การเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนของการปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบอินทรีย์และเกษตรปลอดภัยในจังหวัดเชียงราย

ธนพร จนาพิระกนิฎฐ์; ปวีณา ลี้ตระกูล; กษิดิศ ใจผาวัง; วิรุณสิริ  ใจมา

ผู้แต่ง

ธนพร จนาพิระกนิฎฐ์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
ปวีณา ลี้ตระกูล คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
กษิดิศ ใจผาวัง คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย
วิรุณสิริ ใจมา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

คำสำคัญ:

ข้าวเหนียวเขี้ยวงู, ต้นทุน, ผลตอบแทน, เกษตรอินทรีย์, เกษตรปลอดภัย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนของการปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบอินทรีย์และแบบเกษตรปลอดภัย GAP ของเกษตรกรในจังหวัดเชียงราย การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา และทำการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกรณีศึกษา (Case study) จากเกษตรกรที่เข้าร่วมในโครงการวิจัย โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากเกษตรกรในอำเภอพาน ซึ่งปลูกแบบอินทรีย์ จำนวน 10 ราย และเกษตรกรในอำเภอแม่จัน ซึ่งปลูกแบบเกษตรปลอดภัย GAP จำนวน 10 ราย นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และค่าร้อยละ ผลการศึกษาพบว่า ต้นทุนการปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบอินทรีย์ สูงกว่าแบบเกษตรปลอดภัย GAP เพียงเล็กน้อย แต่ผลตอบแทนจากการขายข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบอินทรีย์ สูงกว่าเกษตรปลอดภัย GAP เนื่องมาจากราคาขายที่สูงกว่า จึงทำให้เกษตรกรที่ปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบอินทรีย์ ได้รับกำไรสุทธิเฉลี่ย 27,280.84 บาทต่อไร่ ในขณะที่การปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบเกษตรปลอดภัย GAP ได้รับกำไรสุทธิเฉลี่ย 21,835.60 บาทต่อไร่ ส่งผลให้การปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบอินทรีย์ มีอัตรากำไรสุทธิต่อยอดขายสูงกว่าการปลูกข้าวเหนียวเขี้ยวงู 8974 แบบเกษตรปลอดภัย GAP

เอกสารอ้างอิง

กังสดาล กนกหงษ์, นฤเบศร์ รัตนวัน และ ปภพ จี้รัตน์. (2561). การยอมรับวิธีการปลูกพืชภายใต้มาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีและเหมาะสม (GAP) ของเกษตรกร ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงม่อนเงาะ อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 36(1), 75-84.

เก นันทะเสน และวราภรณ์ นันทะเสน. (2563). การเปรียบเทียบต้นทุนสุขภาพและต้นทุนและผลตอบแทนการปลูกข้าวโดยใช้สารเคมีและแบบอินทรีย์ของเกษตรกรผู้ปลูกข้าวในเขตจังหวัดพะเยา. MFU Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 9(1), 19-37.

จุฑาทิพย์ สองเมือง, สุทธิ ชัยพฤกษ์ และ สัญจิตา อรชุนเลิศไมตรี. (2551). การเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวอินทรีย์และข้าวใช้สารเคมีของเกษตรกรในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี (รายงานการวิจัย). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ชาลิสา สุวรรณกิจ และกนกเนตร เปรมปรี. (2559). การเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนระหว่างการปลูกข้าวเกษตรอินทรีย์กับเกษตรเคมี. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(2), 519-526.

พิรานันท์ ยาวิชัย, จุฑามาศ วงษ์แก้ว, ฐิติมา ทรงคำ และ ธีราลักษณ์ สัจจะวาที. (2561). ต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวพันธุ์ กข15 ของเกษตรกรในเขต หมู่บ้านโป่งศรีนคร ตำบลโรงช้าง อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 10(1), 7-24.

เพชรี ขุมทรัพย์. (2554). วิเคราะห์งบการเงิน: หลักและการประยุกต์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ยรรยง ธรรมธัชอารี.(2550). กำไรเพิ่ม ธุรกิจรอด ลดต้นทุน (อย่างต่อเนื่อง). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.

วรรณี เตโชโยธิน, สมชาย สุภัทรกุล และ มนวิกา ผดุงสิทธิ์. (2558). การบริการต้นทุน. กรุงเทพฯ: ฟิสิกส์เซ็นเตอร์.

วรัทยา ไผ่พุทธ. (2553). การประเมินความเต็มใจที่จะจ่ายของผู้บริโภคสำหรับสินค้าที่เป็นสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ไทย. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

วันธะนา สานุสิทธิ์. (2553). การวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนเชิงเปรียบเทียบของการปลูกข้าวโดยใช้สารเคมีและสารชีวภาพ ของเกษตรกรผู้ปลูกข้าว ตำบลไร่อ้อย อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ (รายงานการวิจัย). อุตรดิตถ์: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

ศณัทชา ธีระชุนห์, ฐิติมา บูรณวงศ์ และ เมธาวัตร ภูธรภักดี. (2561). การเปรียบเทียบการรับรู้คุณภาพและความตั้งใจซื้อเครื่องถมเมืองนครตามระดับการรู้จักสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของผู้บริโภคชาวไทย. วารสารปาริชาติ, 31(3), 167-177.

สุพรรษา ไวอติวัฒน์ และกุสุมา ดำพิทักษ์. (2562). การเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนของการปลูกข้าวแบบเกษตรอินทรีย์กับเกษตรเคมี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 9(1), 251-263.

สุรีย์พร จารุวัสตร์. (2542). การบัญชีต้นทุน. กรุงเทพฯ: คณะบัญชี มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.

สืบพงษ์ พงษ์สวัสดิ์. (2553). สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์กับผู้ประกอบการ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 4(1), 5-14.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. (2563). ข้าวนาปี: เนื้อที่เพาะปลูก ผลผลิต และผลผลิตต่อไร่ ปีเพาะปลูก 2562/63 ที่ความชื้น 15 %. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2564, จาก ข้อมูลการผลิตสินค้าเกษตร สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร เว็บไซต์: http://www.oae.go.th/assets/portals/1/fileups/prcaidata/files/ How%20to%20plant%20major%20rice%2062.pdf

อรกช เก็จพิรุฬห์. (2556). การเปรียบเทียบโครงสร้างต้นทุนและผลตอบแทนทางเศรษฐกิจของการปลูกข้าวแบบเกษตรเคมีและเกษตรอินทรีย์: กรณีศึกษา ตำบลหนองโสน อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร. แก่นเกษตร, 41(2), 171-180.

อินทิรา มูลศาสตร์. (2547). การเปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนจากการผลิตข้าวขาวดอกมะลิ 105 โดยวิธีการผลิตแบบข้าวทั่วไป และแบบข้าวอินทรีย์ ในจังหวัดสุรินทร์ ปีการเพาะปลูก 2545/2546. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Adhikari, R. K. (2011). Economics of organic rice production. Journal of Agriculture and Environment, 12, 97-103.

Ben-Chendo, G. N., Lawal, N., & Osuji, M. N. (2017). Cost and returns of paddy rice production in Kaduna State. European Journal of Agriculture and forestry Research, 5(3), 41-48.

Horngren, C. T., Datar, S. M., Foster, G., Rajan, M., and Ittner, C. (2009). Cost Accounting: A Managerial Emphasis (13th ed.). USA: Pearson Higher Education.

Vanderbeck, E. J. (2013). Principles of cost accounting. Mason, OH: South-Western Publishing.