BASIC INFORMATION AND COMMUNICATION TECHNOLOGY COMPETENCY OF PRIVATE COMPANY EMPLOYEES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This research aimed to: 1) examine the level of basic information and communication technology (ICT) competency among employees of private companies; and 2) compare such competency according to gender, age, educational level, job position, and length of employment. This study employed a quantitative research design. The sample consisted of 400 employees of private companies selected through convenience sampling. The research instrument was a questionnaire on basic ICT competency. Its content validity was verified, with Item-Objective Congruence (IOC) indices ranging from 0.67 to 1.00, and its reliability coefficient was 0.98. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, as well as inferential statistics consisting of one-way analysis of variance (ANOVA) and Scheffé’s method for pairwise comparisons.
The findings revealed that the employees’ overall basic ICT competency was at a high level (x̄ = 4.30, S.D. = 0.48). Among the individual dimensions, behavioral dispositions and positive attitudes toward the use of ICT in work had the highest mean score (x̄ = 4.39, S.D. = 0.57), followed by the ethical and secure use of ICT and information (x̄ = 4.35, S.D. = 0.58), and motivation to apply ICT to improve work efficiency (x̄ = 4.35, S.D. = 0.54), respectively. Comparisons based on personal factors indicated that employees differing in gender, age, job position, and length of employment had significantly different levels of basic ICT competency at the .05 level, whereas no statistically significant difference was found according to educational level. The findings suggest that continuous development of employees’ ICT competency can enhance work performance and strengthen organizational competitiveness in the digital era.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
สงวนสิทธิ์โดย วารสารศึกษิตาลัย วัดศรีสุมังคล์
เลขที่ 962 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
โทร. 086-8894578
E-mail : Sjmcunk@gmail.com
Website :https://so01.tci-thaijo.org/index.php/SJ
References
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2564). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพมหานคร : สํานักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
พิทักษ์ แก้วสืบ. (2560). สมรรถนะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของครูในสถานศึกษา สังกัดเทศบาลเมืองพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ภาวิน ชินชะโชติ. (2567). สมรรถนะการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัลของพนักงานบริษัท ฟังก์ชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน). วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 122–131.
มณฑณ์ญภัฏ อรรคฮาด. (2557). สมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. ใน วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศิวพร ศรีมังคละ. (2561). สมรรถนะด้านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารพื้นฐานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Boyatzis, R. E. (1982). The competent manager: A model for effective performance. John Wiley & Sons.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14. เข้าถึงได้จาก https://doi.org/10.1037/h0034092.
OECD. (2019). OECD skills outlook 2019: Thriving in a digital world. OECD Publishing. เข้าถึงได้จาก https://doi.org/10.1787/df80bc12-en.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
UNESCO. (2018). UNESCO ICT competency framework for teachers (Version 3). UNESCO.
