การกำหนดให้ความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีตามกฎหมายศุลกากรเป็นความผิดมูลฐานตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการ ฟอกเงิน: ศึกษากรณีการนำเข้ารถยนต์

บทคัดย่อ

ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ. 2542 ยังไม่มีความชัดเจนในการกำหนดความผิดมูลฐานในความผิดเกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากร ซึ่งก่อให้เกิดข้อสงสัยและช่องว่างในการบังคับใช้กฎหมายในทางปฏิบัติ จากการศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบการกระทำความผิดในการหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากร โดยศึกษาคดีการนำเข้ารถยนต์ พบว่าเป็นอาชญากรรมทางเศรษฐกิจที่สร้างความเสียหายต่อรัฐสูง แต่กลับไม่สามารถนำเข้าสู่กระบวนการฟอกเงินได้ เนื่องจากข้อจำกัดของการตีความความผิดมูลฐานในกฎหมายฟอกเงิน และผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า แม้คณะกรรมการกฤษฎีกาเคยมีความเห็นว่าความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรตีความรวมอยู่ในความผิดมูลฐานได้ แต่ข้อเท็จจริงทางกฎหมายและในทางปฏิบัติภายหลัง กลับไม่สอดคล้องกัน โดยเฉพาะในการบังคับใช้กฎหมายของกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) ซึ่งมีอำนาจสอบสวนคดีพิเศษที่มีมูลค่าความเสียหายสูงและเป็นคดีอาญาที่ซับซ้อน แต่กลับไม่สามารถดำเนินการเกี่ยวกับทรัพย์สินที่ได้จากความผิดในลักษณะเดียวกับสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.) ได้ ข้อเสนอแนะสำคัญ ได้แก่ การบัญญัติให้ความผิดฐานหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรเป็นความผิดมูลฐาน เพื่อสร้างชัดเจนให้กับผู้บังคับใช้กฎหมาย และการกำหนดอำนาจให้กรมสอบสวนคดีพิเศษในการยึดหรืออายัดทรัพย์ที่เกี่ยวกับความผิดฟอกเงินในคดีพิเศษ โดยการร้องขอต่อศาล เพื่อไม่ให้เกิดความซ้ำซ้อนของอำนาจ รวมทั้งเสนอให้มีการจัดทำบันทึกข้อตกลง (MOU) ระหว่าง DSI กับสำนักงาน ปปง. เพื่อประสานงานและแลกเปลี่ยนข้อมูลในการดำเนินคดีที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินอย่างมีประสิทธิภาพ