การขยายตัวของการท่องเที่ยวไทยกับความสมดุลเชิงพื้นที่

บัณฑิต  ชัยวิชญชาติ

ผู้แต่ง

บัณฑิต ชัยวิชญชาติ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

การท่องเที่ยวไทย , ความสมดุลเชิงพื้นที่ของการท่องเที่ยว , อุปสงค์การท่องเที่ยวไทย , รายได้การท่องเที่ยวไทย

บทคัดย่อ

ในช่วงหนึ่งทศวรรษที่ผ่านมา การท่องเที่ยวไทยมีการขยายตัวอย่างต่อเนื่องทั้งด้านอุปสงค์ต่อการท่องเที่ยวไทยและรายได้จากการท่องเที่ยวแต่การขยายตัวที่เกิดขึ้นเฉพาะกรุงเทพมหานคร และ จังหวัดท่องเที่ยวหลักและปริมณฑล ด้วยเหตุนี้ บทความวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวัดระดับความสมดุลเชิงพื้นที่ของอุปสงค์ต่อการท่องเที่ยวไทยและรายได้การท่องเที่ยวด้วยสัมประสิทธิ์จีนี (Gini Coefficient) จากข้อมูลจำนวนผู้เยี่ยมเยือนและรายได้การท่องเที่ยว 77 จังหวัดตั้งแต่ปี 2552 ถึงปี 2561 ผลการศึกษา สรุปได้ว่า การขยายตัวของการท่องเที่ยวเกิดขึ้นโดยขาดความสมดุลเชิงพื้นที่ทั้งในด้านการกระจายของอุปสงค์ต่อการท่องเที่ยวไทยและด้านรายได้จากการท่องเที่ยว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มของผู้เยี่ยมเยือนชาวต่างชาติ ข้อเสนอแนะด้านนโยบาย คือ (1) การส่งเสริมค่าใช้จ่ายต่อครั้งของการท่องเที่ยวให้สูงขึ้น (2) การสร้างความเชื่อมโยงกับภาคการผลิตอื่นในประเทศให้มากขึ้น และ (3) การดำเนินมาตรการส่งเสริมการท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองที่ครอบคลุมองค์ประกอบของการท่องเที่ยว จะเป็นแนวทางที่สนับสนุนให้การขยายตัวของการท่องเที่ยวไทยเกิดความสมดุลเชิงพื้นที่ขึ้น

เอกสารอ้างอิง

บัณฑิต ชัยวิชญชาติ. (2560). โครงการจัดทำดัชนีฤดูกาลนักท่องเที่ยวต่างชาติ. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยเศรษฐศาสตร์ประยุกต์ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Bigovic, M. (2012). The Strength and Dynamics of the Seasonal Concentration in Montenegrin Tourism. Turizam, 6 (3), 102-112.

Brandano, M.G. (2014). Evaluation Tourism Externalities in Destinations: The case of Italy. Italy: Universita degli Studi di Sassari.

Chaivichayachat, B. (2018). Seasonality Tourism Index for Foreign Tourists in Thailand. Global and Stochastic Analysis, 5 (7), 213-224.

Cisneros-Martinez, J.D. (2006). A Measurement of Seasonal Concentration in Tourism. Spain: Universidad de Malaga.

Coshall, J., Charlesworth, R., & Page, S.J. (2015). Seasonality of Overseas Tourism Demand in Scotland: A Regional Analysis. Regional Studies, 49 (10), 1603-1620.

Duro, J.A. (2016) Seasonality of Hotel Demand in the Main Spanish Provinces: Measurements and Decomposition Exercises. Tourism Management, 52, 52-63.

Fernandez-Morales, A. (2003). Decomposing seasonal concentration. Annals of Tourism Research, 30 (4), 942-956.

Kaarmustafa, K., & Ulama, S. (2010). Measuring the Seasonality in Tourism with the Comparison of Different Methods. EuroMed Journal of Business, 5 (2), 191-213.

Lacher, R.G., & Nepal, S.K. (2013). The Changing Distribution of Global Tourism: Evidence from Gini Coefficients and Markov Matrixes. Tourism Analysis, 18, 133-144.

Lundtorp, S. (2001). Measuring tourism seasonality. In Baum, T. and Lundtorp, S. (Eds.), Seasonality in Tourism (pp.23-50). London: Pergamon Press.

Nadal, J.R., Font, A.R., & Rossello´, A.S. (2004). The economic determinants of seasonal patterns. Annals of Tourism Research, 31 (3), 697-711.

Schubert., D. (2009). Coping with Externalities in Tourism. Munich: Munich Personal RePEc Archive.

Woloszy, A., & Glowicka-Woloszyn, R. (2014). Seasonality of Expenditures of Polish Households on Organized Tourism and Its Determinants. European Journal of Tourism, Hospitality and Recreation, Special Issue, 257-277.