ปัญหาการปลูกหอมหัวใหญ่ของเกษตรกรทั่วไปกับเกษตรกรดีที่เหมาะสม (GAP) ในเขตตำบลดอนเปาและตำบลบ้านกาด อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่

作者

  • ธีราลักษณ์ สัจจะวาที International College for Interdisciplinary Studies and Facultyof Business Administration, Payap University
  • อัยย์ญาดา คารวรัตนพิเชฐ International College for Interdisciplinary Studies and Facultyof Business Administration, Payap University
  • รัตติกาล กันทาปวง International College for Interdisciplinary Studies and Facultyof Business Administration, Payap University

关键词:

ปัญหาจากการปลูกหอมหัวใหญ่ , เกษตรกรดีที่เหมาะสม (GAP) , พืชเศรษฐกิจ

摘要

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาของเกษตรกรทั่วไปผู้ปลูกหอมหัวใหญ่กับเกษตรกรที่ได้รับ เป็นเกษตรกรดีที่เหมาะสม (GAP) ในเขตตำบลดอนเปาและตำบลบ้านกาด อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ และเพื่อเปรียบเทียบระดับปัญหาของเกษตรกรทั้งสองกลุ่ม ประชากรของงานวิจัยมีจำนวน 710 คน คิดเป็นกลุ่มตัวอย่าง 256 คน โดยสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ การเก็บข้อมูลใช้วิธีผสมผสานด้วยการใช้แบบสอบถามโดยการสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ได้แก่ เชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานแบบ independent t-test

ปัญหาจากการปลูกหอมหัวใหญ่ 5 อันดับแรก ได้แก่  (1) การนำเข้าหอมหัวใหญ่จากต่างประเทศ (2) ราคาของเมล็ดพันธุ์มีราคาสูง (3) ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงสูง (4) ราคาวัสดุสิ้นเปลืองสูง (5) ปัญหาราคารับซื้อหอมหัวใหญ่ของพ่อค้าคนกลางที่ให้ราคาน้อย

ผลการเปรียบเทียบระดับของปัญหาของเกษตรกรทั้งสองกลุ่ม พบว่า ระดับปัญหาของเกษตรกรทั่วไปมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าระดับปัญหาของเกษตรกร GAP ใน 6 ประเด็นคือ  การจ่ายคืนชำระเงินกู้ ปัญหาแรงงานการเก็บเกี่ยว ราคาปุ๋ยเคมี ราคาค่ายากำจัดแมลงศัตรูพืช ราคาวัสดุสิ้นเปลือง และการนำเข้าหอมหัวใหญ่จากต่างประเทศ แสดงให้เห็นว่า เกษตรกร GAP ซึ่งเป็นผู้ผ่านการรับรองการเป็นเกษตรกรดีที่เหมาะสม สามารถแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้ดีกว่า ภาครัฐจึงควรส่งเสริมให้เกษตรกรทั่วไปปรับปรุงวิธีการผลิตตามแนวทางเกษตรกรดีที่เหมาะสมเพื่อสามารถาลดปัญหาดังกล่าวได้

参考

กรมวิชาการเกษตร. (2545). เกษตรกรดีที่เหมาะสมสำหรับหอมหัวใหญ่และหอมแบ่ง (Good Agricultural Practice GAP for Onion and Multiplier Onion). กรุงเทพฯ: กรมวิชาการเกษตร.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2555). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. พิมพ์ครั้งที่ 20. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

คณาภรณ์ กิตติคำ. (2544). การศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกหอมหัวใหญ่ของเกษตรกร จังหวัดเชียงใหม่ ปีการเพาะปลูก 2541/2542. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

เจษฎา มณีรัตน์. (2560). แนวทางการทำเกษตรดีที่เหมาะสม หรือ GAP ถึงเวลาที่เกษตรกรไทยต้องทำ. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2560, จาก Kaset Organic เว็บไซต์: http;//www.kasetoganic.com/ผักปลอดภัยใต้ระบบ-gap.html.

ไทยเกษตรศาสตร์. (2556) . การปลูกหอมหัวใหญ่. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2560, จาก ไทยเกษตรศาสตร์ เว็บไซต์http://www.thaikasetsart.com/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88/.

