การพัฒนาตัวชี้วัดเกษตรกรผู้เลี้ยงปลาสลิดสู่ผู้ประกอบการ 4.0
摘要
การวิจัยนี้เพื่อสำรวจข้อมูลทั่วไป พัฒนาตัวชี้วัด และหาแนวทางพัฒนาผู้เลี้ยงปลาสลิด
สู่ผู้ประกอบการ 4.0 ประชากร ได้แก่ ผู้เลี้ยงตามรายชื่อชมรมอนุรักษ์ปลาสลิดบางบ่อ สำนักงาน
ประมง และผู้เลี้ยงทั่วไปในอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ รวม 30 ราย โดยใช้แบบสอบถาม
สัมภาษณ์ สำรวจ สัมมนาและอภิปรายกลุ่ม ผลวิจัยสรุปดังนี้
กลุ่มตัวอย่างเพศหญิงมากกว่าชาย อายุ 51 - 60 ปี เหตุผลที่เลี้ยงคือ สืบทอดอาชีพบรรพบุรุษ
ทำมาแล้วกว่า 30 ปี เงินลงทุนเบื้องต้น 150,000 - 200,000 บาท เลี้ยงในที่ดินของตน/ครอบครัว
ที่เหลือเช่า เป็นธุรกิจครอบครัว ใช้แรงงานภายในและภายนอก ปัญหาสำคัญคือ คุณภาพน้ำ และ
เพาะพันธุ์ลูกปลา
ผลวิเคราะห์ ตัวชี้วัดมี 7 ด้าน ได้แก่ ความรู้ในเรื่องที่ทำอยู่ มีข้อมูลประกอบการตัดสินใจ
มีการบริหารจัดการผลผลิตและตลาด ตระหนักถึงคุณภาพของสินค้าและความปลอดภัยของ
ผู้บริโภค รับผิดชอบต่อสังคม ภูมิใจในความเป็นผู้เลี้ยงปลาสลิด และเครือข่าย รวม 28 ตัวชี้วัด
พบว่า ไม่มีเกษตรกรระดับ 4.0 ทุกด้าน แต่สามารถพัฒนาจาก 3.0 เป็น 4.0 จำนวน 5 ราย และ
2.0 เป็น 3.0 จำนวน 10 ราย
参考
ตัวชี้วัด. กรุงเทพมหานคร: สำนักปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
เกียรติชัย เวษฎาพันธุ์. (มกราคม 2533). การวิเคราะห์ขนาดฟาร์มปลาสลิดกับต้นทุนและผลตอบแทนใน
จังหวัดสมุทรปราการ ปี 2530. รายงานผลการวิจัยในการประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์ ที่ 28 29-31 มกราคม 2533 หน้า 519-528.
ชุติระ ระบอบ และคณะ. (กรกฎาคม-ธันวาคม 2558). การพัฒนาสู่อาชีพอิสระของประชาชนในจังหวัด
สมุทรปราการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารธุรกิจปริทัศน์ 7 (2) หน้า 55-70.
รุ้งตะวัน ห้องตระกูล. (2532). การวิเคราะห์เศรษฐกิจการผลิตปลาสลิดในจังหวัดสมุทรปราการ ปี
2530/2531 วิทยานิพนธ์ปริญญาโท มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุทิศา รัตนวิชา. (2550). การผลิตและการตลาดปลาสลิดของสมาชิกสหกรณ์ผู้เลี้ยงปลาสลิดแพรกหนาม
แดง จำกัด. สมุทรปราการ: มหาวิทยาลัยเกริก.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2552). คู่มือการประเมินผลการปฏิบัติราชการ: แนวทาง
การกำหนดตัวชี้วัดและค่าเป้าหมาย. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
##submission.downloads##
已出版
##submission.howToCite##
期
栏目
##submission.license##
All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.
The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.
