THE PROCESS OF PERCEPTION OF THE NEW GENERATION OF YOUTH TOWARDS SONGKRAN TRADITION IN NONG KHAI PROVINCE
Main Article Content
Abstract
Abstract
This research article aims to: (1) examine the current state of young people’s perceptions of the Songkran cultural tradition in Nong Khai Province; (2) develop the process of perception among the younger generation toward the Songkran tradition for the purpose of cultural preservation; and (3) disseminate the perception process among young people to support the preservation of the Songkran tradition in Nong Khai Province. This study employed a qualitative research approach, utilizing field research combined with a community participatory research approach. Data were collected from 30 key informants, including monks, community leaders, local scholars, and youths involved in traditional cultural activities. In addition, focus group discussions were conducted with nine participants. The research instruments included document analysis, in-depth interviews, field observations, and focus group discussions. Data were analyzed using content analysis and presented through analytical descriptive methods.
The findings revealed that young people in Nong Khai Province perceive the Songkran tradition through a blended perspective, combining an understanding of traditional cultural values such as merit-making and almsgiving, bathing Buddha images, and paying respect to elders through the water-pouring ritual with the enjoyment associated with water-splashing activities and the influence of social media. The perception process among youths is shaped through learning from multiple sources, including families, communities, temples, educational institutions, and digital media. Participation in traditional activities helps enhance understanding, attitudes, and awareness of the cultural significance of the tradition. Furthermore, the transmission of knowledge occurs through cooperation among families, communities, temples, educational institutions, and relevant organizations. This collaborative effort encourages youth participation in preserving and continuing the local Songkran tradition in a sustainable manner.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
สงวนสิทธิ์โดย วารสารศึกษิตาลัย วัดศรีสุมังคล์
เลขที่ 962 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
โทร. 086-8894578
E-mail : Sjmcunk@gmail.com
Website :https://so01.tci-thaijo.org/index.php/SJ
References
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม. (2564). ประเพณีสงกรานต์. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ในพระบรมราชูปถัมภ์.
กระทรวงการต่างประเทศ. (2566). “สงกรานต์ในประเทศไทย” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ขององค์การยูเนสโก. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/GFrRI
กระทรวงวัฒนธรรม. (2554). ประเพณีสงกรานต์. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กานต์นรี สุทธิ. (2564). การรับรู้และความสนใจของเยาวชนในการทำกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ธีระวัฒน์ แสนคำ. (2559). บุญเดือนห้า-สงกรานต์ ในลาวและอีสานโดนสังเขป. ใน พิพัฒน์ กระแจะจันทร์ (บรรณาธิการ), สาดน้ำสงกรานต์ วัฒนธรรมร่วมรากเอเชีย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
นงลักษณ์ เพ็งดิษฐ์. (2551). การวิจัยแบบมีส่วนร่วมของเครือข่ายวัฒนธรรมและชุมชนในการบริหารจัดการวัฒนธรรม กรณีศึกษาแห่ธงสงกรานต์. นครปฐม : สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดนครปฐม กระทรวงวัฒนธรรม.
บุศย์สราลี บุตรอามาตย์. (2564). ความตระหนักทางวัฒนธรรมผ่านการอ่านและการเขียนพรรณนาของนักเรียนร่วมกับการเรียนรู้โดยใช้ศิลปะเป็นฐาน. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินทางการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พระครูวิจิตรธรรมาทร (เรียน ติสฺสวํโส). (2558). ศึกษาบทบาทวัดกับการสืบสานประเพณีสงกรานต์ กรณีศึกษา วัดในเขตอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 2(1), 135-142.
พระครูสุจิณเขมคุณ เขมาภิรโต (ฤทธิ์แคล้ว). (2561). ศึกษาคุณค่าประเพณีสงกรานต์ที่มีต่อชุมชน กรณีศึกษาชุมชนบ้านใหม่สุขเกษม อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2552). พระราชพิธีสิบสองเดือน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ศิลปาบรรณาคาร.
พระมหาชนะชัย ภูริวฑฺฒโก (ศรีภูมาตย์). (2560). ศึกษาประเพณีสงกรานต์ กรณีศึกษาคุณค่าของประเพณีการสมโภชและสรงน้ำหลวงพ่อพระใสที่มีต่อชุมชนในเขตเทศบาลเมืองหนองคาย. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สวนีย์ ภิรมย์ไกรภักดิ์ และคณะ. (2559). รูปแบบการเรียนตระหนักรู้ตนเองด้านความรับผิดชอบของเด็กด้อยโอกาสโดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 50 จังหวัดขอนแก่น. วารสารการศึกษาและการพัฒนาสังคม, 12(1), 69-79.
สาวลักษณ์ ทรงสงวน. (2540). การรับรู้ทบบาทของคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม ศึกษาจากองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุพัตรา จึงตระกูล และสถาพร มงคลศรีสวัสดิ์. (2562). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บนต้นทุนทางวัฒนธรรม กรณีศึกษา: โฮมมูนมังเมืองขอนแก่น ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(1), 45
สุเมธ เมธาวิทยากุล. (2532). สังกัปพิธีกรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.-54.