The Role of Interest Groups in Shaping the Political Attitudes and Behaviors of University Students in Urban Areas: A Case Study of Bangkok Thonburi University
Keywords:
Interest Groups, Political Attitudes, Political Behavior, Digital Media, University StudentsAbstract
This research aims to examine the operational models and communication strategies of interest groups that use digital media as their primary channel to exert political influence on university students in urban areas. Preliminary findings reveal that these groups employ participatory communication and persuasive strategies through social media platforms to establish ideological connections and stimulate political expression. In terms of statistical relationships, the analysis indicates a significant positive correlation between students’ perceived roles of interest groups and their level of political participation. Students with higher levels of perception tend to exhibit more proactive political behaviors.
Furthermore, the study develops a conceptual model that explains the mechanisms linking perception, communication strategies, and political attitudes influencing students’ decisions to engage in political activities within the digital media context. This model illustrates the flow of influence from the communication efforts of interest groups to students’ perception, belief formation, and subsequent political decision-making.
References
ชลัท ศานติวรางคณา. (2556). การเมืองกับการมีส่วนร่วมของเยาวชนไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
ณัฐกร วิทิตานนท์. (2564). กลุ่มผลประโยชน์ใหม่กับการเมืองดิจิทัล: พลวัตของเยาวชนกับอำนาจสื่อ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ณัฐกร วิทิตานนท์. (2564). วาทกรรมของกลุ่มเยาวชนกับการกำหนดพื้นที่สาธารณะใหม่ในโลกออนไลน์. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(2), 1–24.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2555). การสื่อสารการเมือง: แนวคิดและทฤษฎีร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชราภรณ์ ล้วนศิริ. (2565). อิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ต่อพฤติกรรมทางการเมืองของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์, 22(1), 45–68.
ภาสกร พูลเพิ่ม. (2564). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนในยุคดิจิทัล. วารสารสังคมศาสตร์, 12(2), 112–130.
วรัชญ์ ครุจิต. (2565). กลุ่มผลประโยชน์กับการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองไทยในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
วรัชญ์ ครุจิต. (2565). กลุ่มผลประโยชน์ซ้อนและการมีส่วนร่วมของเยาวชน. วารสารรัฐศาสตร์, 44(1), 30–48.
วิไลวรรณ ทองเจริญ. (2561). การประยุกต์ใช้ทฤษฎีการวางแผนพฤติกรรมเพื่อการส่งเสริมสุขภาพในบริบทไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิไลวรรณ ทองเจริญ. (2561). ค่านิยมทางการเมืองของนักศึกษามหาวิทยาลัยในสังคมไทยร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิไลวรรณ ทองเจริญ. (2561). พฤติกรรมสุขภาพในสังคมไทย: การประยุกต์ใช้ทฤษฎีการวางแผนพฤติกรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิไลวรรณ ทองเจริญ. (2562). การศึกษาพฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย: การประยุกต์ใช้ TPB. วารสารวิจัยสาธารณสุข, 32(2), 45–60.
วิไลวรรณ ทองเจริญ. (2562). พฤติกรรมการป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย: การประยุกต์ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 11(2), 65–79.
วุฒิสาร ตันไชย, สมชาย ปรีชาศิลปกุล และคณะ. (2564). การเมืองของคนรุ่นใหม่: พลวัต ทัศนคติ และการเคลื่อนไหว. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
วุฒิสาร ตันไชย. (2557). กลุ่มผลประโยชน์กับการพัฒนาประชาธิปไตยไทยในบริบทสังคมร่วมสมัย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
วุฒิสาร ตันไชย. (2557). การมีส่วนร่วมของกลุ่มผลประโยชน์ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2550). การเมืองภาคพลเมืองกับประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสร้างสรรค์วิชาการ.
สุทธิวรรณ พึ่งธรรม. (2560). พฤติกรรมผู้บริโภคเชิงจริยธรรมในสังคมเมือง: การประยุกต์ทฤษฎี พฤติกรรมตามแผน. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน.
สุทธิวรรณ พึ่งธรรม. (2561). พฤติกรรมผู้บริโภคไทยยุคดิจิทัล: มุมมองเชิงจิตวิทยาสังคม. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สุทธิวรรณ พึ่งธรรม. (2562). การใช้ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนในการส่งเสริมพฤติกรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สุทธิวรรณ พึ่งธรรม. (2562). ความเป็นพลเมืองกับการบริโภค: แนวคิด ทฤษฎี และการวิจัย. กรุงเทพฯ: สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย.
อรพินท์ อิ่นแก้ว. (2558). การประยุกต์ใช้ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนกับเยาวชนในภาคเหนือ. วารสารสุขศึกษา, 39(1), 1–15.
อรพินท์ อิ่นแก้ว. (2558). พฤติกรรมการใช้ถุงยางอนามัยของวัยรุ่นในจังหวัดลำพูน: การวิเคราะห์ด้วยทฤษฎีการวางแผนพฤติกรรม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อรพินท์ อิ่นแก้ว. (2560). การตรวจสุขภาพประจำปีของหญิงชนบท: แนวทางการส่งเสริมด้วยทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน. วารสารสุขศึกษา, 39(1), 25–38.
อรพินท์ อิ่นแก้ว. (2560). วัฒนธรรมกับพฤติกรรมสุขภาพของวัยรุ่น. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อรพินท์ อิ่นแก้ว. (2562). การใช้สมุนไพรพื้นบ้านของผู้สูงอายุในภาคเหนือ: การประยุกต์ทฤษฎี TPB. วารสารพฤฒาวิทยาและเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ, 12(3), 15–30.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Barta, J., Smith, T., & Lopez, R. (2023). Influencer attributes on TikTok and their effect on opinion leadership. Journal of Digital Influence, 8(1), 22–39.
Boulianne, S., & Theocharis, Y. (2020). Young people, digital media, and engagement: A meta-analysis of research. Social Science Computer Review, 38(1), 57–78.
Dahl, R. A. (1961). Who governs? Democracy and power in an American city. New Haven: Yale University Press.
Dahl, R. A. (2020). On democracy (2nd ed.). Yale University Press.
Edunewssiam. (2566). ข้อมูลจำนวนนักศึกษามหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ปีการศึกษา 2566. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2567, จาก https://edunewssiam.com/bangkokthonburi-university-stats
Ekström, M., & Shehata, A. (2022). Political learning from social media news: A study of visual content and political engagement among students. Information, Communication & Society, 25(7), 1005–1022.
Fishbein, M., & Ajzen, I. (2010). Predicting and changing behavior: The reasoned action approach. New York: Psychology Press.
Freire, P. (1970). Pedagogy of the oppressed. New York: Continuum.
Hayes, A. F. (2022). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach (3rd ed.). Guilford Press.
Kolb, D. A. (1984).Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Lowi, T. J. (1969). The end of liberalism: Ideology, policy, and the crisis of public authority. New York: W. W. Norton.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
