ผลการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ ที่มีต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย

ผู้แต่ง

  • สรวงกมล สุเทวี หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • อัญชลี ไสยวรรณ คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
  • เชวง ซ้อนบุญ คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

คำสำคัญ:

การจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์, ความสามารถในการคิดแก้ปัญหา, เด็กปฐมวัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ เด็กปฐมวัยที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาล 3 อายุ 5 – 6 ปี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 ที่โรงเรียนอนุบาลมาเรียลัย จำนวน 20 คน ได้มาจากการเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีสุ่มแบบหลายขั้นตอน จำนวน 1 ห้องเรียน โดยมีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ มีค่าความสอดคล้อง 0.67 – 1.00 และแบบทดสอบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย มีค่าความเชื่อมั่น .88 ดำเนินการทดลองในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 เป็นเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 4 วัน วันละ 40 นาที สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน

         ผลการวิจัยพบว่า เด็กปฐมวัยมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาหลังการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์สูงกว่าก่อนการได้รับการจัดการเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานของการวิจัยที่กำหนดไว้ด้านระบุปัญหามีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 6.65 และมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเท่ากับ 9.30 ด้านเสนอวิธีคิดการแก้ปัญหาได้หลายทาง มีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 6.50 และมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเท่ากับ 9.55 และด้านตัดสินใจเลือกวิธีการคิดแก้ปัญหา มีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองเท่ากับ 6.40 และมีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองเท่ากับ 10.45 มีความแตกต่างกันที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). การคิดเชิงวิเคราะห์. ซัคเซส.

ฐิติรัตน์ รอดทอง, และคณะ. (2567). ผลการจัดประสบการณ์โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย. วารสารฐานข้อมูลงานวิจัยมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 42(1), 32–35.

ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 18). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพศาล วรคำ. (2561). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). ตักสิลาการพิมพ์.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2563). เอกสารการสอนชุดวิชาการพัฒนาเด็กปฐมวัยด้านการคิด = Think development in early childhood หน่วยที่ 8–15. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

โรงเรียนมาเรียลัย. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2566. https://sites.google.com/view/marialai-school/home?authuser=0

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

เผยแพร่ 2026-06-30 — ปรับปรุง 2026-06-30

เวอร์ชัน

รูปแบบการอ้างอิง

สุเทวี ส., ไสยวรรณ อ. . ., & ซ้อนบุญ เ. (2026). ผลการจัดกิจกรรมการเขียนโค้ดโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ ที่มีต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 15(1), 154–162. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/NBU/article/view/282991

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย