บทความวิจัย การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาโดยใช้กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตตามแนวคิดของทอแรนซ์และเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม

Saifuddeen   Yaena; Hooseen  Hasanan; Ibroheng  Alhusain; Abdulloh  Chema

Authors

Saifuddeen Yaena Faculty of Education, Yala Rajabhat University, Yala, Thailand
Hooseen Hasanan Faculty of Education, Yala Rajabhat University, Yala, Thailand
Ibroheng Alhusain Faculty of Education, Yala Rajabhat University, Yala, Thailand
Abdulloh Chema Dr., Darul Ulom Nibong Baru School, Yala Provincial Private Education Office, Yala, Thailand

Keywords:

Islamic Studies Instruction, Future Problem Solving Process, Information Technology, Innovative Creative Thinking

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาและหาประสิทธิผลรูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา โดยใช้กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตตามแนวคิดของทอแรนซ์และเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม 2) เพื่อศึกษาระดับความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 ที่มีต่อรูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนดารุลอูโลมนิบงบารู-มัธยม จำนวน 25 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) รูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาที่พัฒนาขึ้น ซึ่งมี 5 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นที่ 1 การกระตุ้นความสนใจ ขั้นที่2 การสำรวจและค้นพบ ขั้นที่ 3 การวิเคราะห์และแก้ปัญหา ขั้นที่ 4 การสร้างสรรค์และนำเสนอ (Create &Present) และ ขั้นที่ 5 การประเมินและปรับปรุง 2) แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม และ 3)แบบประเมินความพึงพอใจ

ผลการวิจัย พบว่า 1) รูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ E1/E2 เท่ากับ 82.56/84.80 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนดไว้ และมีความเหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.63, S.D. = 0.49) 2) ระดับความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมของนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.47, S.D. = 0.51) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านความคิดคล่องแคล่ว (x̄ = 4.68, S.D. = 0.48) รองลงมาคือ ด้านความคิดละเอียดลออ (x̄ = 4.48, S.D. = 0.51) ด้านความคิดริเริ่ม (x̄ = 4.40, S.D. = 0.50) และด้านความคิดยืดหยุ่น (x̄ = 4.32, S.D. = 0.56) ตามลำดับ 3)ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.64, S.D. = 0.41) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านความพึงพอใจโดยรวม (x̄ = 4.75, S.D. =0.34) รองลงมาคือ ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในการเรียนรู้ (x̄ = 4.70, S.D. = 0.38) และด้านรูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้ (x̄ = 4.62, S.D. = 0.42) ตามลำดับ

References

Ahmad, M., Obaidullah, A. Z., & Khan, M. N. (2019). The effect of Islamic education learning model based on contextual teaching and learning on student critical thinking. Journal of Islamic Education, 7(2), 185–204.

Al-Zahrani, A. M. (2015). From passive to active: The impact of the flipped classroom through social learning platforms on higher education students' creative thinking. British Journal of Educational Technology, 46(6), 1133–1148.

Hamzah, M. A., Zahidi, A. M., & Muhammad, A. H. (2017). The impact of technology on Islamic education. Journal of Islamic Studies and Culture, 5(1), 79–88.

Lubis, M. A., Maimun, A., & Nasution, A. K. P. (2020). Enhancing students' creativity in Islamic education with ICT. International Journal of Islamic Education Research, 4(2), 22–39.

Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. Prentice-Hall.

World Economic Forum. (2018). The future of jobs report 2018. World Economic Forum.

Zainudin, M., & Ahamad, F. (2018). Teaching and learning Islamic education through brainstorming techniques. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 8(4), 56–64.

จารุวัจน์ สองเมือง. (2556). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 5(1), 97–104.

จารุวัจน์ สองเมือง. (2558). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 26(2), 1–15.

ธรัช อารีราษฎร. (2562). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 6(1), 175–183.

มะรอนิง สาแลมิง และคณะ. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาแบบบูรณาการเทคโน โลยีสารสนเทศเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้เรียนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารอัล-ฮิกมะฮ์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 8(16), 87–102.

วิชุดา เอี่ยมน้อย. (2560). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์โดยใช้กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(2), 207–219.

ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2557). แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2557–2559). กระทรวงศึกษาธิการ.

สุวิทย์ มูลคำ. (2547). กลยุทธ์การสอนคิดสร้างสรรค์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ภาพพิมพ์.

อัครเดช นีละโยธิน. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดแก้ปัญหาอนาคตสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(3), 124–136