บทความวิจัย การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาโดยใช้กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตตามแนวคิดของทอแรนซ์และเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม

ผู้แต่ง

  • ซัยฟุดดีน แยนา คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, ยะลา, ประเทศไทย
  • ฮูซีน ฮาซาณัณฑ์ คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, ยะลา, ประเทศไทย
  • อิบบรอเฮง อาลฮูเซน คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, ยะลา, ประเทศไทย
  • อับดุลเลาะ เจะมะ โรงเรียนดารุลอูโลมนิบงบารู, ยะลา, ประเทศไทย
  • นูรยัสมินทร์ สหสันติวรกุล คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, จังหวัดยะลา, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษา, กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคต, เทคโนโลยีสารสนเทศ, ความคิด สร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม

บทคัดย่อ

This research aimed to: (1) develop and examine the effectiveness of an Islamic studies instructional activity model using the Future Problem Solving process based on Torrance’s concept and information technology to enhance innovative creative thinking; (2) study the level of innovative creative thinking among Grade 12 students; and (3) investigate students’ satisfaction toward the instructional activity model. The sample consisted of 25 Grade 12 students from Darul Ulum Nibong Baru Secondary School, selected through purposive sampling. The research instruments included: (1) the developed Islamic studies instructional activity model comprising five stages: (1) engagement, (2) exploration and discovery, (3) analysis and problem solving, (4) creation and presentation, and (5) evaluation and improvement; (2) an innovative creative thinking assessment form; and (3) a satisfaction questionnaire.

The results revealed that: (1) the developed instructional activity model achieved an efficiency of 82.56/84.80 (E1/E2), meeting the established 80/80 criterion, and its overall appropriateness was at the highest level (x̄ = 4.63, S.D. = 0.49); (2) the overall level of students’ innovative creative thinking was high (x̄ = 4.47, S.D. = 0.51), with fluency scoring the highest (x̄ = 4.68, S.D. = 0.48), followed by elaboration (x̄ = 4.48, S.D. = 0.51), originality (x̄ = 4.40, S.D. = 0.50), and flexibility (x̄ = 4.32, S.D. = 0.56); and (3) students’ overall satisfaction with the instructional activity model was at the highest level (x̄ = 4.64, S.D. = 0.41), with overall satisfaction ranking highest (x̄ = 4.75, S.D. = 0.34), followed by the use of information technology in learning (x̄ = 4.70, S.D. = 0.38), and the instructional activity model (x̄ = 4.62, S.D. = 0.42).

เอกสารอ้างอิง

Ahmad, M., Obaidullah, A. Z., & Khan, M. N. (2019). The effect of Islamic education learning model based on contextual teaching and learning on student critical thinking. Journal of Islamic Education, 7(2), 185–204.

Al-Zahrani, A. M. (2015). From passive to active: The impact of the flipped classroom through social learning platforms on higher education students' creative thinking. British Journal of Educational Technology, 46(6), 1133–1148.

Hamzah, M. A., Zahidi, A. M., & Muhammad, A. H. (2017). The impact of technology on Islamic education. Journal of Islamic Studies and Culture, 5(1), 79–88.

Lubis, M. A., Maimun, A., & Nasution, A. K. P. (2020). Enhancing students' creativity in Islamic education with ICT. International Journal of Islamic Education Research, 4(2), 22–39.

Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. Prentice-Hall.

World Economic Forum. (2018). The future of jobs report 2018. World Economic Forum.

Zainudin, M., & Ahamad, F. (2018). Teaching and learning Islamic education through brainstorming techniques. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 8(4), 56–64.

จารุวัจน์ สองเมือง. (2556). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 5(1), 97–104.

จารุวัจน์ สองเมือง. (2558). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 26(2), 1–15.

ธรัช อารีราษฎร. (2562). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 6(1), 175–183.

มะรอนิง สาแลมิง และคณะ. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้อิสลามศึกษาแบบบูรณาการเทคโน โลยีสารสนเทศเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้เรียนในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารอัล-ฮิกมะฮ์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 8(16), 87–102.

วิชุดา เอี่ยมน้อย. (2560). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์โดยใช้กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 11(2), 207–219.

ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2557). แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2557–2559). กระทรวงศึกษาธิการ.

สุวิทย์ มูลคำ. (2547). กลยุทธ์การสอนคิดสร้างสรรค์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ภาพพิมพ์.

อัครเดช นีละโยธิน. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดแก้ปัญหาอนาคตสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(3), 124–136

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29