ปัจจัยผลักดันและปัจจัยดึงดูดของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่เดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย

作者

  • อุษณีย์ วัชรไพศาลกุล Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • จุฑามาศ น้ำทิพย์สีทอง Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • ภาสพล อังชีวานนท์ Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • อมลวรรณ แก้วทิพย์ Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • ฐิติวรดา หาญพล Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • ปณิธิภา อะมุตะคุ Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • ปนัดดา ธระคำหาร Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University
  • วชิรวิทย์ แซ่ลี้ Faculty of Environmental Culture and Ecotourism, Srinakharinwirot University

关键词:

ปัจจัยผลักดัน , ปัจจัยดึงดูด , นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น

摘要

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมที่เป็นปัจจัยผลักดันของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นในการเดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย (2) เพื่อศึกษาส่วนประสมทางการตลาดที่เป็นปัจจัยดึงดูดของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นในการเดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย และ (3) เพื่อนำเสนอแนวทางในการวางแผนการตลาดทางการท่องเที่ยวของประเทศไทยให้เหมาะสมกับนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งเครื่องมือในการเก็บข้อมูลการวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสอบถามปลายปิด สำหรับกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 400 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างตามสะดวก (Convenience Sampling) และวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนา (Descriptive Statistic) ในการบรรยายลักษณะของข้อมูล และใช้สถิติเชิงทดสอบด้วยวิธีไค-สแควร์ (Chi-Square) ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยผลักดันที่สำคัญที่ทำให้นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่เดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย ได้แก่ สถานที่ท่องเที่ยวมีความสวยงาม มีวัฒนธรรมและประเพณีที่น่าสนใจ และปัจจัยดึงดูด ได้แก่ กิจกรรมการท่องเที่ยวที่หลากหลาย และราคา ค่าใช้จ่ายมีความเหมาะสม และจากการวิเคราะห์ทางสถิติพบว่า นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่มีอายุ สถานภาพ อาชีพที่แตกต่างกันจะมีปัจจัยผลักดันในการเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทยต่างกัน และยังพบว่า นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่มีอายุ การศึกษา สถานภาพ อาชีพ และรายได้ที่แตกต่างกันจะมีปัจจัยดึงดูดในการเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทยต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05  เว้น 

参考

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). จำนวนนักท่องเที่ยวระหว่างประเทศของไทย ปี 2561. สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2562, เว็บไซต์: https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=583

กฤษณพงค์ พูตระกูล. (2544). ความรู้ และพฤติกรรมของตำรวจกองปราบปรามในการประหยัดพลังงานไฟฟ้า. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.

กรุงเทพธุรกิจ. (2561). ททท. ปิ๊งไอเดียใหม่กระตุ้นเมืองรอง. กรุงเทพธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2561, เว็บไซต์: https://www.bangkokbiznews.com/pr/detail/52470.

ดวงดาว โยชิดะ, ชวลีย์ ณ ถลาง, สุทธินันทน์ พรหมสุวรรณ, และสหนนท์ ตั้งเบญจสิริกุล. (2561). ความคาดหวังและความพึงพอใจในการเดินทางท่องเที่ยวประเทศไทยของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวญี่ปุ่น. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 12(29), 127-137.

ดวงใจ กาญธีรานนท์, และสมบัติ กาญจนกิจ. (2556). แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวญี่ปุ่นกลุ่มสตรีวัยทำงาน. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 14(3), 172-185.

ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2556). การวางแผนและพัฒนาตลาดท่องเที่ยว. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2557). การวางแผนและพัฒนาตลาดท่องเที่ยว. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นิคม จารุมณี. (2535). การท่องเที่ยวและการจัดการอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร.

วินิจ วีรยางกูร. (2532). การจัดการอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

นภัสนันท์ ทองอินทร์. (2562). แนวทางการพัฒนาพื้นที่ท่องเที่ยวในอำเภอพระนครศรีอยุธยาเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 20(1), 33- 41.

สุรีย์ เข็มทอง. (2554). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการตลาดการท่องเที่ยวและการโรงแรม. เอกสารการสอนวิชาการจัดการการตลาดเพื่อการท่องเที่ยวและการโรงแรม หน่วยที่ 1. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุรีรัตน์ เตชาทวีวรรณ. (2545). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. เอกสารประกอบการสอนวิชาพฤติกรรมนักท่องเที่ยว.คณะวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา. (2552). คู่มือกระบวนการส่งเสริมด้านการท่องเที่ยวจังหวัดระนอง. กรุงเทพฯ: สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา.

อรจนา จันทรประยูร. (2555). ความแตกต่างระหว่างพฤติกรรมของนักท่องเที่ยว. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

อตุลย์ จาตุรงคกุล. (2543). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อุษณีย์ ผาสุข. (2557). การศึกษาภาพลักษณ์การท่องเที่ยวของประเทศไทยในมุมมองของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่น. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม, มหาวิทยาลัยพะเยา.

Kotler, P., and Armstrong, G. (1996). Principles of Marketing (7th ed.). Englewood: Prentice Hall.

Thaihotelbusiness. (2561). Tourism trend in Thailand. Retrieved October 3, 2019, website:https://1th.me/GpoFf

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rdEd.New York. Harper and Row Publications.

##submission.downloads##

已出版

2022-12-23

##submission.howToCite##

วัชรไพศาลกุล อ. ., น้ำทิพย์สีทอง จ. ., อังชีวานนท์ ภ. ., แก้วทิพย์ อ. ., หาญพล ฐ. ., อะมุตะคุ ป. ., ธระคำหาร ป. ., & แซ่ลี้ ว. . (2022). ปัจจัยผลักดันและปัจจัยดึงดูดของนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่เดินทางมาท่องเที่ยวในประเทศไทย . Business Administration and Management Journal Review, 14(2), 112–128. 取读于 从 https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/232145

期

卷 14 编号 2 (2022): July – December

栏目

Research Articles

##submission.license##

##submission.copyrightStatement##

##submission.license.cc.by-nc-nd4.footer##

All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.

The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.