.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สกลนคร.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์, และพเยาว์ ยินดีสุข. (2562). ทักษะ 7C ของครู 4.0. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ. สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มัตติกา ผาลี. (2566). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำครูยุคดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนประถมศึกษา
ในเขตรับผิดชอบสำนักงานศึกษาธิการภาค 11. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการ
บริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
เรวดี มนตรีพิลา. (2563). การพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์
ปริญญา การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิจารณ์ พานิช. (2563). การศึกษาคุณภาพสูงระดับโลก. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สำนักงานวิจัยและพัฒนาการศึกษา. (2559). ทิศทางและโจทย์วิจัยของการศึกษาไทยเพื่อบรรลุเป้าหมายการ
พัฒนาที่ยั่งยืนของโลก. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2562). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียนมัธยมศึกษา พ.ศ. 2560
(ปรับปรุง พ.ศ. 2562). กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานการพัฒนาครูและสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สพฐ.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภาภรณ์ ศรีนวล. (2562). การวิจัยและพัฒนาในบริบทการศึกษาไทย. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษา, 5(1), 112–130.
Bernie T. & Charles F. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San
Francisco, CA: John Wiley & Sons.
Borg, W. R., & Gall, M. D. (1989). Educational research: An introduction (5th ed.). Longman.
Dessler, D. (1991). Beyond correlations: Toward a causal theory of war. International Studies
Quarterly, 35(3), 337-355.
Dick, W., Carey, L., & Carey, J. O. (2015). The systematic design of instruction (8th ed.). Pearson.
Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. Jossey-Bass.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142.
Lieberman, A. & Miller, L. (2004). Teacher Leadership. San Francisco: Jossey-Bass.
Partnership for 21st Century Skills (2011). A framework for 21st century learning.
Retrieved From http://www.p21.org/home October 20th, 2023
Prensky, M. (2010). Teaching digital natives: Partnering for real learning. Corwin Press.
Redecker, C., & Punie, Y. (2017). European framework for the digital competence of
educators :DigCompEdu. Publications Office.
Sukmadinata, N. S. (2010). Metode penelitian pendidikan. Bandung: PT Remaja Rosdakarya.
Tapscott, D. (2009). Grown up digital: How the net generation is changing your world. McGraw-Hill.
UNESCO. (2015). Education for All 2000-2015: Achievements and challenges. EFA
global monitoring report 2015. Paris, France: UNESCO Publishing.
________. (2019). Digital skills critical for jobs and social inclusion. UNESCO. Retrieved March 19, 2025, from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000368283
________. (2023). Technology in education: A tool on whose terms? (Global Education
Monitoring Report 2023). Paris: UNESCO.
Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis. 2nd Edition, Harper and Row,
New York.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
