Causal Factors Influencing the Work Efficiency of Employees in Thailand’s Solar Cell Industr
Keywords:
Work Safety Management, Strategic Human Resource Management, Working Environment, Management Innovation, Work EfficiencyAbstract
This study aimed to (1) examine levels of work safety management, strategic human resource management, working environment, and management innovation affecting employee performance efficiency in Thailand’s solar cell industry; (2) analyze causal relationships among these factors; and (3) develop the SI3W structural model. A mixed-methods approach was employed. Quantitative data were collected from 380 employees in solar cell industries located in Bangkok and its vicinity using a questionnaire analyzed via Structural Equation Modeling (SEM). Qualitative data were obtained through in-depth interviews with 14 key informants, including executives, government officials, and industry experts.The findings revealed that (1) management innovation, working environment, and safety management were rated at the highest level, while strategic human resource management was rated high; (2) all four factors—strategic human resource management, management innovation, work safety management, and working environment—had a significant positive effect on work efficiency (p < .001); and (3) the developed SI3W model (S = Strategic HRM, I = Innovation Management, W = Work Safety and Working Environment) was consistent with empirical data (χ²/df = 1.85, GFI = 0.92, RMSEA = 0.041). The results highlight that integrated management emphasizing human resources, safety, and innovation in supportive work environments significantly enhances employee performance in Thailand’s clean energy sector.
References
Abu Rumman, O., Salleh, A., Omar, K., & Abadi, M. (2020). The impact of human resource management practices on employees’ performance. International Journal of Productivity and Performance Management, 69(6), 1201–1221.
Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Barling, J., & Loughlin, C. (2018). Understanding safety climate: The role of leadership and organizational culture. Journal of Occupational Health Psychology, 23(4), 523–537.
Birkinshaw, J., Hamel, G., & Mol, M. (2017). Management innovation. Oxford University Press.
Byrne, B. M. (2016). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (3rd ed.). Routledge.
Chinda, T. (2014). A structural equation model of construction safety culture in Thailand. Safety Science, 70, 55–69.
Clarke, S. (2013). Safety leadership and employee performance. Safety Science, 57, 21–29.
Cooke, F. L., & Xiao, M. (2020). HRM research in the time of COVID-19: Future directions and challenges. Human Resource Management Journal, 30(4), 379–389.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). SAGE Publications.
Daman pour, F. (2020). Innovation and performance: The moderating roles of environment and structure. Research Policy, 49(2), 103–118.
Goetsch, D. L. (2018). Occupational safety and health for technologists, engineers, and managers (9th ed.). Pearson Education.
Guest, D. (2017). Human resource management and employee well-being: Towards a new analytic framework. Human Resource Management Journal, 27(1), 22–38.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2022). Multivariate data analysis (9th ed.). Pearson.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. John Wiley & Sons.
Kines, P., Lappalainen, J., Mikkelsen, K. L., Olsen, E., Paulette, A., & Turner, M. (2010). Nordic Safety Climate Questionnaire (NOSACQ-50): A new tool for measuring occupational safety climate. International Journal of Industrial Ergonomics, 40(6), 775–783.
Luthans, F., & Youssef, C. M. (2021). Positive organizational behavior in the workplace: The impact of psychological capital and climate. Journal of Organizational Behavior, 42(1), 1–14.
Mangkunegara, A. P. (2018). Human resource management and performance in industrial sectors. Jakarta: Alfa beta.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Educational and Psychological Measurement, 37(2), 273–280.
ศิริพร ศรีวงศ์. (2565). การจัดการความปลอดภัยและประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานในภาคอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์. วารสารบริหารธุรกิจและนวัตกรรม, 9(3), 45–59.
สุรีพร เจียรนัย. (2567). นวัตกรรมและระบบคุณภาพ ISO 50001 กับประสิทธิภาพการผลิตในอุตสาหกรรมพลังงานสะอาดของไทย. วารสารอุตสาหกรรมและพลังงาน, 11(1), 88–104.*
จิตติมา พรหมมา. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์กับประสิทธิภาพการทำงานในอุตสาหกรรมพลังงานหมุนเวียน. วารสารบริหารศาสตร์, 21(2), 99–114.*
อรทัย วัฒนพงษ์. (2565). สภาพแวดล้อมการทำงานกับผลผลิตแรงงานในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสะอาด. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ร่วมสมัย, 20(3), 55–70.*
Zohar, D. (2016). Safety climate: Conceptual and measurement issues. Accident Analysis & Prevention, 91, 89–99.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
