รูปแบบการสร้างสุขภาวะที่ดีสำหรับผู้สูงอายุ ในจังหวัดชลบุรี
คำสำคัญ:
ผู้สูงอายุ, สุขภาวะที่ดี, ความสัมพันธ์ทางสังคม, สุขภาพจิต, การเข้าถึงบริการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาปัญหาสุขภาวะของผู้สูงอายุในจังหวัดชลบุรี และ 2. เพื่อเสนอรูปแบบการสร้างสุขภาวะที่ดีของผู้สูงอายุในจังหวัดชลบุรี ทั้งในด้าน สุขภาพกาย สุขภาพจิต และสุขภาวะทางสังคม การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีหรือผู้แทน นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดชลบุรี ผู้แทนกรมกิจการผู้สูงอายุ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านผู้สูงอายุ ประธานเครือข่ายอาสาสมัครสาธารณสุขจังหวัดชลบุรี รวม 10 คน และการสนทนากลุ่ม เครื่องมือ คือ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ผลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัญหาสุขภาวะของผู้สูงอายุในจังหวัดชลบุรี ได้แก่ 1) ปัญหาด้านสุขภาพกาย 2) ปัญหาด้านสุขภาพจิต 3) ปัญหาด้านเศรษฐกิจและความมั่นคงทางการเงิน 4) ปัญหาความสัมพันธ์ทางสังคม และ 5) ปัญหาด้านการเข้าถึงบริการสาธารณสุขและสวัสดิการสังคม และ 2. รูปแบบการสร้างสุขภาวะที่ดีของผู้สูงอายุในจังหวัดชลบุรี ต้องคำนึงถึงบริบทเฉพาะของพื้นที่ โดยเน้นสุขภาวะทางกาย จิต และสังคม สำหรับสุขภาวะทางกาย ควรส่งเสริมการออกกำลังกายและจัดอบรมการดูแลสุขภาพ รวมถึงการบริการตรวจสุขภาพเชิงรุก การเข้าถึงบริการสุขภาพ และการใช้เทคโนโลยีในการดูแลสุขภาพ ในด้านสุขภาวะทางจิต ควรส่งเสริมทัศนคติที่ดีต่อการสูงอายุ การจัดกลุ่มสนับสนุนทางจิตใจ และกิจกรรมนันทนาการ การเรียนรู้ตลอดชีวิต และการมีงานอดิเรกหรือทำงานอาสาสมัครจะช่วยเพิ่มความรู้สึกมีคุณค่า ด้านสุขภาวะทางสังคม ควรส่งเสริมการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม การสร้างเครือข่ายผู้สูงอายุ และการรวมกลุ่มเพื่อกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อสร้างความตระหนักในสังคมเกี่ยวกับคุณค่าและศักยภาพของผู้สูงอายุ การพัฒนารูปแบบเหล่านี้จะช่วยให้ผู้สูงอายุในจังหวัดชลบุรีมีคุณภาพชีวิตที่ดีและเป็นสุขในทุกมิติ
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2563). สถิติจำนวนผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2567, จากhttp://www.dop.go.th/th
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2547). พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546. กรุงเทพฯ: เจ. เอส. การพิมพ์.
ณัฐกานต์ สำเนียงเสนาะ. (2556). ปัจจัยทำนายความสุขของผู้สูงอายุในชุมชน จังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา: ชลบุรี.
ยุพา ทองสุข, ดวงใจ วัฒนสินธุ์, และ ภรภัทร เฮงอุดมทรัพย์. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุ. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 33(1), 95-110.
Chueng, Y. N., & Chan, C. W. J. (2009). Intergeneration perception toward happiness in elderly life. (APIAS Monograph Paper Series No.22) Retrieved December 14, 2024, from http:// commons.ln.edu.hk/apiasmp/22.
Cumming, E., & Henry, W. E. (1961). Growing old: The process of disengagement. New York: Basic Books.
Elder, G. H. (1998). The life course as developmental theory. Child Development, 69(1), 1–12.
Katz, S., Ford, A. B., Moskowitz, R. W., Jackson, B. A., & Jaffe, M. W. (1963). Studies of illness in the aged. The index of ADL: A standardized measure of biological and psychosocial function. JAMA, 185(12), 914–919.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
Pender, N. J. (1996). Health promotion in nursing practice (3rd ed.). Stamford: Appleton & Lange.
World Health Organization. (2002). Active ageing: A policy framework. World Health Organization.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
