การวิเคราะห์สหสัมพันธ์คาโนนิคอลระหว่างข้อมูลของนักท่องเที่ยวเอเชีย ยุโรป และอเมริกากับการใช้จ่ายเพื่อการท่องเที่ยวในประเทศไทย

作者

  • ปฤณพร บุญรังษี Department of Service Industry and language Innovation. Faculty of Liberal Arts and Science, Kasetsart University, Kamphaeng Saen Campus
  • ประสพชัย พสุนนท์ Department of Service Industry and language Innovation. Faculty of Liberal Arts and Science, Kasetsart University, Kamphaeng Saen Campus

关键词:

รายได้การท่องเที่ยว, นักท่องเที่ยว, สหสัมพันธ์คาโนนิคอล

摘要

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลของนักท่องเที่ยวเอเชีย ยุโรป และอเมริกา กับการใช้จ่ายเพื่อการท่องเที่ยวในประเทศไทย โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์สหสัมพันธ์คาโนนิคอล ข้อมูลที่ใช้ คือ สถิติของจำนวนนักท่องเที่ยวเอเชีย ยุโรป และอเมริกา ที่เข้าประเทศ จำนวนเข้าพักโดยเฉลี่ยต่อวัน จำนวนรายจ่ายต่อคน และค่าใช้จ่ายด้านช้อปปิ้ง ด้านที่พัก และด้านอาหารและเครื่องดื่ม ตั้งแต่เดือนมกราคม - เดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2561

ผลการวิจัยพบว่าสหสัมพันธ์คาโนนิคอลระหว่างข้อมูลนักท่องเที่ยวชาวเอเชีย กับการใช้จ่ายรายด้าน มีค่า  เท่ากับ 0.990 โดยภาพรวมสามารถอธิบายการใช้จ่ายรายด้านได้ในระดับสูงมาก (ร้อยละ 99.02) ในส่วนสหสัมพันธ์คาโนนิคอลระหว่างข้อมูลนักท่องเที่ยวยุโรป และอเมริกา กับการใช้จ่ายรายด้าน มีค่า  เท่ากับ 0.998 โดยภาพรวมสามารถอธิบายข้อมูลการใช้จ่ายรายด้านได้ในระดับสูงมาก (ร้อยละ 99.80) เช่นเดียวกัน จากข้อมูลทางสถิติทำให้เห็นความเชื่อมโยงกันของปัจจัยที่ก่อให้เกิดการใช้จ่ายเพื่อการท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ และสามารถพัฒนาเป็นนโยบายด้านการท่องเที่ยวได้

参考

กวิน วงศ์ลีดี, สกุล จริยาแจ่มสิทธิ, และ โอปอ พงษ์พาณิช สุรารักษ์. (2554). ความพึงพอใจด้านปัจจัยการตลาดที่ทำให้นักท่องเที่ยวชาวอเมริกันตัดสินใจที่กลับมาเที่ยวประเทศไทยอีกครั้ง. วารสารวิจัยและพัฒนา ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา,3(1), 1-58.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). สถิตินักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าประเทศไทย ปี 2561. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2562, เว็บไซต์: https://www.mots.go.th/more_news.php?cid=502&filename=index

รัฐนันท์ พงศ์วิริทธิ์ธร, ภาคภูมิ ภัควิภาส, และ เบญญาภา กันทะวงศ์. (2559). พฤติกรรมและส่วนประสมทางการตลาดที่มีต่อการท่องเที่ยววิถีไทยของนักท่องเที่ยวต่างประเทศเพื่อเป็นแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในเขตภาคเหนือของประเทศไทย.วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยนเรศวร, 9(3), 127-139.

ลี่เหมย หลี่. (2561). ทัศนคติของชาวไทยที่มีต่อภาพลักษณ์ของนักท่องเที่ยวชาวจีน. รวมงานวิชาการมหาวิทยาลัยกรุงเทพ (BU RESEARCH), 1-97. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2562, เว็บไซต์: http://dspace.bu.ac.th/handle/123456789/3826

วุฒิ สุขเจริญ. (2558). แนวทางการออกแบบรายการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวจีนโดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบร่วม, วารสารปัญญาภิวัฒน์, 7(พิเศษ), 52-62.

สำนักนายกรัฐมนตรี. (2561). บทสรุปผู้บริหารผลงานรัฐบาลปีที่ 4 พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี (12 กันยายน 2560 - 12 กันยายน 2561). สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2562, เว็บไซต์: http://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/2019/20190312-thaiexecutivereport2561.pdf.

อัครพงศ์ อั้นทอง. (2558). ความยืดหยุ่นของอุปสงค์การท่องเที่ยวไทยในระยะยาวของนักท่องเที่ยวอาเซียน. วารสารเศรษฐศาสตร์ประยุกต์, 22(2), 77-101.

แอน โครนีเวล . (2555). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวต่างชาติในการใช้บริการโรงแรมในเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 1-96. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2562, เว็บไซต์: http://cmuir.cmu.ac.th/bitstream/6653943832/11444/2/econ30555ag_abs.pdf

##submission.downloads##

已出版

2023-12-26

##submission.howToCite##

บุญรังษี ป. ., & พสุนนท์ ป. . (2023). การวิเคราะห์สหสัมพันธ์คาโนนิคอลระหว่างข้อมูลของนักท่องเที่ยวเอเชีย ยุโรป และอเมริกากับการใช้จ่ายเพื่อการท่องเที่ยวในประเทศไทย. Business Administration and Management Journal Review, 15(2), 116–128. 取读于 从 https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/226370

期

卷 15 编号 2 (2023): July – December

栏目

Research Articles

##submission.license##

##submission.copyrightStatement##

##submission.license.cc.by-nc-nd4.footer##

All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.

The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.