การจัดการธุรกิจชุมชนสินค้าอาหารทะเลแปรรูปตำบลรูสะมิแล อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี

ผู้แต่ง

  • นันทพล มณีโชติ นักศึกษาระดับปริญญาโท (การบริหารสังคม) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
  • วันพิชิต ศรีสุข คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

คำสำคัญ:

การจัดการ, ธุรกิจชุมชน, อาหารทะเลแปรรูป

บทคัดย่อ

           การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย 1) เพื่อศึกษาศักยภาพในการจัดการธุรกิจชุมชนสินค้าทะเลแปรรูปตำบลรูสะมิแล และ 2) เพื่อสร้างแนวทางในการจัดการธุรกิจชุมชนสินค้าอาหารทะเลแปรรูปในตำบลรูสะมิแล เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการระดมสมอง ซึ่งกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ชาวประมงพื้นบ้าน และสมาชิกในครัวเรือนที่ดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจต่อเนื่องจากการทำประมง จำนวน 10 ครัวเรือน ผลการวิจัย พบว่า ชุมชนมีศักยภาพการจัดการธุรกิจชุมชนสินค้าอาหารทะเลแปรรูป เพราะมีทรัพยากรทางทะเล ซึ่งเป็นทรัพยากรทางธรรมชาติสามารถเข้าถึงได้ทุกคนอย่างเท่าเทียม มีประสบการณ์และความสามารถในการทำการประมง จุดอ่อนคือ ชาวประมงพื้นบ้านส่วนใหญ่เป็นผู้มีรายได้น้อย ต้องพึ่งพาเงินทุนจากภายนอก ผลผลิตคุณภาพต่ำอันเนื่องมาจากกระบวนการผลิตที่ไม่ถูกสุขอนามัย

           แนวทางการจัดการธุรกิจชุมชนอาหารทะเลแปรรูปตำบลรูสะมิแล นอกจากจะต้องดำเนินการเป็นการภายในของสมาชิกในชุมชนแล้ว จำเป็นจะต้องสร้างความร่วมมือ หรือเชื่อมประสานการดำเนินงานกับภาคีเครือข่ายต่าง ๆ ด้วย เนื่องจากสภาพของกลุ่มยังมีข้อจำกัดอยู่เป็นจำนวนมาก

เอกสารอ้างอิง

ชุลีพร มาสเนตร และคณะ. (2555). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการประกอบธุรกิจอาหารทะเลแปรรูปพื้นบ้าน

ของผู้ประกอบการในอำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 4(3), 94-107.

ชัยวัฒน์ โซวเจริญสุข. (2562). แนวโน้มธุรกิจอุตสาหกรรม ปี 2562-2564: อุตสาหกรรมอาหารทะเลแปรรูป.

สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2565 จากhttps://www.krungsri.com/th/research/ industry/

industry-outlook/Food-Beverage/Processed-Seafood/IO/io-frocessed- seafood-20-th

ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ และพิทยา ว่องกุล. (บรรณาธิการ). (2550). วิสาหกิจชุมชน: กลไกเศรษฐกิจฐานราก.

เศรษฐศาสตร์การเมือง (เพื่อชุมชน). พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร.

ณัฐศักดิ์ ฤทธิ์เดช และแสงจิตต์ ไต่แสง. (2565). กลยุทธ์การจัดการธุรกิจชุมชนให้ประสบความสำเร็จในจังหวัด

พระนครศรีอยุธยา. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 51-64.

ธัญญะ ฉุยโรจน์ธรรม. (2564). แนวทางการแก้ปัญหาในการใช้เครื่องมือประมงผิดกฎหมายด้วยเทคโนโลยีการ

สื่อสารแบบมีส่วนร่วม กรณีศึกษาชุมชนประมงท้องถิ่นในพื้นที่อ่าวปัตตานี. (รายงานการศึกษาส่วน

บุคคล). กรุงเทพฯ: สถาบันเกษตราธิการ สำนักปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

นัทที ขจรกิตติยา. (2550). การจัดการธุรกิจชุมชน: แนวทางสู่ความสำเร็จ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 2(2), 150-162.

พงศ์กรณ์ ทิพย์ปัญญา และวีรวิชญ์ ปิยนนทศิลป์. (2561). การพัฒนาการบริหารจัดการธุรกิจเชิงสุขภาพ

อย่างยั่งยืน. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 7(1), 209-309

รักเกียรติ หงส์ทอง และคณะ. (2564). รูปแบบการจัดการธุรกิจอาหารทะเลแปรรูปพื้นบ้านและประสิทธิผล

การดำเนินงานของผู้ประกอบการในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป), 23(1), 182-196.

วารุณี ณ นคร (2563). การเข้าถึงสิทธิชุมชนของชุมชนประมงพื้นบ้านอ่าวปัตตานี. วารสารหาดใหญ่วิชาการ,

(2), 333-351

วิทยา ด่านธำรงกุล. (2561). บริหารธุรกิจความสำเร็จและความยั่งยืนบนการสร้างคุณค่า. กรุงเทพฯ:

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สกุล วงษ์กาฬสินธุ์, ลือชัย วงษ์ทอง และกิจฐเชต ไกรวาส. (2563). การจัดการธุรกิจชุมชนต้นแบบในจังหวัด

นครราชสีมา. ชุมชนวิจัย, 14(2), 255 – 265

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน. (2563). แนวทางการจัดการธุรกิจชุมชน บ้านแม่ขี้มูก อำเภอแม่แจ่ม จังหวัด

เชียงใหม่. วารสารบริหารธุรกิจและศิลปะศาสตร์ ราชมงคลล้านนา, 9(2), 17-26.

สำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจังหวัดปัตตานี. (2567). แผนบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติ

และสิ่งแวดล้อมระดับจังหวัด ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 - 2570). ปัตตานี: อัดสำเนา

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-06-28