การขยายโอกาสทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ปลาส้มชุมชนบ้านถนนโค้ง อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี สู่ตลาดดิจิทัล

ผู้แต่ง

  • กุสุมา ผลาพรม
  • กฤษณ์ชาคริตส ณ วัฒนประเสริฐ

คำสำคัญ:

ผลิตภัณฑ์ปลาส้ม, ตลาดดิจิทัล, กลยุทธ์การแข่งขัน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) สภาพการดำเนินงานการผลิตของผลิตภัณฑ์ปลาส้มของชุมชนบ้านถนนโค้ง 2) การพัฒนากระบวนการบริหารงาน (Balanced Scorecard: BSC) 4 มุมมองผลิตภัณฑ์    ปลาส้มของชุมชนบ้านถนนโค้ง 3) การขยายโอกาสทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ปลาส้มของชุมชนบ้านถนนโค้งสู่ตลาดดิจิทัล เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research: PAR) ร่วมกับวิธีการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative) และเชิงคุณภาพ (Qualitative) ผลการวิจัยพบว่า การปรับปรุงด้านกระบวนการผลิตและบรรจุภัณฑ์ของผลิตภัณฑ์ปลาส้มสามารถยืดระยะเวลาการถนอมอาหารจากเดิม 2-5 วัน เป็น 4-17 วัน ด้านการตลาดดิจิทัล ผู้ผลิตหรือผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ปลาส้มชุมชนบ้านถนนโค้งสามารถ   ใช้สื่อดิจิทัลให้เกิดประโยชน์ในการจัดจำหน่ายและมียอดขายเพิ่มขึ้นเป็น 100–120 กิโลกรัมต่อวัน คิดเป็น ร้อยละ 60 ทั้งนี้ผู้ผลิตหรือผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ ได้กำหนดกลยุทธ์การแข่งขัน โดยเทคนิคการบริหาร   ดุลยภาพ (Balanced Scorecard) 4 ด้าน อันได้แก่ มุมมองด้านการเงิน ด้านลูกค้า ด้านกระบวนการภายใน ด้านการเรียนรู้และการเติบโต ทำให้ผู้บริโภคเกิดการรับรู้ช่องทางการตลาดดิจิทัลที่ดีอย่างต่อเนื่องเป็นวงกว้างและสามารถแข่งขันได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งในระดับภูมิภาคและระดับชาติได้อย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กฤษณะ ดาราเรือง. (2560). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกลยุทธ์ทางการตลาดวิสาหกิจชุมชนบ้านเขาแหลม จังหวัดนครสวรรค์. สุทธิปริทัศน์. 31(100), 130-143. https://www.dpu.ac.th/

คณะกรรมการอำนวยการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ กรมการพัฒนาชุมชน. (2545). ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยคณะกรรมการอำนวยการ หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ แห่งชาติ (กอ.นตผ) พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2545.

ประสิทธิ์ รัตนพันธ์, มณีรัตน์ รัตนพันธ์, และจาริณี แซ่ว่อง. (2561). การพัฒนาช่องทางการจัดจำหน่ายและการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลิตภัณฑ์ชุมชนประเภทอาหารในจังหวัดสงขลา. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences). 11(4), 42-51. http://www.journal.nu.ac.th/

พสุ เดชะรินทร์. (2546). กลยุทธ์ใหม่ในการจัดการ. การจัดการ.

พีรธณัฏฐ์ อุดมผล, นริศรา สัจจพงษ์, และ อรวรรณ วรานันตกุล. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างกลยุทธ์การส่งเสริมการขายกับผลการดำเนินงานทางการตลาดของธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 26(5), 110-121. http://www.journal.msu.ac.th/

เสรี วงษ์มณฑา. (2547). ครบเครื่องเรื่องการสื่อสารการตลาด. ธรรมสาร.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (2560). ยุทธศาสตร์เกษตรและสหกรณ์ ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579) และแผนพัฒนาการเกษตร ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564).

Commings, T.G., & Worley, C.G. (2013). Organization Development and Change. 10th ed. South-Western College Publishing.

Egan, J. (2007). Marketing Communication. Thomson.

Greedisgoods. (2018). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ. https://greedisgoods.com/.

K Innovation. (2561). Digital Marketing คืออะไร.http://kinnovation.co.th/online-marketing/digital-marketing

Kotler, P., & Armstrong, G. (2010). Principles of Marketing. 13th ed. Prentice-Hall.

Varadarajan, P.R., & Yadav, M.S. (2002). Marketing strategy and the internet: an organizing framework. Journal of the Academy of Marketing Science, 30 (4), 296-312.

Vir9. (2018). Digital Marketing. https://vir9.com/digital-marketing/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-06-27

รูปแบบการอ้างอิง

ผลาพรม ก. ., & ณ วัฒนประเสริฐ ก. . (2022). การขยายโอกาสทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ปลาส้มชุมชนบ้านถนนโค้ง อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี สู่ตลาดดิจิทัล. วารสารบริหารธุรกิจและการจัดการปริทัศน์, 14(1), 311–329. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/bahcuojs/article/view/259812

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย