A comparative study of academic leadership and the opportunity to adopt a blended teaching style used in schools after the Covid-19 situation

Main Article Content

Fateehah Peeya

Abstract

Abstract


The Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) epidemic situation has affected people around the world. As the result, educational institutions were unable to manage teaching as usual. Educational institutions had to adjust an instructional model through the use of blended learning instructional model for reducing confrontation. The administrators continually had to drive an educational institution to operate effectively in accordance with the policy implementation Ministry of Education. For that reason was the origin of this article – a comparative study of academic leadership with the opportunity to adopt a blended teaching model in schools after the COVID-19 situation which aimed to review the documents related to the blended teaching model and to enable educational institutions to adopt the blended teaching model in their educational institutions. Blended teaching model integrated learning management combining with innovation and technological advancement through the Internet network. Learners could learn by themselves and used the new instructional model and technologies. As a result, learning management became more interesting and allowed more new measurement methods to be used. Furthermore, this instructional model provided the opportunities for students to improve their learning through technology. It also developed teachers and administrators to get more knowledge and skills in various forms of learning management.


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research

References

กนิษฐา พูลลาภ. (2563). การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานร่วมกับการ

เรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน สำหรับนักเรียนห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนผดุงนารี (ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

เกตุสุดา กิ้งการจร. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่

การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4 สระบุรี (ปริญญามหาบัณฑิต).ปทุมธานี. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

คณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ. (2549). รายงานคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์

แห่งชาติ (กอส.): เอาชนะความรุนแรงด้วยพลังสมานฉันท์. สืบค้นจาก https://chaisuk.files.

wordpress.com/2008/09/nrcreport-thai1.pdf.

จิฑาพัชญ์ศุภรพิพัฒน์. (2563). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียน

ตามเกณฑ์ มาตรฐานการศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2561 สถานศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 3(ปริญญามหาบัณฑิต). ปัตตานี:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ชวิน พงษ์ผจญ. (2561). สภาพปัญหาในการพัฒนาการศึกษาเพื่อสร้างสันติสุขของโรงเรียนรัฐบาลในพื้นที่

สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 44(2), 116 -157. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socku/article/view/181207

เพ็ญพักตร์ ภู่ศิลป์. (2557).องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนสาธิตระดับ

ประถมศึกษาในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏ (ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม:มหาวิทยาลัยคริสเตียน).

พลอยไพลิน ศรีอ่ำดี. (2555). ผลการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานด้วยกิจกรรมการเรียนแบบแก้ปัญหา

วิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ 2 ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสิรินธรราชวิทยาลัย(ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เรียม สุชกล่ำ. (2553). ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตการทำงานของข้าราชการครูกับประสิทธิผล

โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระแก้ว เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยขอนแก่น).

วรรณนิสา สะหมาด. (2559). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการ

สอนที่มีประสิทธิผลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสงขลา(ปริญญามหาบัณฑิต). ปัตตานี:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

ศักดิ์ชัย นันทราช. (2561). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานรายวิชา เทคโนโลยี

สารสนเทศและการสื่อสาร ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5(ปริญญามหาบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ศรุติพงศ์ ภูวัชร์วรานนท์. (2555). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการผ่านการเรียนรู้แบบผสมผสาน

สำหรับผบู้ริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้(ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ปัตตานี:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

สาวิตรี เถาว์โท. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสาน

รายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม สำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏ(ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). สกลนคร:มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สมถวิล ศิลปคนธรรพ์. (2556). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการ

เรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสาคร(ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2552). สภาพการจัดการศึกษาในจังหวัดชายแดนใต้. ใน รวีวรรณ ขำพล(บ.ก.),

สภาพการจัดการศึกษาในจังหวัดชายแดนใต้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). (น. 79 – 82). กรุงเทพมหานคร : สำนักวิจัยและพัฒนาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2554). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐาน

การศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ. (2564). รายงานการศึกษารูปแบบการจัดการ

เรียนรู้สำหรับนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ COVID – 19. สืบค้น 19 กุมภาพันธ์ 2565 เข้าถึงจาก : http://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1834-file.pdf

สำนักข่าวอิศรา. (2555). การศึกษาชายแดนใต้วิกฤติ จบ ป.3 อ่านไม่ออก33% นร.นับแสนไม่ได้ต่อ

อุดมศึกษา. สืบค้น https://shorturl.asia/F2KjL

อิรฟานร์ มะรอดิง. (2564). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะการสอนใน

ศตวรรษที่ 21 ตามการรับรู้ของครูในโรงเรียนนำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดนราธิวาส(ปริญญามหาบัณฑิต). ปัตตานี:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

Bernath, R. (2012). Effectives Approaches to Blended Learning for Independent Schools.

Accessed Feruary 29. Available from http://www.testden.com/partner/blend%20

learn.html.

Daniel L” Duke, School leadership and instructional improvement (New York: Random House, 1987), 6.

Kaiser, S.M. (2000). Mapping the learning organization: Exploring a model of learning organization. Dissertation, Louisiana State University, U.S.A.

Krug, R.E. (1992).Leadership and performance beyond expectations. New York: Free Press. Liow, J., C. (2009). Islam education and reform in Southern Thailand.Singapore : Institute

of SoutheastAsianStudies.

Melvin, N., J. (2007). Conflict in Southern Thailand, Islamism, violence and the state in

the Patani insurgency. Stockholm: International PeaceResearch Institute.

Murphy, B.A. (1985). Principle leadership for adult growth and development. Thousand

Oaks, CA: Corwin Press.

Rovai, A. P., & Jordan, H. M. (2004). Blended learning and sense of community; a comparative analysis with traditional and fully online graduate course. Retrieved

August 8, 2009 from http://www.irrodl.org/content/v5.2/rovaijordan.html

Throne, Kayne. (2003). Blended Learning Hoe to Integrate online and traditional Learning. London: Kogan Page.

UNICEF. (2014). Thailand case study in education, conflict and social cohesion.Thailand :

UNICEF.

Weber, E. (1996). General system theory: Foundations, Development, Applications. New York: George Braziller.