Linguistic Features Existed and Value in Chinese Names of Thai Undergraduates

Main Article Content

Sirirat Kittijarukhajorn
Threesoon Kesorn
Suphakorn Tapim

Abstract

The objective of this research aims at studying linguistic features of Chinese names given to Thai students in terms of word categories, word formation, and meanings. The samples included 341 names with 653 words, gathering from all undergraduate students majoring in Chinese program, the Faculty of Humanities of Naresuan University. And we also interviewed 6 Chinese teachers. After that, the data collected were analyzed using percentages. The research findings revealed that in the aspect of word categories. A group of adjectives indicated the highest level of usage (47.47%) whereas measure words, pronouns, prepositions and affixations (0.15%) occurred the least. Regarding the word formation process, compounding appeared as the most found process (70.67%) while reduplication displayed the lowest occurrence (2.35%). Lastly, the meaning of the sample names concerned on beauty and purity (27.71%), assets and valuable materials (12.71%), and quantities (0.15%) respectively. In terms of value for native Chinese teachers, found that it is very helpful for them to call students’ names easily. And it could be the tool of propagating language and reflecting how Chinese cultures are. As for students, Chinese name could help them understand deeply about the Chinese characters, make them feel more confident. Furthermore, it also likens their initial recognitions for Chinese people to accept them and can even be their symbols if they study further in China or work in organizations which relates to Chinese.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

พระอุดมธีรคุณ, และบัณฑิกา จารุมา. (2563). ภาษาและวัฒนธรรม : ความหมาย ความสำคัญ และความสัมพันธ์ระหว่างกัน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 7(2), 53-63.

ฟาง ฟาง. (2554). การตั้งชื่อคนไทยและการตั้งชื่อคนจีน: การศึกษาเปรียบเทียบ (วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.

เม่าไห่ จง, สมเกียรติ รักษ์มณี, และบุญเลิศ วิวรรณ์ (2561). การศึกษาเปรียบเทียบคำเรียกผีและการตั้งชื่อผีในวัฒนธรรมความเชื่อเรื่องผีของไทยกับจีน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 11(1), 99-112.

สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. สืบค้นเมื่อจาก https://dictionary.orst.go.th/

วิรัช ศิริวัฒนะนาริน. (2544). การศึกษาการตั้งชื่อของคนไทย. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.

วิไล ธรรมวาจา. (2559). ทัศนคติของนักศึกษาชาวจีนที่มีต่อชื่อภาษาไทย. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 11(22), 28-39.

สาริสา อุ่นทานนท์. (2551). การตั้งชื่อของคนลาว: คำและความหมาย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 27(3), 86-99.

สุภาพรรณ ณ บางช้าง. (2529). การใช้ภาษาในการตั้งชื่อของคนไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสี่ยวอันต้า. (2547). ไวยากรณ์จีน. กรุงเทพฯ: ทฤษฎี.

อมรรัตน์ วันยาว. (2545). การตั้งชื่อของกลุ่มชาติพันธุ์ไทในเขตอำเภอขวาง จังหวัดกาฬสินธุ์ (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม.

Ouyang, M. (2014). A comparative study of Chinese name and Thai name. (Master’s thesis). Guangxi University for Nationalities. Guangxi.