ไทยตำบล ดอท คอม. (2559). ข้อมูลตำบลดอนเปา อำเภอแม่วาง เชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 9 มกราคม 2560, จาก ไทยตำบล เว็บไซต์: http://www.thaitambon.com/tambon/502205.

นลินทิพย์ เพณี. (2560). การปฏิบัติการเกษตรที่ดี (GAP). สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2560, จากสำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ เว็บไซต์: http://www.acfs.go.th/news/docs/acfs_03-08-54-002.pdf.

นิเวศน์ เที่ยงใชย เป็นผู้ให้สัมภาษณ์ ธีราลักษณ์ สัจจะวาที เป็นผู้สัมภาษณ์ ที่ว่าการอำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2560

เบญจมาศ สัตยศักดิ์วงศา. (2528). ต้นทุนและรายได้จากการปลูกหอมหัวใหญ่ในภาคเหนือของประเทศไทย. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เปลวเทียน ไชยวงค์. นักวิชาการส่งเสริมการเกษตรปฏิบัติการ สำนักงานเกษตร อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่. (11 มกราคม 2560). สัมภาษณ์.

พรรณนิภา รอดวรรณะ. (2556). การบัญชีต้นทุน หลักและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พิรานันท์ ยาวิชัย, ฐิติมา ทรงคำ, จุฑามาศ วงษ์แก้ว, และธีราลักษณ์ สัจจะวาที. (2561). ต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวพันธุ์ กข15 ของเกษตรกรในเขตหมู่บ้านโป่งศรีนคร ตำบลโรงช้าง อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย. วารสารธุรกิจปริทัศน์,10(1), 7-24.

รังสรรค์ กันธิยะ. ประธานกลุ่มแม่วางเกษตรอินทรีย์. (11 มกราคม 2560). สัมภาษณ์.

วัชพร แก้วจันทร์ตา, จิรายุ จินดาหลวง และธีราลักษณ์ สัจจะวาที. (2560). ต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกกระเทียมของเกษตรกร ในหมู่ที่ 3 ตำบลศรีดงเย็น อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารลานนาวิชาการม, 3(2), 51-62.

สำนักงานพาณิชย์ จังหวัดเชียงใหม่. (2553). ศูนย์บริการข้อมูลการค้าการลงทุนจังหวัดเชียงใหม่: บทวิเคราะห์สถานการณ์หอมหัวใหญ่. สืบค้นเมื่อ 26 มกราคม 2560, จาก ระบบฐานข้อมูลการค้าการลงทุนจังหวัดเชียงใหม่ เว็บไซต์: http://tisc.feu.ac.th/input/file_upload/PDF%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%AB%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88_2010_12_17_01_02_03.pdf.

สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2555). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ: สามลดา.

องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกาด. (2560). สภาพทั่วไปและสภาพทางเศรษฐกิจและสังคม. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2560, จาก ระบบฐานข้อมูลองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกาด เว็บไซต์: http://www.bankad.go.th/index.php?_mod=datadetail.

อภิรักษณ์ หลักชัยกุล. (2558). หอมหัวใหญ่. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2560, จาก กรมส่งเสริมการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เว็บไซต์: http://ssnet.doae.go.th/wp-content/uploads/2015/04/017_onion.pdf .

##submission.downloads##

已出版

2022-12-23

##submission.howToCite##

สัจจะวาที ธ., คารวรัตนพิเชฐ อ. ., & กันทาปวง ร. . (2022). ปัญหาการปลูกหอมหัวใหญ่ของเกษตรกรทั่วไปกับเกษตรกรดีที่เหมาะสม (GAP) ในเขตตำบลดอนเปาและตำบลบ้านกาด อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่. Business Administration and Management Journal Review, 14(2), 169–188. 取读于 从 https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/240162

期

卷 14 编号 2 (2022): July – December

栏目

Research Articles

##submission.license##

##submission.copyrightStatement##

##submission.license.cc.by-nc-nd4.footer##

All articles published in the Business Administration and Management Journal Review are copyrighted by the journal.

The views and opinions expressed in each article are solely those of the individual authors and do not represent those of Huachiew Chalermprakiet University or any other faculty members. Each author is fully responsible for the content of their own article. Any errors or issues found are the sole responsibility of the respective author.